«ماندگاران صحنه ۲؛ پرویز پورحسینی» به کوشش منصور خلج و به همت دفتر پژوهش و انتشارات نمایش اداره‌کل هنرهای نمایشی رونمایی شد.

تجلیل از پرویز پورحسینی در ماندگاران صحنه ۲

به گزارش کتاب نیوز به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل هنرهای نمایشی، مراسم رونمایی از کتاب «ماندگاران صحنه ۲؛ پرویز پورحسینی» شنبه ۲۲ شهریورماه در دفتر مدیرکل هنرهای نمایشی برگزار شد.

در ابتدای این مراسم قادر آشنا در صحبت‌های کوتاهی گفت: امیر مومنان(ع) در «نهج‌البلاغه» می‌فرمایند در احوال بزرگان چنان سیر کرده که گویی با آنها زندگی کرده‌ام. نسل جدید ما باید آگاه باشد بزرگانی که صاحب اسم و رسم‌اند چگونه به چنین جایگاهی رسیده‌اند و فراهم کردن مسیر رسیدن به این آگاهی‌، وظیفه اخلاقی، اداری و سازمانی ماست که باید به آن توجه کنیم.

مدیرکل هنرهای نمایشی در پایان عنوان کرد: وجه تمایز جوامع توسعه‌یافته و توسعه‌نیافته همین قدردانی و توجه به صاحبان فکر و اندیشه و خرد است.

پرویز پورحسینی نیز در صحبت کوتاهی ضمن مروری بر خاطرات حضورش روی صحنه، در ارتباط با کتاب «ماندگاران صحنه ۲» گفت: این اثر باید با همکاری کسی چون منصور خلج که به موضوعات مطرح‌شده در کتاب واقف است ساخته و پرداخته می‌شد. اگر قصد انتشار اثری را دارید که می‌خواهید ماندگار شود باید از کسانی کمک بگیرید که به موضوع اشراف دارند.

منصور خلج نیز ضمن تشکر از همکاری اداره‌کل هنرهای نمایشی و دفتر پژوهش و انتشارات نمایش این اداره‌کل برای انتشار کتاب «ماندگاران صحنه ۲» گفت: تا چه زمانی فرزندان ما قرار است «زندگی من در هنرِ» استانیسلاوسکی را بخوانند در صورتی که زندگی پرویز پورحسینی‌ها برایشان بسیار ملموس‌تر است. امید من این است که پیشکسوتان تئاتر با روایت زندگی شخصی خود، راوی تاریخی باشند که بر اهالی این هنر گذشته است.

وی در همین زمینه ادامه داد: سال‌ها پیش، در دهه ۷۰ از پرویز پورحسینی پرسیدم چرا خاطراتت را نمی‌نویسی؟! آن زمان پاسخ روشنی از او دریافت نکردم اما این خواست در گوشه‌ای از ذهنم باقی ماند و خوشحالم که امروز محقق شده است.

در ادامه این برنامه مهرداد ریانی‌مخصوص و نصرالله قادری نیز در ارتباط با کتاب و پرویز پورحسینی صحبت‌هایی داشتند و در نهایت کتاب «ماندگاران صحنه ۲؛ پرویز پورحسینی» توسط این هنرمند و مدیرکل هنرهای نمایشی رونمایی شد. در این مراسم کیکی نیز به مناسبت زادروز تولد پرویز پورحسینی تهیه شده بود که توسط وی برش خورد.

«ماندگاران صحنه ۲؛ پرویز پورحسینی» دومین جلد از کتاب «ماندگاران صحنه» پس از انتشار زندگی‌نامه بهروز غریب‌پور بود که توسط انتشارات نمایش اداره‌کل هنرهای نمایشی و به کوشش منصور خلج منتشر شد.

................ هر روز با کتاب ...............

الهامی از زندگی کارگران پاریسی... با کار رختشویی توانسته است که مبلغی پس‌انداز کند... از او دو پسر داشت... تنبل و خوش‌گذران است و به زودی معشوقه را رها می‌کند و به زنان دیگری روی می‌آورد... با او ازدواج می‌کند... کارگر دیگری زن را می‌ستاید و در دل به او عشق می‌ورزد، اما یاری او کارساز نیست... به باده‌گساری روی می‌آورد... شوق کار را از دست می‌دهد... برای گذران زندگی به روسپی‌گری روی می‌آورد... ...
از ذهنیتی که در میان نظامیان ترک درباره‌ی سلسله‌مراتب و برتری فکری وجود دارد و این‌که چه‌قدر با سوء‌تفاهم‌ها و ظواهر درآمیخته سخن می‌گوید... همان‌گونه که اسب مهتر بی‌هیچ شناختی حرکت اسب مقابل‌اش را تقلید می‌کند، انسان عاری از آگاهی هم به تقلیدی کور از همنوعان‌اش دست می‌زند... مردم را به خاطر کمبود مطالعه و اسارت بی‌قیدوشرط‌شان در برابر سنت‌های خالی از تعقل و خرافه‌های موروثی از نیاکان‌شان، به باد انتقاد می‌گیرد ...
یک مضحکه‌ی کامل! در اینجا، همه، جز تماشاگر، در عین‌حال هم فریب‌دهنده‌اند و هم فریب‌خورده. کمدی عظیمی که در آن تغزل با هزل گزنده‌ای همراه است و اختلاطی به وجود می‌آورد که در بعضی لحظات یادآور سبک کلودل است... با حیله‌ی بسیار خشنی در ماجرای مشکوکی درگیر می‌شود، در دادگاهی محاکمه، محکوم، تیرباران و به خاک سپرده می‌شود تا با نامی دیگر و در لباس یونیفورم تجدید حیات کند ...
دوربین از چه زاویه ‌دیدی زنان فیلم را به نمایش درمی‌آورد؟ کدام وجه در نگاه دوربین غلبه دارد؛ وجه اروتیک یا وجه اجتماعی؟ ... با استفاده از آرای فروید و لکان، بعد روانکاوانه‌ی نظریه‌های فمینیستی را غنی کرده و به وجه لذت‌مدارانه سینما (تماشابارگی) پرداخته است... تاریخچه‌ای از حضور زنان در عرصه‌ی فیلم و مهم‌ترین فیلم‌های آنان... واکاوی شمایل یک قهرمان زن در چهارچوب یک ژانر متفاوت ...
در یک خانواده‌‌ کاملا بی‌کتاب بزرگ شدم... کل ادبیات آلمان را بلعیده‌‌ام... وقتی شروع به نوشتن کردم، در وضعی بودم که مودبانه‌‌اش می‌‌شود «نوکر خارجی»... جوان بودم که وارد سرویس اطلاعاتی شدم... یک میهن‌‌پرست می‌‌تواند کشورش را نقد کند، همچنان دلبسته‌‌اش باشد و مسیر دموکراسی را طی کند. اما یک ناسیونالیست به دشمن نیاز دارد... مردم خیال می‌‌کردند بعد از جنگ سرد دیگر قرار است اوضاع خوب باشد و دیگر دنیا به جاسوس‌‌ها نیازی نداشته باشد ...