مهدی مظفری‌ساوجی، شاعر یک مجموعه شعر جدید با عنوان «سایه‌ام را بر دیوار جا گذاشته‌ام» و دو کتاب «گفت‌و‌گوهایی پیرامون زندگی و آثار مهدی اخوان ثالث» و «گفت‌و‌گو با ضیاء موحد» را در دست انتشار دارد.

مظفری‌ساوجی در گفت‌و‌گو با ایبنا درباره مجموعه شعر جدید در دست انتشارش گفت: «سایه‌ام را بر دیوار جا گذاشته‌ام» دربرگیرنده حدود 70 عنوان شعر سپید سروده شده طی سال‌های 1386 تا 1389 است و در مجموعه «جهان تازه شعر» نشر چشمه منتشر می‌شود.

وی شعرهای این مجموعه را سروده‌هایی جدید از نظر فرم و دایره واژگان معرفی و تصریح کرد: شاید به نوعی زبان شعرها ادامه همان شعرهای مجموعه پیشینم «رنگ‌ها و سایه‌ها» باشد اما به‌طور طبیعی حاصل تجربه‌های جدید من به حساب می‌آید. البته دایره واژگان نیز در این شعرها گسترده‌تر شده است.

این شاعر افزود: مجموعه‌ای از سروده‌های دیگرم را نیز گردآوری کرده‌ام و برای چاپ به نشر مروارید می‌سپارم. اما هنوز عنوانی برای این مجموعه در نظر نگرفته‌ام.

وی در ادامه به کتاب‌های دیگری که در دست آماده‌سازی برای انتشار دارد اشاره کرد و توضیح داد: «گفت‌و‌گوهایی پیرامون زندگی و آثار مهدی اخوان‌ثالث» یکی از این کتاب‌هاست و برای تدوین آن با تعدادی از شاعران و نویسندگان در داخل و خارج از ایران به گفت‌و‌گو پرداخته‌‌ام. حجم این کتاب در حدود 900 صفحه است.

سیدعلی موسوی‌گرمارودی، محمد حقوقی، رضا سید‌حسینی، بهاء‌الدین خرمشاهی، محمدعلی اسلامی‌ندوشن، اسماعیل خویی، مظاهر مصفا، حسن انوری، مفتون امینی و احسان نراقی از جمله افرادی هستند که حاصل گفت‌و‌گوی مظفری با آن‌ها درباره شعر، آثار و زندگی اخوان‌ثالث به چاپ رسیده است.

مظفری با تاکید بر پرداختن به شعر اخوان‌ثالث در این کتاب اظهار داشت: مرور خاطراتی که هر یک این شاعران و نویسندگان از اخوان‌ثالث به یاد داشتند، بررسی شعر و پژوهش‌های ادبی اخوان‌ثالث، رابطه شعر او با طنز و یا بحث روایت در حوزه شعر از جمله مطالب پرداخته شده در این کتاب است.

«گفت‌و‌گو با سیمین بهبهانی»، «گفت‌و‌گو با ضیاء موحد»، «گفت‌وگو با عباس کیارستمی» و «شناخت‌نامه مسعود کیمیایی» از دیگر آثار در دست انتشار این شاعر هستند.

وی درباره کتاب «گفت‌و‌گو با ضیاء موحد» توضیح داد: این گفت‌و‌گوها پیرامون موضوعات مختلفی همچون مسائل فرهنگی، ادبی، اجتماعی و هنری انجام شده است. همچنین تمامی اشعار و دیگر آثار موحد از دیدگاه خودش بررسی شده‌اند. حجم این کتاب حدود 400 صفحه است.

مظفری در پایان از انتشار کتاب «غیرهای ممکن» خبر داد و گفت: این کتاب مجموعه‌ای از مقالات پیرامون ادبیات، شعر، سینما و نقاشی است. حدود 30 مقاله را برای این مجموعه در نظر گرفته‌ام که برخی از آن‌ها پیش‌تر در نشریات به چاپ رسیده‌اند. این کتاب توسط نشر مروارید در دست چاپ است.

پیش‌تر از این شاعر دو مجموعه شعر «آینه‌های رنگ پریده» و «از نو غزل» منتشر شده که آن‌ها را حاصل کم‌تجربه‌گی‌های خود می‌داند و ترجیح می‌دهد جزو مجموعه‌ شعرهایش به‌حساب نیاورد.

«گزیده ادبیات معاصر شماره 131»، «شهد اما شوکران»(بررسی غزل فارسی از ابتدا تا امروز)، «رنگ‌ها و سایه‌ها»(مجموعه شعر) و «گفت‌و‌گو با نجف دریابندری» از دیگر آثار منتشر شده مظفری‌ساوجی هستند.

دفتر شعر «رنگ‌ها و سایه‌ها» برگزیده جایزه «کتاب سال شعر جوان»(قیصر امین‌پور) در سال 1387 بوده است.

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...