صد و هشتمین دوره جوایز پولیتزر که به‌عنوان معتبرترین جایزه در حوزه روزنامه‌نگاری و ادبیات آمریکا شناخته می‌شود، شامگاه دوشنبه ۱۷ اردیبهشت در پس‌زمینه‌ای غیرمعمول و غم‌انگیز برندگان خود را معرفی کرد.

دیده بان شب» [Night Watch] نوشته جین آن فیلیپس [Jayne Anne Phillips]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، هیات مدیره پولیتزر چند روز پیش در بیانیه‌ای از خبرنگاران دانشجو که تظاهرات دانشگاهی در حمایت از فلسطینی‌ها و علیه کشتار مردم غزه را پوشش می‌دادند، قدردانی کرد و اذعان داشت که آنها اغلب در برابر خطرات بزرگ شخصی و دانشگاهی قرار می‌گیرند.

بر اساس همین گزارش برندگان بخش کتاب این جایزه در سال 2024 عبارتند از:

داستان: «دیده بان شب» [Night Watch] نوشته جین آن فیلیپس [Jayne Anne Phillips]

رمانی زیبا که داستانش در ویرجینیای غربی پس از جنگ داخلی می‌گذرد و با تمرکز بر مادری نوشته شده که با دختر ۱۲ ساله‌اش که به شدت مجروح شده به بیمارستانی پناه می‌برند و وی که مدت‌ها توسط یک سرباز کنفدراسیون مورد آزار بوده، حالا برای بهبودی دخترش و یک کهنه سرباز جنگ تلاش می‌کند.

نمایشنامه: «اعتماد اولیه» [Primary Trust] نوشته ابونی بوت [Eboni Booth]

یک داستان ساده و زیبا از مردی آسیب دیده از نظر عاطفی که شغل جدید، دوستان جدید و حس جدیدی از ارزش پیدا می‎کند و نشان می‌دهد چگونه رفتارهای کوچک مهربانانه می‌تواند زندگی یک فرد را تغییر دهد و زندگی همه جامعه را غنا بخشد.

تاریخ: «بدون حق زندگی صادقانه: مبارزات کارگران سیاه‌پوست بوستون در دوران جنگ داخلی» [No Right to an Honest Living: The Struggles of Boston’s Black Workers in the Civil War Era]، نوشته ژاکلین جونز[Jacqueline Jones]

بازسازی نفس‌گیر و دست اولی از زندگی آزاد سیاه‌پوستان در بوستون که درک ما از میراث تحریم در شهر را به شکلی عمیق تغییر می‌دهد و واقعیت چالش‌برانگیز برای ساکنان سیاه پوست آن را روشن می‌سازد.

«کینگ: یک زندگی» [King: A Life] نوشته جاناتان ایگ [ Jonathan Eig]  «استاد-برده-شوهر-زن: سفری حماسی از برده‌داری تا آزادی» [Master Slave Husband Wife: An Epic Journey From Slavery to Freedom] نوشته ایلیون وو [Ilyon Woo]

زندگینامه: به دو کتاب به صورت مشترک اهدا شد:
۱. «کینگ: یک زندگی» [King: A Life] نوشته جاناتان ایگ [ Jonathan Eig]
پرتره‌ای افشاگرانه از مارتین لوتر کینگ جونیور که از منابع جدیدی برای غنی کردن درک ما از هر مرحله از زندگی رهبر حقوق مدنی بهره گرفته و نقاط قوت و ضعف، از جمله زیر سوال بردن خود و افسردگی وی را با عزم جزم وی روشن می‌سازد.

۲. «استاد-برده-شوهر-زن: سفری حماسی از برده‌داری تا آزادی» [Master Slave Husband Wife: An Epic Journey From Slavery to Freedom] نوشته ایلیون وو [Ilyon Woo]
روایتی غنی درباره زوجی به نام کرفت؛ زن و شوهر برده‌ای که سال ۱۸۴۸ از جورجیا فرار کردند و الن که روشن‌پوست بود در شکل یک مرد نجیب‌زاده سفیدپوست معلول و ویلیام به عنوان خدمتکار او، از فرضیات جاافتاده جامعه درباره نژاد، طبقه فرار و خود را در برابر چشم همگان مخفی می‌کنند تا سفرشان به شمال را محقق سازند.

خاطرات یا زندگینامه: «تابستان شکست ناپذیر لیلیانا: جستجوی یک خواهر برای عدالت» [Liliana’s Invincible Summer: A Sister’s Search for Justice] نوشته کریستینا ریورا گارزا [Cristina Rivera Garza]
روایتی از خواهر ۲۰ ساله نویسنده، که توسط دوست پسر سابقش به قتل رسیده و ترکیبی از خاطرات، روزنامه‌نگاری تحقیقی و گزارشی را در هم می‌آمیزد.

کتاب غیرداستانی: «یک روز از زندگی عابد سلامه: آناتومی تراژدی اورشلیم» [A Day in the Life of Abed Salama: Anatomy of a Jerusalem Tragedy]، اثر ناتان ترال [Nathan Thrall]
روایتی دقیق و صمیمی از زندگی تحت اشغال اسراییل در کرانه باختری رود اردن که از طریق تصویر پرتره‌ای از یک پدر فلسطینی شکل می‌گیرد. پسر ۵ ساله او در یک تصادف آتشین اتوبوس مدرسه جان خود را از دست می‌دهد و تیم‌های نجات اسراییل و فلسطین به دلیل مقررات امنیتی با تاخیر به محل می‌رسند.

شعر: «تریپاس: اشعار» [Tripas: Poems] سروده براندون سام [Brandon Som]
مجموعه‌ای که عمیقاً با پیچیدگی‌های میراث دوگانه مکزیکی و چینی شاعر درگیر است و منزلت زندگی کاری خانواده‌اش را برجسته می‌کند و به جای تضاد به دنبال وحدت و جامعه می‌رود.

در این مراسم از محمد سالم عکاس رویترز در فلسطین اشغالی بابت این عکس (مادر و جنازه فرزند 5ساله‌اش که در پی حملات اسرائیل به خان یونس کشته شده است) تقدیر شد:

خان یونس مادر و فرزند

................ هر روز با کتاب ................

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...