جایزه DSC که برای ادبیات جنوب آسیا اهدا می‌شود برنده خود در سال ۲۰۱۹ را شناخت.

به گزارش مهر به نقل از سایت جایزه، «نیمی از شب رفته است» به عنوان برنده ۲۰۱۹ جایزه DSC از میان فهرست نهایی که متشکل از نام ۶ نویسنده بود، انتخاب شد.

این کتاب که نویسنده آن آمیتابا باغچی است با دریافت جایزه معتبر ادبیات جنوب آسیا، برنده جایزه ۲۵ هزار دلاری این رقابت در سال ۲۰۱۹ شد.

نام برنده این جایزه در جشنواره ادبیات نپال که در شهر پوکارا برگزار شد، اعلام شد.

این جایزه برای تجلیل از صداهای متنوع که لایه‌های مختلف زندگی در آسیای جنوبی را تصویر می‌کند ارائه می‌شود و رمان باغچی که در دوره پسا استعماری می‌گذرد، زندگی سه نسل را روایت می‌کند و از خلال آن به روابط انسان‌ها، سرنوشت‌ها و فرهنگ‌ها در زندگی هندی می‌پردازد. توجه شگفت‌انگیز این رمان به جزئیات، استفاده مبتکرانه از زبان و خلق شخصیت‌های به یادماندنی آن را به اثری درخشان برای خواندن بدل کرده است.

۵ اثر دیگری که امسال به فهرست این رقابت راه یافته بودند عبارت بودند از:
جمیل جان کوچای برای «۹۹ شب در لوگار» از انتشارات بلومزبری هند و بریتانیا
مهدوری ویجای برای «پهنه دور» از انتشارات گراو پرس آمریکا
مانورانجان بیاپاری «باروت در هواست» به ترجمه آروناوا سین‌ها از زبان بنگالی
راج کمال جها برای «شهر و دریا» از همیش همیلتون هند
سدیا عباس برای «اتاق خالی» از زوبان پابلیشرز هند

این جایزه که دربرگیرنده ۹ کشور آسیای جنوبی است امسال هیأت داوران خود را از کشورهای مختلف انتخاب کرده‌بود تا به خواندن ۹۰ رمان در ۹۰ روز بپردازند.

رئیس هیأت داوران در این‌باره گفت: مطالعه این کتاب‌ها سفر و تجربه‌ای تحول‌گرا بود که در این مدت ما را به انتخاب لیست اولیه‌ای متشکل از ۱۵ اثر رساند و بعد از میان آن ۶ رمان به فهرست نهایی راه یافتند.

سورینا نارولا بنیان‌گذار این جایزه ضمن تبریک به برنده برای دریافت این جایزه از رمان وی به عنوان اثری درخشان یاد کرد و گفت: همه کتاب‌هایی که به فهرست نهایی راه یافته‌بودند با موضوع‌های متنوع و قوی خود تأثیرگذار بودند. در این میان امسال سه رمان اول جای داشتند و یک کتاب درباره افغانستان بود. انتخاب یک اثر از این میان کاری سخت بود.

وی افزود: خوشحالیم که امسال این مراسم را در نپال برگزار می‌کنیم و امیدواریم این امر ناشران بیشتری از نپال را ترغیب کند تا برای رقابت سال بعد، کتاب‌هایشان را به دبیرخانه این جایزه ارسال کنند.

رمان «نیمی از شب رفته است» به زبان انگلیسی نوشته شده ولی این حس را ایجاد می‌کند که به زبان هندی نوشته شده باشد و در عین حال سه زبان هندی، اردو و سانسکریت را دربرمی‌گیرد. درواقع سه موج و سه داستان موازی به روایت روابط زنان و مردان، پدران و پسران و ارباب‌ها و خدمتگزاران پرداخته است.

جایزه DSCبرای ادبیات آسیای جنوبی که توسط سورینا نارولا و منهد نارولا سال ۲۰۱۰ شروع به کار کرد، امسال نهمین سال خود را پشت سر گذاشت و اکنون به عنوان یکی از معتبرترین جوایز ادبی آسیا شناخته می‌شود. این جایزه که به برنده خود ۲۵ هزار دلار آمریکا اهدا می‌کند شامل حال آثار ترجمه شده درباره این منطقه نیز می‌شود و در صورت برنده شدن اثری ترجمه شده جایزه بین نویسنده و مترجم به تساوی تقسیم می‌شود.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...