پیام فروتن در گفت‌وگو با ایبنا درباره اسکار براکت [Oscar G.(Oscar Gross) Brockett] مولف کتاب گفت: براکت استاد دانشگاه آستین تگزاس بود و بزرگترین تاریخ‌دان معاصر تئاتر به شمار می‌رود که در سال 2011 فوت کرد. همچنین کتاب سه جلدی معروف او نیز «تاریخ تئاتر جهان» است.

وی افزود: این استاد دانشگاه در حوزه‌های مختلف تئاتر علاقه خاصی به طراحی صحنه داشت و کتابی در این زمینه با نام «تاریخ طراحی صحنه» [Making the scene : a history of stage design and technology in Europe and the United States] نوشت که سال 2012 از سوی انتشارات دانشگاه آستین تگزاس چاپ شد. این کتاب آخرین اثر اسکار براکت است که خود چاپ آن را ندید.

این مترجم درباره کتاب «تاریخ طراحی صحنه» بیان کرد: این اثر کتابی یک جلدی و زخیم بود که من آن را به دو جلد متفاوت تبدیل کردم؛ بدین صورت که عصر کلاسیک در یک جلد و عصر مدرن در جلد دیگر گنجانده شده تا دانشجویان راحت‌تر بتوانند از آن استفاده کنند.
 

تاریخ طراحی صحنه: پیشینه طراحی و فناوری صحنه در اروپا و ایالات متحده آمریکا اسکار براکت [Oscar G.(Oscar Gross) Brockett]


فروتن همچنین گفت: کتاب «تاریخ طراحی صحنه» در همه جای دنیا کتاب مقدس طراحان صحنه تئاتر است و درحال حاضر به بنیادی‌ترین منبع در این زمینه در کل دنیا تبدیل شده است. کتاب فقط در حوزه تاریخ است و دانستن تاریخ این رشته برای هر طراح صحنه‌ای واجب است.

نویسنده کتاب «راهبردهای اساسی طراحی صحنه» درباره ویژگی‌های این کتاب که به عنوان نامزد جایزه کتاب سال انتخاب شد اظهار کرد: اگر کتاب «تاریخ طراحی صحنه» جزو نامزدهای جایزه کتاب سال شد به دلیل شکوه و اعتبار اسکار براکت است. به نظرم در حوزه هنرهای نمایشی به ویژه در طراحی صحنه کتاب بسیار با اهمیتی است.  

وی درباره اهمیت کتاب «تاریخ طراحی صحنه» بیان کرد: ما منبعی درباره تاریخ طراحی صحنه نداشتیم. به عنوان مثال اگر کسی می‌خواست بداند طراحی صحنه در قرون وسطی چگونه بود منبعی نبود که از آن اطلاعات کسب کند.
 
پیام فروتن در پایان گفت: براکت در کتاب «تاریخ تئاتر جهان» به موضوع طراحی صحنه در ادوار مختلف اشاره کرده است اما منحصرا و به طور کامل در این حوزه نبود. همچنین با این که کتاب «تاریخ طراحی صحنه» حدود یک سال است که منتشر شده اما درحال حاضر در دانشگاه تدریس می‌شود. این کتاب در زمینه سبک‌های طراحی صحنه، طراحان بزرگ جهان، تاریخ و تحولات صحنه تئاتر و در زمینه تحولات معماری صحنه تئاتر اطلاعات به روزی داده است و نکته دیگر اهمیت این اثر براکت همین به روز بودن مطالب است.

نشر فرگام کتاب دوجلدی «تاریخ طراحی صحنه: پیشینه طراحی و فناوری صحنه در اروپا و ایالات متحده آمریکا» اثر اسکار براکت، مارگارت میچل و لیندا هاردبرگر با ترجمه پیام فروتن را در 1000نسخه منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...