رمان «صورتک‌ها» [Onnamen یا Masks] اثر فومیکو انچی [Fumiko Enchi] با ترجمه فردین توسلیان منتشر شد. انچی یکی از مطرح‌ترین نویسندگان زن ژاپن است و پیشتر نه از او و نه از دیگر نویسندگان زن ژاپنی اثری به فارسی ترجمه نشده بود.

صورتک‌ها [Onnamen یا Masks] فومیکو انچی [Fumiko Enchi]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نشر هیرمند رمان «صورتک‌ها» اثر فومیکو انچی و ترجمه فردین توسلیان را با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۱۳۰ صفحه و بهای ۲۵,۵۰۰ تومان منتشر کرد. رمان قصه عشق دو مرد به زنی بیوه را روایت می‌کند. زنی را که با مادرشوهر مرموزش زندگی می‌کند و غرق در تحقیق درباره افسانه‌های کهن ژاپن و تسخیر روح، خود را در چنگال روحی کینه‌توز می‌بیند و در پی فرار از آن است.

یاسوکوی بیوه همراه با مادر شوهر شاعرش میکو و دو تن از دوستان شوهر مرحومش، ایبوکی و میکامی، درباره تسخیر روح در دوران کهن ژاپن تحقیق می‌کند. هر دو مرد عاشق یاسوکواند اما میکامی با وجود داشتن زن و بچه عشقش را زودتر ابراز می‌کند. پس از آن، یاسوکو به او هشدار می‌دهد که روح کینه‌توز مادرشوهرش در جسمش حلول کرده و رفتارهایش را مدیریت می‌کند. علاوه بر این، مرد باخبر می‌شود که میکو دختر دیگری نیز دارد که نامش هارومی است، با شوهر یاسوکو دوقلو بوده و سال‌ها از دیگران پنهان نگه داشته شده. مرد حرف زن را جدی نمی‌گیرد، تا این‌که روزی به مقاله‌ای برمی‌خورد که میکو در جوانی نوشته است. نگاه ریزبینانه میکو به تسخیر روح و توجیه و تفسیر آن ثابت می‌کند که اتفاقات مرموزی در پشت است. در ادامه نیز مشخص می‌شود که فرزندان دوقلو خاصل عشق نامشروع یاسوکو به مردی غیر از شوهرش بوده اند. آن‌ها می‌کوشند از این ماجرا بگریزند؛ اما روح کینه‌توز میکو دست بردار نیست و با طراحی نقشه‌ای شیطانی و قربانی کردن دخترش، ایبوکی را گرفتار می‌کند. ایبوکی ناخواسته با هارومی همبستر می‌شود و او را باردار می‌کند. هارومی پس از وضع حمل می‌میرد و پسری برای میکو و یاسوکو به یادگار می‌گذارد که ثمره انتقام است.

صورتک‌ها اولین اثر ترجمه شده فومیکو انچی و احتمالاً بهترین اثر او است. اثری ظریف و خیره‌کننده درباره اغواگری و خیانت در ژاپن معاصر و قدرت ویران‌گر حسادت و خشم زنان.

مجله امریکن ریدر (The American Reader) درباره این رمان نوشت: «قلم انچی در غوطه‌ور ساختن مخاطب به تولستوی نزدیک است؛ مخاطب هم‌چون جنینی در دنیای داستان غرق می‌شود.» همچنین مجله پیپل (Publishers Weekly) نیز رمان «صورتک‌ها» را اینچنین معرفی کرده بود: اشارات [انچی] به صورتک‌های نمایش‌های نؤ و متن کلاسیکِ قصه گنجی و تلفیق هنرمندانه دوران باستان، گذشته نزدیک و زمان حال. افسونی خیالی و داستان‌گو.»

درباره نویسنده رمان و مترجم آن

فومیکو یوئدا (۱۹۸۶-۱۹۰۵)، با نام هنری فومیکو انچی، یکی از مطرح‌ترین نویسندگان زن ژاپن است. پدرش، کازوتوشی یوئدا، از ادیبان برجسته دوره میجی بود و عمرش را بر سر پژوهش درباره آثار کلاسیک ژاپن گذاشت. انچی رنجور از بیماری و ضعفی مادرزاد به مدرسه نرفت و در خانه، تحت نظر معلمان خصوصی، سواد آموخت. مادربزرگش از همان کودکی او را با آثار کلاسیک ژاپنی، مثل قصه گنجی و قصه‌های ایسه، آشنا کرد. او فعالیت ادبی‌اش را با نوشتن نمایشنامه‌های تک‌پرده‌ای آغاز کرد و عمده شهرتش در نگارش رمان در دوران پس از جنگ جهانی دوم به دست آمد. مهم‌ترین ویژگی آثار انچی ترکیب واقع‌گرایی و رازآلودگی است. وی علاوه بر نوشتن داستان‌های متعدد «ترجمه مدرن قصه گنجی» را نیز در کارنامه‌اش دارد.

فردین توسلیان (متولد ۱۳۶۵) شاعر، نویسنده، منتقد سینما و مترجم ادبی است. عمده ترجمه‌های او بیشتر از ادبیات و فرهنگ آسیای شرقی است. «نیروی شاعرانه: شعر پس از کانت» نوشته کوین مک لاکلین، رمان «کشتی ساکورا» و نمایشنامه‌های «دوستان»، «قتل غیرعمد»، «جناب روح» و «جوراب‌شلواری سبز» جملگی از کوبو آبه، «قصه‌های مهتاب و باران» نوشته اوئدا آکیناری، «آفتاب و فولاد: دیدگاه‌هایی شخصی درباره هنر، عمل و مرگ معنوی» نوشته یوکیو میشیما و «قطار تندروی توکیو – مونتانا» نوشته ریچارد براتیگان از ترجمه‌های منتشر شده اوست.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...