کرمی گفت: آدلر در کنار فروید و یونگ نقش نافذی بر پیشرفت روان‌درمانی مدرن داشته است اما در کشور ما به او بی‌توجهی شده است.

«درک زندگی: درآمدی بر روان‌شناسی آلفرد آدلر» [Understanding Life: An Introduction to the Psychology of Alfred Adler]

شایان کرمی مترجم کتاب «درک زندگی: درآمدی بر روان‌شناسی آلفرد آدلر» [Understanding Life: An Introduction to the Psychology of Alfred Adler] در گفت‌وگو با ایبنا درباره این اثر توضیح داد: کتاب «درک زندگی» که به‌شیوه‌ای بسیار جذاب و ساده نوشته شده است، مروری اجمالی و همه‌کس‌فهم از عمده نظریات آلفرد آدلر در باب مسائل مختلف به‌دست می‌دهد؛ مسائلی همچون عقده حقارت و عقده برتری، منطق شخصی و عقل سلیم، سبک زندگی و شیوه‌های ابراز آن، خاطرات دوران کودکی و کاوش در آنها به‌عنوان شیوه‌ای برای درک شخصیت، رؤیاها و نحوه تفسیر آنها، عشق، ازدواج، کودکان، آموزش و تعلیم و تربیت، تمایلات جنسی و مشکلات جنسی و غیره.

او افزود: این کتاب به‌طور خاص با ذکر موارد مشاوره‌ای و بالینی متعدد و مختلف می‌تواند به مخاطبان از هر طیفی اعم از مشاوران و متخصصان و عموم مردم، کمک کند که درکی جامع و عمیق از روان‌شناسی فردنگر آدلر و مفاهیم گسترده آن که پدیده‌های ملموس زندگی را دربرمی‌گیرد به‌دست آورند. آلفرد آدلر (1870-1937)، بنیانگذار روان‌شناسی فردنگر، یکی از پیشگامان روان‌درمانی مدرن در کنار فروید و یونگ بود. وی در طول زندگی خود، نظریات متحول‌کننده بسیاری مطرح کرده است. کالین بِرِت نیز مشاوری آدلری و سرپرست سابق دانشجویان در انجمن آدلریِ بریتانیای کبیر است که تاکنون برخی از کتاب‌های آدلر از جمله کتاب حاضر را ترجمه و ویراستاری کرده است.

او با بیان اینکه آدلر در کنار فروید و یونگ نقش نافذی بر پیشرفت روان‌درمانی مدرن داشته است اما در کشور ما آنگونه که باید مورد توجه قرار نگرفته است عنوان کرد: یکی از دلایل این امر می‌تواند این باشد که در کشور ما بیش از آنکه کتاب‌های خود آدلر ترجمه شوند، کتاب‌هایی در مورد آدلر یا نظریات او ترجمه یا تألیف شده‌اند؛ این کتاب‌ها هرچقدر هم دقیق به‌نگارش درآمده باشند، جای منابع دست اولی که از خود آدلر موجود است را نمی‌گیرند.

به گفته کرمی، این کتاب‌ها در بهترین حالت مکملی برای کتاب‌های آدلر هستند نه جایگزینی برای آنها. من پس از جست‌وجوی‌های طولانی متوجه شدم کتاب‌های آدلر در ایران ترجمه و چاپ نشده‌اند (تا آنجا که یافتم به‌جز یک مورد که آنها هم سالهاست که دیگر تجدید چاپ نشده‌) و از این رو بسیار متعجب و متاسف شدم و با خود گفتم چگونه از آثار آدلر که تقریباً همه متخصصان اذعان دارند که به‌نوعی پیشگام بسیاری از نظریات مدرن و فرامدرن رشته مشاوره و روان‌درمانی بوده است اینگونه غفلت شده است؟ از این رو خود بر آن شدم که به ترجمه یکی از آثار او اقدام کنم. از میان آثار موجود به‌زبان انگلیسی کتاب «درک زندگی» را برای شروع کتابی بسیار مفید دانستم؛ چراکه به‌زبانی ساده‌ نوشته شده، موارد متعدد مشاوره‌ای و بالینی در آن مطرح شده و در عین حال که کامل و جامع به‌نظر می‌رسد، نسبت به سایر کتاب‌های دیگر آدلر مختصر هم می‌باشد.

این مترجم درباره زبان کتاب بیان کرد: کتاب به‌گونه‌ای نوشته شده است که هم می‌تواند برای مشاوران، روان‌درمانگران و متخصصان و هم برای عموم مردم مفید و کاربردی باشد و از این رو مطالعه کتاب حاضر به تمامی علاقه‌مندان به حوزه مسائل رفتاری و روان‌شناختی انسان توصیه می‌شود. نظریه روان‌شناسی فردنگر آدلر که مباحث کتاب مبتنی بر آن است از نظریاتی است که عمومی‌سازی آن می‌تواند بسیار مفید، کاربردی و سازنده باشد.

کرمی گفت: می‌توان گفت که تقریباً تمامی مشاوران و روان‌درمانگران در طول دوران تحصیلی و حرفه‌ای خود بارها یا نام آدلر، یا فنون درمانی‌ای که به وی نسبت داده‌ می‌شود را می‌شنوند اما معمولاً منبعی در دسترس نیست که تاحدودی درک ما را از نظریات آدلر عمق و غنا ببخشد. خلاء‌ای که به‌شخصه خودم و طیفی از دوستان دانشجو و اساتیدم آن را احساس کرده بودیم و به آن اذعان شده بود. از این رو کتاب حاضر شاید بتواند تلاشی برای پوشش بخشیدن به این خلاء در منابع باشد.

او در پایان یادآور شد: ما (مشاوران و روان‌درمانگران) بی‌معرفت شده‌ایم؛ به خانه پدربزرگ‌هایمان سر نمی‌زنیم و فراموش‌شان کرده‌ایم. پدربزرگ‌هایی همچون فروید، یونگ و آدلر که آنگونه که نوه و نتیجه‌ها امروزه می‌گویند همه‌جا هم اشتباه نکرده‌اند؛ اتفاقا به‌نظرم اگر به آثارشان بازگردیم و در آثارشان غور کنیم خواهیم دید چقدر عمیق، ظریف و غنی به مسائل روان، سیر بیماری و شفاء پرداخته‌اند، چیزی که بنده هرگز نمونه‌اش را در رویکردهای پر زرق و برق امروزی نیافته‌ام.

کتاب «درک زندگی: درآمدی بر روان‌شناسی آلفرد آدلر» نوشته آلفرد آدلر و کالین برت به ترجمه شایان کرمی از سوی انتشارات ارجمند منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ................

تجربه‌نگاری نخست‌وزیر کشوری کوچک با جمعیت ۴ میلیون نفری که اکنون یک شرکت مشاوره‌ی بین‌المللی را اداره می‌کند... در دوران او شاخص سهولت کسب و کار از رتبه ١١٢ (در ٢٠٠۶) به ٨ (در ٢٠١۴) رسید... برای به دست آوردن شغلی مانند افسر پلیس که ماهانه ٢٠ دلار درآمد داشت باید ٢٠٠٠ دلار رشوه می‌دادید... تقریبا ٨٠درصد گرجستانی‌ها گفته بودند که رشوه، بخش اصلی زندگی‌شان است... نباید شرکت‌های دولتی به عنوان سرمایه‌گذار یک شرکت دولتی انتخاب شوند: خصولتی سازی! ...
هنرمندی خوش‌تیپ به‌نام جد مارتین به موفقیت‌های حرفه‌ای غیرمعمولی دست می‌یابد. عشقِ اُلگا، روزنامه‌نگاری روسی را به دست می‌آورد که «کاملا با تصویر زیبایی اسلاوی که به‌دست آژانس‌های مدلینگ از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی رایج شده است، مطابقت دارد» و به جمع نخبگان جهانی هنر می‌پیوندد... هنرمندی ناامید است که قبلا به‌عنوان یک دانشجوی جوان معماری، کمال‌گرایی پرشور بوده است... آگاهیِ بیشتر از بدترشدنِ زندگی روزمره و چشم‌انداز آن ...
آیا مواجهه ما با مفهوم عدالت مثل مواجهه با مشروطه بوده است؟... «عدالت به مثابه انصاف» یا «عدالت به عنوان توازن و تناسب» هر دو از تعاریف عدالت هستند، اما عدالت و زمینه‌های اجتماعی از تعاریف عدالت نیستند... تولیدات فکری در حوزه سیاست و مسائل اجتماعی در دوره مشروطه قوی‌تر و بیشتر بوده یا بعد از انقلاب؟... مشروطه تبریز و گیلان و تاحدی مشهد تاحدی متفاوت بود و به سمت اندیشه‌ای که از قفقاز می‌آمد، گرایش داشت... اصرارمان بر بی‌نیازی به مشروطه و اینکه نسبتی با آن نداریم، بخشی از مشکلات است ...
وقتی با یک مستبد بی‌رحم که دشمنانش را شکنجه کرده است، صبحانه می‌خورید، شگفت‌آور است که چقدر به ندرت احساس می‌کنید روبه‌روی یک شیطان نشسته یا ایستاده‌اید. آنها اغلب جذاب هستند، شوخی می‌کنند و لبخند می‌زنند... در شرایط مناسب، هر کسی می‌تواند تبدیل به یک هیولا شود... سیستم‌های خوب رهبران بهتر را جذب می‌کنند و سیستم‌های بد رهبران فاسد را جذب می‌کنند... به جای نتیجه، روی تصمیم‌گیری‌ها تمرکز کنیم ...
دی ماهی که گذشت، عمر وبلاگ نویسی من ۲۰ سال تمام شد... مهر سال ۸۸ وبلاگم برای اولین بار فیلتر شد... دی ماه سال ۹۱ دو یا سه هفته مانده به امتحانات پایان ترم اول مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اخراج شدم... نه عضو دسته و گروهی بودم و هستم، نه بیانیه‌ای امضا کرده بودم، نه در تجمعی بودم. تنها آزارم! وبلاگ نویسی و فعالیت مدنی با اسم خودم و نه اسم مستعار بود... به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم ...