رمان «صورتک‌ها» [Onnamen یا Masks] اثر فومیکو انچی [Fumiko Enchi] با ترجمه فردین توسلیان منتشر شد. انچی یکی از مطرح‌ترین نویسندگان زن ژاپن است و پیشتر نه از او و نه از دیگر نویسندگان زن ژاپنی اثری به فارسی ترجمه نشده بود.

صورتک‌ها [Onnamen یا Masks] فومیکو انچی [Fumiko Enchi]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نشر هیرمند رمان «صورتک‌ها» اثر فومیکو انچی و ترجمه فردین توسلیان را با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۱۳۰ صفحه و بهای ۲۵,۵۰۰ تومان منتشر کرد. رمان قصه عشق دو مرد به زنی بیوه را روایت می‌کند. زنی را که با مادرشوهر مرموزش زندگی می‌کند و غرق در تحقیق درباره افسانه‌های کهن ژاپن و تسخیر روح، خود را در چنگال روحی کینه‌توز می‌بیند و در پی فرار از آن است.

یاسوکوی بیوه همراه با مادر شوهر شاعرش میکو و دو تن از دوستان شوهر مرحومش، ایبوکی و میکامی، درباره تسخیر روح در دوران کهن ژاپن تحقیق می‌کند. هر دو مرد عاشق یاسوکواند اما میکامی با وجود داشتن زن و بچه عشقش را زودتر ابراز می‌کند. پس از آن، یاسوکو به او هشدار می‌دهد که روح کینه‌توز مادرشوهرش در جسمش حلول کرده و رفتارهایش را مدیریت می‌کند. علاوه بر این، مرد باخبر می‌شود که میکو دختر دیگری نیز دارد که نامش هارومی است، با شوهر یاسوکو دوقلو بوده و سال‌ها از دیگران پنهان نگه داشته شده. مرد حرف زن را جدی نمی‌گیرد، تا این‌که روزی به مقاله‌ای برمی‌خورد که میکو در جوانی نوشته است. نگاه ریزبینانه میکو به تسخیر روح و توجیه و تفسیر آن ثابت می‌کند که اتفاقات مرموزی در پشت است. در ادامه نیز مشخص می‌شود که فرزندان دوقلو خاصل عشق نامشروع یاسوکو به مردی غیر از شوهرش بوده اند. آن‌ها می‌کوشند از این ماجرا بگریزند؛ اما روح کینه‌توز میکو دست بردار نیست و با طراحی نقشه‌ای شیطانی و قربانی کردن دخترش، ایبوکی را گرفتار می‌کند. ایبوکی ناخواسته با هارومی همبستر می‌شود و او را باردار می‌کند. هارومی پس از وضع حمل می‌میرد و پسری برای میکو و یاسوکو به یادگار می‌گذارد که ثمره انتقام است.

صورتک‌ها اولین اثر ترجمه شده فومیکو انچی و احتمالاً بهترین اثر او است. اثری ظریف و خیره‌کننده درباره اغواگری و خیانت در ژاپن معاصر و قدرت ویران‌گر حسادت و خشم زنان.

مجله امریکن ریدر (The American Reader) درباره این رمان نوشت: «قلم انچی در غوطه‌ور ساختن مخاطب به تولستوی نزدیک است؛ مخاطب هم‌چون جنینی در دنیای داستان غرق می‌شود.» همچنین مجله پیپل (Publishers Weekly) نیز رمان «صورتک‌ها» را اینچنین معرفی کرده بود: اشارات [انچی] به صورتک‌های نمایش‌های نؤ و متن کلاسیکِ قصه گنجی و تلفیق هنرمندانه دوران باستان، گذشته نزدیک و زمان حال. افسونی خیالی و داستان‌گو.»

درباره نویسنده رمان و مترجم آن

فومیکو یوئدا (۱۹۸۶-۱۹۰۵)، با نام هنری فومیکو انچی، یکی از مطرح‌ترین نویسندگان زن ژاپن است. پدرش، کازوتوشی یوئدا، از ادیبان برجسته دوره میجی بود و عمرش را بر سر پژوهش درباره آثار کلاسیک ژاپن گذاشت. انچی رنجور از بیماری و ضعفی مادرزاد به مدرسه نرفت و در خانه، تحت نظر معلمان خصوصی، سواد آموخت. مادربزرگش از همان کودکی او را با آثار کلاسیک ژاپنی، مثل قصه گنجی و قصه‌های ایسه، آشنا کرد. او فعالیت ادبی‌اش را با نوشتن نمایشنامه‌های تک‌پرده‌ای آغاز کرد و عمده شهرتش در نگارش رمان در دوران پس از جنگ جهانی دوم به دست آمد. مهم‌ترین ویژگی آثار انچی ترکیب واقع‌گرایی و رازآلودگی است. وی علاوه بر نوشتن داستان‌های متعدد «ترجمه مدرن قصه گنجی» را نیز در کارنامه‌اش دارد.

فردین توسلیان (متولد ۱۳۶۵) شاعر، نویسنده، منتقد سینما و مترجم ادبی است. عمده ترجمه‌های او بیشتر از ادبیات و فرهنگ آسیای شرقی است. «نیروی شاعرانه: شعر پس از کانت» نوشته کوین مک لاکلین، رمان «کشتی ساکورا» و نمایشنامه‌های «دوستان»، «قتل غیرعمد»، «جناب روح» و «جوراب‌شلواری سبز» جملگی از کوبو آبه، «قصه‌های مهتاب و باران» نوشته اوئدا آکیناری، «آفتاب و فولاد: دیدگاه‌هایی شخصی درباره هنر، عمل و مرگ معنوی» نوشته یوکیو میشیما و «قطار تندروی توکیو – مونتانا» نوشته ریچارد براتیگان از ترجمه‌های منتشر شده اوست.

................ هر روز با کتاب ...............

الهامی از زندگی کارگران پاریسی... با کار رختشویی توانسته است که مبلغی پس‌انداز کند... از او دو پسر داشت... تنبل و خوش‌گذران است و به زودی معشوقه را رها می‌کند و به زنان دیگری روی می‌آورد... با او ازدواج می‌کند... کارگر دیگری زن را می‌ستاید و در دل به او عشق می‌ورزد، اما یاری او کارساز نیست... به باده‌گساری روی می‌آورد... شوق کار را از دست می‌دهد... برای گذران زندگی به روسپی‌گری روی می‌آورد... ...
از ذهنیتی که در میان نظامیان ترک درباره‌ی سلسله‌مراتب و برتری فکری وجود دارد و این‌که چه‌قدر با سوء‌تفاهم‌ها و ظواهر درآمیخته سخن می‌گوید... همان‌گونه که اسب مهتر بی‌هیچ شناختی حرکت اسب مقابل‌اش را تقلید می‌کند، انسان عاری از آگاهی هم به تقلیدی کور از همنوعان‌اش دست می‌زند... مردم را به خاطر کمبود مطالعه و اسارت بی‌قیدوشرط‌شان در برابر سنت‌های خالی از تعقل و خرافه‌های موروثی از نیاکان‌شان، به باد انتقاد می‌گیرد ...
یک مضحکه‌ی کامل! در اینجا، همه، جز تماشاگر، در عین‌حال هم فریب‌دهنده‌اند و هم فریب‌خورده. کمدی عظیمی که در آن تغزل با هزل گزنده‌ای همراه است و اختلاطی به وجود می‌آورد که در بعضی لحظات یادآور سبک کلودل است... با حیله‌ی بسیار خشنی در ماجرای مشکوکی درگیر می‌شود، در دادگاهی محاکمه، محکوم، تیرباران و به خاک سپرده می‌شود تا با نامی دیگر و در لباس یونیفورم تجدید حیات کند ...
دوربین از چه زاویه ‌دیدی زنان فیلم را به نمایش درمی‌آورد؟ کدام وجه در نگاه دوربین غلبه دارد؛ وجه اروتیک یا وجه اجتماعی؟ ... با استفاده از آرای فروید و لکان، بعد روانکاوانه‌ی نظریه‌های فمینیستی را غنی کرده و به وجه لذت‌مدارانه سینما (تماشابارگی) پرداخته است... تاریخچه‌ای از حضور زنان در عرصه‌ی فیلم و مهم‌ترین فیلم‌های آنان... واکاوی شمایل یک قهرمان زن در چهارچوب یک ژانر متفاوت ...
در یک خانواده‌‌ کاملا بی‌کتاب بزرگ شدم... کل ادبیات آلمان را بلعیده‌‌ام... وقتی شروع به نوشتن کردم، در وضعی بودم که مودبانه‌‌اش می‌‌شود «نوکر خارجی»... جوان بودم که وارد سرویس اطلاعاتی شدم... یک میهن‌‌پرست می‌‌تواند کشورش را نقد کند، همچنان دلبسته‌‌اش باشد و مسیر دموکراسی را طی کند. اما یک ناسیونالیست به دشمن نیاز دارد... مردم خیال می‌‌کردند بعد از جنگ سرد دیگر قرار است اوضاع خوب باشد و دیگر دنیا به جاسوس‌‌ها نیازی نداشته باشد ...