کتاب «عکاسی زیر آب» نوشته قاسم رستی خواه و با ویراستاری برومند شکری از سوی انتشارات مدید منتشر شد.

عکاسی زیر آب قاسم رستی خواه

به گزارش کتاب نیوز، این کتاب شامل دو بخش عکاسی و غواصی و حاصل تجربه چهل ساله رستی خواه در این حوزه است.

قاسم رستی خواه متولد 1334 تهران و فارغ‌التحصیل معماری از دانشگاه میامی آمریکا و دانشکده فیلمسازی صداوسیماست. او که «ورود به دنیای زیر آب» یکی از قدیمی‌ترین فیلمهای مستند غواصی زیر آب را ساخته است؛ این کتاب را مناسب مشتاقان دنیای زیرآب، کسانی که ارتباط حرفه ای با آب دارند و همه عکاسان و غواصانی که به هنر عکاسی زیر آب علاقه دارند، دانست.

رستی خواه درباره این کتاب گفت: در این کتاب به اولین سوال مطرح درباره عکاسی زیر آب پاسخ داده شده است: عکاسی زیر آب چه فرقی با خارج از آب دارد؟
اکثراً تصور می‌کنند تنها تفاوت عکاسی زیر آب و خشکی یک محفظه محافظت از آب گرفتگی ست، در حالی‌که که عکاسی زیر آب به هیچ وجه شبیه عکاسی در هوا نیست. یک عکاس زیر آب باید فرق بین آب و هوا را به عنوان رابط عکاسی بداند. آب حدود ۹۰۰ بار فشرده‌تر از هوا است و وقتی این فشردگی محیط تغییر می‌کند ما متوجه اثرات آن بر روی نور، صدا، حرارت و حرکات شده و تغییراتی را در آنها احساس می‌کنیم. برای غواصی و عکاسی در آب احتیاج به درک این اثرات داریم و برای تطبیق خود با محیطی از مایع، بایستی آنها را بیاموزیم.

قاسم رستی خواه که پیش از این کتاب «راهنمای شروع عکاسی دیجیتال زیر آب» اثر لاری گیتس را ترجمه کرده است؛ تاکید کرد: عکاسی درون آب را می توان در یک استخر، رودخانه، دریاچه و دریا انجام داد. مطالعه این کتاب فرصت مغتنمی را فراهم می‌کند تا عزیزان عکاس و غواص بدون پرداخت هزینه‌های گران در زمینه عکاسی زیر آب به فعالیت بپردازند.

کتاب «عکاسی زیر آب» نوشته قاسم رستی خواه با ۱۷۴ صفحه در قطع رقعی با بهای 150هزار تومان از سوی انتشارات مدید منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...