24
ستاره‌شناسان به روز دراز / همی زآسمان بازجستند راز
موبدان و اخترشناسان به کار نشستند و طالع زال و رودابه را دیدند و چون روزی دراز گذشت، شادان و خندان به‌سوی سام پهلوان آمدند و به یل پهلوان مژده دادند که از این دو تن فرزندی دلاور زاده خواهد شد که جهانی را فرمان‌بردار و نگاهبان خواهد بود؛ خاستگاه ایران‌ستیزان و بداندیشان را از این بوم‌وبر خواهد کند و سر تورانیان را به بند خواهد کشید، دشمنان ایرانشهر را سخت کیفر خواهد داد و نام پهلوان و پهلوانی را در جهان به نام خود بلندآوازه خواهد کرد، چنان یلی شود که نامش را نه در ایران که در روم و هند نیز بر نگین انگشتری یلان و شهان بنویسند.

سیندخت و سام

سام چون این سخنان شنید شاد و خشنود شد و به اخترشناسان و موبدان درهم و دینار داد. سپس پیک فرزند را فراخواند و وی را گفت: به فرزند شیرافکنم بگوی هرچند چنین خواسته‌ای را از تو نمی‌پسندیدم لیک چون با تو پیمان بسته‌ام که هیچ خواهش تو را بی‌پاسخ نمانم پس به خوشنودی تو خوشنودم؛ اما باید از شاهنشاه فرمان این کار را بگیرم، پس امشب از کارزار به درگاه شهریار خواهم شتافت تا رای او را باز جویم.

میان زال و رودابه زنی شیرین‌سخن و دانا واسطه بود که پیام آن دو دلداده را به هم می‌رساند. وقتی فرستاده‌ی سام پهلوان به زال رسید؛ زال آن زن را خواست تا مژده‌ی رضایت پدر خود را به رودابه دهد. زن به‌سوی رودابه شد و پیام زال را رسانید؛ رودابه خرسند و شاد شد و زن را پیشکش‌ها و خلعت‌ها و سیم و زر داد و دستور داد تا زن درود او را به پهلوان رساند.

چون زن از ایوان رودابه خارج شد چشم سیندخت (مادر رودابه) به وی افتاد بر او بدگمان شد و او را پرسیدن گرفت که کیستی و اینجا چه می‌کنی؟ زن از جان خود ترسید و گفت من زنی بی‌آزارم جامه و گوهر به خانه‌ی مهتران برای فروش می‌برم؛ دختر شاه کابل از من پیرایه‌ای گران‌بها خواسته بود نزد ایشان آن بردم و اکنون باز می‌گردم. سیندخت بدگمانی‌اش مرتفع نشد و زن را جست؛ جامه و انگشتر رودابه را با او دید و شناخت، زن را سخت بکوفت و به ایوان رودابه با خشم درآمد و گفت: ای فرزند این چه شیوه است که پیش گرفته‌ای! تمام عمر بر تو مهر ورزدیم و هر آرزو داشتی برای تو برآورده نمودم و تو اکنون از من راز پنهان می‌کنی؟! این زن کیست؟ به چه مقصود سوی تو می‌آید؟ انگشتری برای کدام مرد فرستاده‌ای؟ تو از نژاد شاهانی از تو زیباروتر نیست چرا در اندیشه‌ی نام خود نیستی؟ چرا مادر را به غم می‌نشانی؟

رودابه چون این سخنان شنید سربه‌زیر انداخت و اشک از دیده بر رخسار ریخت و گفت: ای گران‌مایه مادر، پایبند مهر زال زرم! آن زمان که از زابل به کابل درآمد فریفته‌ی دلیری و بزرگی او شدم بی او آرام ندارم پس با یکدگر نشستیم و پیمان بستیم؛ اما سخن جز به داد و آئین نگفتیم؛ زال مرا به همسری خواست فرستاده‌ای نزد پدرش سام پهلوان فرستاد پدرش در اول رضایت نداد؛ اما سرانجام هم‌رای فرزند شد. این زن مژده‌ی شادمانی آورده بود و انگشتر را به شکرانه‌ی این مژده برای زال می‌فرستادم. سیندخت چون راز دختر را شنید خیره ماند و ساکت شد؛ سرانجام گفت: فرزند این کار کاری حکیمانه و خردمندانه نیست. زال دلیری بزرگ و نامدار پهلوانی است او فرزند سام، بزرگ پهلوان ایران است که از خاندان نریمان دلاور است، بزرگ و بخشنده و خردمند است اگر بر او دل داده‌ای بر تو گناهی نیست؛ اما شاهنشاه ایران اگر این راز بداند خشمش دامن خاندان ما را خواهد گرفت و کابل و کابلستان را با خاک یکسان خواهد کرد چرا که میان خاندان فریدون و ضحاک کینه‌ی دیرین پابرجاست؛ پس بهتر آن است که از این اندیشه بگذری و بر آنچه نشدنی است دل‌خوش مداری؛ آنگاه سیندخت زن چاره‌گر را نواخت و او را روانه ساخت و از او خواست تا این راز را پوشیده دارد. رودابه را تیمار کرد و خود آزرده و گریان به بستر رفت.

شب‌هنگام که مهراب به کاخ بازگشت همسرش سیندخت را پژمرده و غمناک دید؛ علت غم و اندوه همسر را پرسید. سیندخت لب به سخن گشود که از کار روزگار دلم خون است. این کاخ آباد این سپاه آراسته این دوستان یکدل این شادی و رامش آیا تا کی برای ما خواهد ماند؟ نهالی به صد رنج می‌کاریم و تازه به بار می‌نشیند تا دمی به زیرش می‌خواهی آسوده باشی طوفانی از خاک می‌آید و دست ما را تهی می‌کند از آن همه آرزو و امید. این اندیشه خاطرم را پریشان نموده زیرا می‌بینم هیچ‌چیز پایدار نیست و نمی‌دانم فرجام ما چیست. مهراب از این سخن در شگفتی شد و گفت آری شیوه‌ی روزگار چنین است. پیش از ما نیز آنان را که کاخ و دستگاه بود همین راه را رفتند؛ زیرا جهان سرای پایدار نیست یکی می‌آید و دیگری می‌رود با تقدیر پیکار ممکن نیست؛ اما این سخن تازه نیست! چه شد که امشب در این اندیشه افتادی؟ سیندخت سربه‌زیر انداخت اشک از دو دیده‌اش روان شد و گفت: به اشاره سخن گفتم تا راز خود بر تو نگشایم؛ اما باید به تو بگویم؛ زال بر راه رودابه هزار دام گسترده و دل دخترمان را در گروی مهر خود کشیده. دیگر رودابه جز با زال آرام ندارد هرچه پندش دادم سودی نداشت تنها سخن از مهر زال می‌گوید!

مهراب چون این سخنان شنید از جایش به‌تندی برخاست و دست بر شمشیر خود برد و لرزان فریاد برآورد: رودابه ننگ و نام نمی‌شناسد که نهانی با کسی هم‌پیمان می‌شود و آبروی خاندان ما را بر باد می‌دهد؟! ای‌کاش این دختر را روزی که زائیده شد می‌کشتم، اکنون خون او را خواهم ریخت و خود را از این پستی نجات خواهم داد! سیندخت بر دامن شوهر افتاد که ای مهراب اندکی آرام باش و سخن بشنو پس از آن هرچه خواهی بکن؛ اما خون بی‌گناه نریز.
چو این دید سیندخت برپای جست / کمر کرد بر گردگاهش دو دست

| کیومرث | هوشنگ | جمشید | ضحاک | فریدون | منوچهر |
...
جلد یکم از داستان‌های شاهنامه را از اینجا می‌توانید تهیه کنید:

خرید داستان‌های شاهنامه جلد یکم: آفرینش رستم

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

دی ماهی که گذشت، عمر وبلاگ نویسی من ۲۰ سال تمام شد... مهر سال ۸۸ وبلاگم برای اولین بار فیلتر شد... دی ماه سال ۹۱ دو یا سه هفته مانده به امتحانات پایان ترم اول مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اخراج شدم... نه عضو دسته و گروهی بودم و هستم، نه بیانیه‌ای امضا کرده بودم، نه در تجمعی بودم. تنها آزارم! وبلاگ نویسی و فعالیت مدنی با اسم خودم و نه اسم مستعار بود... به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم ...
هنگام خواندن، با نویسنده‌ای روبه رو می‌شوید که به آنچه می‌گوید عمل می‌کند و مصداق «عالِمِ عامل» است نه زنبور بی‌عسل... پس از ارائه تعریفی جذاب از نویسنده، به عنوان «کسی که نوشتن برای او آسان است (ص17)»، پنج پایه نویسندگی، به زعم نویسنده کتاب، این گونه تعریف و تشریح می‌شوند: 1. ذوق و استعداد درونی 2. تجربه 3. مطالعات روزآمد و پراکنده 4. دانش و تخصص و 5. مخاطب شناسی. ...
کتاب نظم جامعه را به هم می‌زند و مردم با کتاب خواندن آرزوهایی پیدا می‌کنند که حکومت‌ها نمی‌توانند برآورده کنند... فرهنگ چیزی نیست که یک بار ساخته شود و تمام شود. فرهنگ از نو دائماً ساخته می‌شود... تا سال ۲۰۵۰ ممکن است مردم کتاب را دور بریزند... افلاطون می‌گوید کتاب، انسان‌زدایی هم می‌کند... کتاب، دشمن حافظه است... مک لوهان می‌گوید کتاب به اندازه تلویزیون دموکراتیک نیست و برای نخبگان است! ...
حریری از صوَر و اصوات طبیعت ژاپنی را روی روایتش از یک خانواده ژاپنی کشیده و مخاطب را با روح هایکوگون حاکم بر داستانش پیش می‌برد... ماجرای اصلی به خیانت شوئیچی به همسرش برمی‌گردد و تلاش شینگو برای برگرداندن شرایط به روال عادی‌... زنی که نمونه کامل زن سنّتی و مطیع ژاپنی است و در نقطه مقابل معشوق عصیانگر شوئیچی قرار می‌گیرد... زن‌ها مجبورند بچه‌هایی را بزرگ کنند که پدرهای‌شان مدت‌ها قبل فراموش‌شان کرده‌اند ...
اصطلاح راه رشد غیرسرمایه‌داری ابتدا در جلسات تئوریک بخش مطالعات کشورهای فقیر و توسعه‌نیافته کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی مطرح شد... ما با انقلابیون ضداستعمار ارتباط برقرار می‌کنیم و آنها را به ادامه مبارزه با امپریالیسم و قطع روابط اقتصادی با آن و حرکت به سمت خودکفایی تشویق می‌کنیم... اگر هم می‌خواهند رابطه تجاری بین‌المللی داشته باشند، با کشورهای کمونیستی ارتباط بگیرند... تنها جریان فکری که واقف بود که چه کاری باید انجام دهد، حزب توده بود ...