شماره ویژه پائیز مجله سیاست‌نامه به مناسبت صدمین سال تولد جلال آل احمد با تصویری از او منتشر شد.

شماره 28 سیاست‌نامه

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، در شماره 28 سیاست‌نامه، علاوه بر گزارشی از زندگی جلال آل‌احمد با عنوان «بیگانه با بیگانه»، مطالب متنوعی منتشر شده است. «در سودای صدر اسلام» نوشته رسول جعفریان، «روشنفکر مصطلح» نوشته عماد باقی، «اخلال‌گر روند مدرنیته ایرانی» نوشته مختار نوری، «ساختن سگ دهان دریده از آدم حسابگر» نوشته پیمان طالبی و «تمام زنان جلال آل‌احمد» نوشته زهرا سلیمانی اقدم از دیگر بخش‌های داستان جلد سیاست‌نامه جدید محسوب می‌شود.

از پرونده‌های دیگر شماره بیست و هشتم سیاست‌نامه پرونده‌ای درباره تاریخ و اندیشه تفسیر قرآن در ایران و اسلام که در آن حامد زارع مطلبی با عنوان «تفسیر قرآن؛ الحاد و ایمان» به رشته تحریر درآوده است. «فرهنگ‌نامه‌نویسی قرآنی» نیز عنوان مطلبی از احمد پاکتچی استاد دانشگاه امام صادق در همین پرونده است. محسن معینی هم مقاله‌ای تحت عنوان «رویکردشناسی تفسیری» در این پرونده نوشته است. گفتگویی با محمد علی ایازی تحت عنوان «از نقل ماثورات تا کاوش‌های خردورزانه» نیز آخرین مطلب این بخش به شمار می‌رود.

در بخش یادنامه این شماره نیز، مطالبی تحت عنوان «پرسش از چپ» نوشته موسی اکرمی، «در قید اخلاق کانتی» نوشته محسن دریابیگی، «یاد مرد دانا» نوشته رضا داوری، «نقشه راهی برای آیندگان» نوشته مرتضی نوری و «جای خالی دوست» نوشته کاوه لاجوردی در گرامیداشت مرحوم استاد دکتر میرشمس‌الدین ادیب سلطانی آمده است.

«اخلاق، قانون، فقه» نوشته مصطفی محقق داماد، «قطبی شدن استراتژیک» نوشته داود غرایاق زندی، «در فضیلت ایران‌دوستی» نوشته فرهنگ رجایی، «جشنواره اخراجی‌ها» نوشته عبدالامیر نبوی و «در باب مسئله گم‌گشتگی» نوشته امیر برهان از مطالب بخش یادداشت سیاست‌نامه جدید محسوب می‌شود. در بخش تامل سیاست‌نامه بیست و هشتتم هم مقاله‌ای با عنوان «روشنفکران پساانقلاب ایران» از محمدمنصور هاشمی آمده است. از دیگر بخش‌های شماره بیست و سوم سیاست‌نامه بخش جستار است که در آن مقاله‌ای مفصل از ناصر سلطانی با عنوان «شرایط امکان و امتناع قانون اساسی» منتشر شده است.

بخش مقاله نیز از دیگر بخش‌های مجله است. در این بخش سلمان صادقی‌زاده استادیار جامعه‌شناسی سیاسی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، مقدمه خود بر تازه‌ترین اثر ترجمه شده خود را با عنوان «مدرنیته بحران‌زده» که تا چندی دیگر منتشر می‌شود برای نشر در اختیار سیاست‌نامه قرار داده است. پس از آن در بخش بخش پژوهش «ایرانشهر ساسانیان و ایرانشهر ایران» نوشته رضا کدخدازاده، «ادب و اندرزنامه ایرانی» نوشته روح‌الله اسلامی و «امان تاسیس حقوق اساسی با اساس» نوشته رضا یعقوبی آمده است.

«کهن الگوی زن ایرانی» نوشته جواد رنجبر درخشیلر، «همپرسگی با حافظ» نوشته فرهنگ رجایی و «مشکله سنت ادبی ایران» نوشته مهراد محمدی از مطالب بخش روایت سیاست‌نامه که دربرگیرنده مباحث ادبیات سیاسی است محسوب می‌شود. در بخش سفرنامه نیز مطالبی از نویسندگان مختلف منتشر شده است. سفرنامه ازبکستان به قلم مهدی فدایی مهربانی با عنوان «روزهای بخارا»، سفرنامه ایتالیا به قلم امیرتیمور شیبانی با عنوان «در وطن خویش غریب» و سفرنامه هلند به قلم مریم طالشی با عنوان «آرامش بی حضور دیگران» از مطالب این بخش به شمار می‌رود.

علاوه بر اینها در بخش جوابیه مطلبی از مقصود فراستخواه در پاسخ به مهدی گلشنی و همچنین مطلبی از محمود فلکی در پاسخ به مهدی راستی به ترتیب با عنوان‌های «خیز مجدد انقلاب فرهنگی» و «ایرانشهری: اسطوره‌ای مدرن» آمده است. شایان ذکر است که مصطفی افشارپارسا و محمدعثمانی نیز در بخش کتاب‌نامه مطالبی را به رشته تحریر درآورده‌اند. در بخش آرشیو نیز یک گزارش علمی به قلم حسین نصر که پنجاه و دو سال پیش برای نخستین‌بار منتشر شده، به مناسبت نودسالگی نصر بازنشر شده است.

سیاست‌نامه بیست و هشتم به مدیریت و سردبیری حامد زارع در سیصد و هشتاد و هشت صفحه و قیمت صدو پنجاه هزار تومان توسط گروه مطبوعاتی هم‌میهن منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...