رِیون لیلانی [Raven Leilani] نویسنده 29 ساله آمریکایی برای اولین داستانش برنده جایزه ادبی دیلان توماس [Dylan Thomas Prize 2021] شد.

ریون لیلانی [Raven Leilani] لاستر» [Luster]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، رِیون لیلانی، نویسنده سیاه‌پوست آمریکایی برای داستان «لاستر» [Luster] برنده جایزه ادبیات دیلن توماس شد.

«لاستر» سال گذشته توسط باراک اوباما به عنوان یکی از بهترین آثار سال هم معرفی شد. اوباما درباره اولین اثر نویسنده آمریکایی نوشته بود: «رمانی متهورانه و موفق که دردی را حمل می‌کند و آسیب‌پذیری یک زن سیاه‌پوست را استادانه روایت می‌کند.»

هیئت داوران درباره «لاستر» گفته بود: «انتخاب برنده انتخاب سختی بود زیرا آثار حاضر در فهرست نهایی عالی بودند و می‌توانستند برنده باشند. پس از گفت و گوهای فراوان و تفکر زیاد همه به اتفاق تصمیم گرفتند که «لاستر» برنده این رقابت است.»

جایزه ادبی دیلان توماس [Dylan Thomas Prize 2021]

جایزه «دیلن توماس» توسط دانشگاه «سوانسی» بنیان‌گذاری شده است و از سال ۲۰۰۶ به عنوان یکی از گران‌ترین و معتبرترین جوایز ادبی جهان شناخته می‌شود.
این جایزه به آثار چاپ‌شده به زبان انگلیسی از نویسندگان نوقلم زیر 39 سال تعلق می‌گیرد و گونه‌های ادبی رمان، شعر و نمایشنامه را مورد تقدیر قرار می‌دهد. دیلن توماس در سن ۳۹ سالگی درگذشت و اکثر کارهایش را از ۲۰ تا ۳۰ سالگی به نگارش درآورده بود.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...