کتاب «نظام‌های دولت‌ها» [Systems of States] نوشته مارتین وایت [Martin Wight] و ترجمه علیرضا مسعود توسط نشر قومس منتشر شد.

نظام‌های دولت‌ها» [Systems of States] نوشته مارتین وایت [Martin Wight]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، مقدمه این کتاب به قلم هدلی بول است. نویسنده در این کتاب با تحلیل سیر رخدادهای مهم در روابط بین الملل در زمینه‌های تاریخی، ظهور و سقوط نظام‌های دولت‌های مختلف در جهان از دوره باستان تا پس از جنگ جهانی دوم را مورد بررسی قرار داده و تلاش کرده تا الگویی تکرار شونده را از دل تاریخ تا دوران معاصر شناسایی کند.

در این مسیر وی تنها به غرب و کشورهای غربی توجه نداشته و به بررسی تمدن‌ها و نظام‌های دولت‌ها در مشرق زمین نیز پرداخته است. بررسی امپراتوری ایران در دوره باستان از همین باب است و تلاش شده تا واقعیت‌های تاریخی را به دور از حب و بغض‌های ریشه دار و کهن جدا کرده و به بررسی غیر مغرضانه آنها در چارچوب کلی روابط جهانی در دوران باستان بپردازد. استمرار این بررسی دقیق تا پس از جنگ جهانی دوم، تصویری دقیق و متفاوت از ظهور و سقوط نظام‌های دولت‌ها و نظم‌های متفاوت بین المللی ارائه می‌کند.

یکی از شناخته شده‌ترین پژوهشگران بریتانیایی علم روابط بین‌الملل در قرن بیستم بود. از دیگر آثار او باید به کتاب «چرا نظریه‌ای بین‌المللی وجود ندارد» اشاره کرد. وایت به همراه هدلی بول از بنیانگذاران مکتب انگلیسی نظریه روابط بین‌المل بود.

نشر قومس کتاب «نظام‌های دولت‌ها» نوشته مارتین وایت و ترجمه علیرضا مسعود را در ۲۹۴ صفحه و بهای ۱۱۰ هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...