«نوشتن درباره درمان گفتاری: اروین یالوم و ادبیات روان‌درمانی» [Writing the talking cure : Irvin D. Yalom and the literature of psychotherapy] نوشته جفری برمن [Jeffrey Berman] نخستین کتابی است که تمامی آثار اصلی یالوم را از دیدگاه ادبی و آموزه‌های روان‌شناختی نقد و بررسی کرده است.

نوشتن درباره درمان گفتاری: اروین یالوم و ادبیات روان‌درمانی» [Writing the talking cure : Irvin D. Yalom and the literature of psychotherapy]  جفری برمن [Jeffrey Berman]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از هنرآنلاین، این کتاب از ۱۳ بخش با عناوین «روان‌درمانی گروهی: مباحث نظری و کاربردی: هنر خوداظهاری»، «هر روز نزدیک‌تر از پیش: چشم‌اندازی دوسویه بر روان‌درمانی»، «روان‌درمانی اگزیستانسیال: زیستن با اضطراب مرگ»، «روان‌درمانی گروهی بیماران بستری: تربیت مشاهده‌گران و مشاهده‌شوندگان»، «دژخیم عشق: زیستن با درد هستی»، «وقتی نیچه گریست: قدردانی و ناخشنودی‌های آن»، «لمیدن روی مبل: خطر تجاوز از مرزهای جنسی»، «مامان و معنی زندگی: چشمه جوشانی درونی خلاقیت»، «موهبت درمان: مخاطرات و مزایای روان‌درمانگر بودن»، «درمان شوپنهاور: در جستجوی پادزهر»، «خیره به خورشید: درمان بی‌سابقه»،‌ «مساله اسپینوزا: آرام‌بخشی برای شورمندی‌هایم» و «انسان موجودی یکروزه: پیش‌بینی فرجام‌ها» تشکیل شده است.

فصل اول با نخستین و معتبرترین کتاب درسی یالوم «روان‌درمانی گروهی: مباحث نظری و کاربردی» آغاز می‌شود. موضوع فصل دوم، روایت درمان «دو بار گفته» یالوم است که آن را با همکاری جینی الکین نوشته است. فصل سوم، بر روان‌درمانی اگزیستانسیال تمرکز می‌کند، کتاب درسی‌ای که رویکردی جدید به شفای مشکلات روانی را توصیه می‌کند. فصل چهار، کتابی درسی به‌منزله پل ارتباطی بین نخستین نوشته‌های بالینی یالوم و داستان‌های روان‌درمانی عامه‌پسند اوست. فصل پنجم بر شاهکار ادبی یالوم «دژخیم عشق» متمرکز است. پیام‌آور شخصیت‌هایی است که کمتر در مطالعات موردی روان‌پزشکی آمریکا دیده شده‌اند. فصل ششم، با بحث در باب نگارش زندگی زندگینامه‌هایی آغاز می‌شود که از بعد روان‌شناختی نوشته شده‌اند.

فصل هفتم، به کندوکاو در طعنه و ابهام سربسته در عنوان مهیج کتاب «لمیدن روی مبل» می‌پردازد. «مامان و معنی زندگی» دومین کتاب از سری داستان‌های روان‌درمانی یالوم در فصل هشتم بررسی می‌شود. فصل نهم، بر «موهبت درمان» تمرکز می‌کند کتابی که در آن یالوم به ۴۵ سال کار حرفه‌ای‌اش در مقام روان‌درمانگر می‌پردازد. این کتاب نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای یالوم است. رمان سوم یالوم «درمان شوپنهاور» در فصل دهم بررسی شده است. «خیره به خورشید: غلبه بر وحشت مرگ» در فصل یازدهم مورد توجه مخاطب قرار گرفته است. این اثر کاوشی در مورد نقش اضطراب مرگ در زندگی درمانجویان را آشکار می‌کند. یالوم مدعی است اضطراب مرگ تشویقی بنیادی است و وحشتی عمیق‌تر از آن وجود ندارد. در فصل دوازدهم، چهارمین و آخرین رمان یالوم بررسی شده «مسئله اسپینوزا». داستان بینش‌هایی روانکاوانه در مورد زندگی دو شخصیتی که بی‌نهایت با هم متفاوت هستند. فصل سیزدهم، بر کتاب «انسان موجودی یکروزه» متمرکز است. اثری که بینشی در مورد زندگی و کار در هشتاد سالگی عرضه می‌کند.

نویسنده در قسمت نتیجه‌گیری کتاب بر مستند سال ۲۰۱۴ با عنوان «درمان یالوم» و کتاب خاطراتش در سال ۲۰۱۷ با عنوان «آنگه که خود را یافتم» تمرکز کرده است. این فیلم مستند تصویری از رابطه یالوم با همسر، فرزندان و نوه‌هایش ارائه می‌دهد.

جفری برمن استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه ایالتی نیویورک، در این کتاب از سهم بنیادین اروین یالوم در روان‌درمانی و ادبیات می‌گوید و بر ایده‌های متناوبی که آثار او را به هم پیوند می‌دهند تکیه می‌کند از اهمیت رابط التیام‌بخش، شفافیت درمانگر، روان‌درمانی، رواج اضطراب مرگ، شفابخشی متقابل و نظریه شفابخش زخمی.

برمن با بررسی تک‌تک آثار یالوم به‌وضوح نشان می‌دهد که داستان خوب قصه‌ای است که طنین‌انداز واقعیات سخت زندگی باشد. همچنین نشان می‌دهد که چگونه برای ارائه روان‌درمانی خوب باید با واقعیات روبه‌رو شد و در سراسر این کتاب سعی دارد به مخاطب نشان دهد که یالوم چگونه با استفاده از ابزار ادبیات در داستان‌هایش به درمانگران آموزش می‌دهد و در عین حال برای عموم شاهکارهایی ادبی می‌آفریند.

اروین یالوم روانپزشک و روان‌درمانگر یکی از مشهورترین داستان‌سرایان روایت‌های روان‌درمانی به شمار می‌آید. آثار مشهور او مانند «وقتی نیچه گریست»، «دژخیم عشق» و «انسان موجودی یکروزه» از جمله کتبی هستند که همچنان در فهرست پرفروش‌ترین‌ها قرار دارند.

در بخشی از این کتاب در صفحه ۲۲۷ می‌خوانیم: «چالش ادبی یالوم به تصویر کشیدن داستان‌های انسانی روان‌درمانی گروهی بیماران بستری به شیوه‌ای پرشور و حرارت، با ملاحظه و صادقانه است. پس از آگاهی از امکان‌پذیری این وضعیت، یالوم پنج درمانجو را به خوانندگان معرفی می‌کند و به خود اجازه می‌دهد تنها چند جمله کوتاه توضیحی در مورد آنان بنویسد».

انتشارات ققنوس کتاب «نوشتن درباره درمان گفتاری: اروین یالوم و ادبیات روان‌درمانی» نوشته جفری برمن را با ترجمه نازی اکبری در شمارگان ۱۱۰۰ نسخه و با قیمت ۹۸ هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...