به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، «دموکراسی برای شماری چند» [Democracy for the few] کتابی است به قلم مایکل پرنتی [Michael Parenti] که با ترجمه مهرداد(خلیل) شهابی و میرمحمود نبوی توسط انتشارات اختران روانه بازار نشر شده است.

دموکراسی برای شماری چند» [Democracy for the few] مایکل پرنتی [Michael Parenti]

همانطور که از عنوان اثر برمی‌آید نویسندگان این کتاب قطور به سراغ یکی از مهم‌ترین و عمده‌ترین شعارهای حکومت ایالات متحده آمریکا رفته‌اند تا نحوه اجرای آن را با نگاهی دقیق و موشکافانه بررسی کنند. مایکل پرنتی نویسنده این اثر در سطح بین‌المللی از شهرت زیادی برخوردار است و پیشتر در شماری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها به تدریس علوم اجتماعی و سیاسی مشغول بوده و اینک بیشتر سرگرم سخنرانی و نوشتن است. این کتاب علاوه بر مخاطبان عمومی توسط دانشجویان و در فضاهای آموزش دانشگاهی نیز مورد توجه بوده است. همانطور که در معرفی پشت اثر نیز آمده است «این کتاب شرحی مهیج درباره حکومت‌داری آمریکایی است که با تمرکز بر رابطه قدرت اقتصادی و قدرت سیاسی و مداقه در توطئه‌ها، تبلیغات، فریبکاری‌ها، پنهانکاری‌ها، و سایر دوزوکلک‌های حکومت‌داری و سیاست‌ورزی، نحوه کار حکومت ایالات متحده را به دور از حب و بغض مورد تحلیل قرار می‌دهد.»

در مجموع صحبت از سیاست و امور سیاسی شاید در بین عموم رواج داشته باشد و سیاست را بتوان حوزه‌ای جذاب برای بسیاری از افراد حتی عامی محسوب کرد اما مطالعه سیاست برای خود با پیچیدگی‌های زیادی روبه روست همانطور که نویسنده این اثر در پیشگفتار اشاره می‌کند: «مطالعه علم سیاست به‌ خودی‌ خود کاری سیاسی است که در آن بی‌طرفی کمتر وجود دارد. درست است که ما همگی می‌توانیم درباره چند حقیقت خنثی و بی‌طرف بر سرِ ساختار حکومت و مانند آن توافق کنیم، اما کتابی که پروای پرداختن به حقایقی فراتر از این توصیفاتِ حداقلی را نداشته باشد باعث دلخوری بعضی از خوانندگان خواهد شد، ضمن آن‌که خوانندگان اندکی را به خود جلب خواهد کرد. هر کنکاشی درباره چگونگی و چرایی رویدادها ما را به حوزه‌هایی بسیار بحث برانگیز می‌کشاند. اکثر کتاب‌های آموزشی به بی‌طرفی‌ای تظاهر می‌کنند که واقعاً فاقد آن‌اند. آن کتاب‌ها، به‌رغم ادعای عینی بودن و بی‌طرفی، فقط مرسوم و قراردادی‌اند و با محافظه‌کاری جنبه‌های بحث‌برانگیز و مجادله‌آمیزِ حیات سیاسی ایالات متحد را نادیده می‌گیرند. دانشمندان جریان غالبِ علوم سیاسی و سایر حامیان نظم اجتماعی موجود ده‌ها سال کوشیده‌اند تا تقریباً هر کاستیِ نظام سیاسی ایالات متحد را به یک نقطه قوت بدل کنند. آنها می‌خواهند به ما بباورانند که وجود لابی‌های پُرقدرت هیچ جای نگرانی ندارد زیرا لابی‌گرها " کارِ اطلاع‌رسانی" انجام می‌دهند... استدلالِ مدافعان معمولِ نظم غالب این است که حذف احزاب ثالث به‌راستی بهترین نتیجه را در بر دارد زیرا کثرت احزاب (بیش از دو حزب) نظام سیاسی‌مان را تکه‌تکه و ناپایدار خواهد کرد ... در واکنش به گرایش جریان غالب که هر عیبی را به یک حُسن تعبیر می‌کند، منتقدان چپ‌گرایِ وضع موجود احساس کرده‌اند که ناگزیرند هر حُسنی را یک عیب نشان دهند. از این رو، منتقدانِ یادشده به جدل گفته‌اند که: مبارزه انتخاباتی بی‌معنا است، آزادی‌های مدنی‌مان نوعی سیاه‌بازی است، برنامه‌های ملیِ حمایت از نیازمندان تقریباً فاقد ارزش است، اصلاحات عمدتاً فقط دلخوشکُنکی برای ستمدیدگان است، و اتحادیه‌های کارگری معمولاً همدست مدیریت است.»

در حقیقت آنچه نویسنده در «دموکراسی برای شماری چند» می‌کوشد به آن برسد، برگزیدن راهی میانه است. کتاب سعی دارد نشان دهد که چگونه بنگاه‌های برخوردار از انحصار دموکراسی را نقض می‌کنند و در مقابل آن مقابله مردم با این انحصار چگونه گاه موفقیت آمیز بوده و گاه باعث خسارات سنگین به آن‌ها بوده است. نویسنده خود پرداختن به برخی از موضوعات در این کتاب را وارد شدن به حریم موضوعات ممنوعه سرمایه‌داری می‌داند و می‌نویسد: «در این کتاب، من درباره موضوع ممنوعه سرمایه‌داری، به خصوص سرمایه‌داری بنگاه‌محور، یعنی پیشرفته‌ترین و چالش برانگیزترین شکل سرمایه‌داری، صحبت می‌کنم. فقط به این ترتیب است که می‌توانیم شالوده‌های نظام سیاسی ایالات متحد را کاملاً درک کنیم. تلاش کرده‌ام چند رویکرد را با هم بیامیزم. نهادهای رسمی سیاسی از جمله کنگره، ریاست جمهوری، دیوان‌سالاری، دیوان عالی دادگستری، احزاب سیاسی، انتخابات، و نظام اجرای قانون مورد بررسی و توجه قرار می‌گیرند. اما در این کتاب، این ویژگی‌هایِ استاندارد حکمرانی آمریکایی به واقعیات فراگیر‌تری، یعنی قدرت و منافع طبقاتی، پیوند زده می‌شود. افزون بر این، این کتاب به بنیان‌ها و تکوین تاریخی سیاست‌ورزیِ آمریکایی، به ویژه در ارتباط با تدوین قانون اساسی، نقش فزاینده دولت، و فرهنگ سیاسی توجهی خاص دارد. افزون بر این، نه تنها نقادانه بررسی خواهیم کرد که چه کسانی حکومت می‌کنند، بلکه در مورد برون‌داد نظام که «سهم هریک چیست؟» نیز تحقیق خواهیم کرد.»

همانطور که اشاره شد تاکیدی که نویسنده بر سرمایه‌داری بنگاه محور در این کتاب دارد باعث شده که بخش عمده‌ای از کتاب بر اقتصاد سیاسی سیاست عمومی تاکید کند و بر همین مبنا خواننده با خواندن این کتاب می‌تواند به اطلاعات زیادی در این حوزه دست پیدا کند نویسنده علت این تاکید را این طور توضیح می‌دهد: «دانشجویان و شهروندان به طور عام درباره مسائل سیاسی ـ اقتصادسیاسی‌ ـ‌ اقتصادی آگاهی کمی دارند، دو دیگر این که، سخن گفتن از 'فرآشدفراشد سیاست' با انتزاع و جداسازیِ آن از مسائل واقع و برون‌دادها، بدون پرداختن به مسائل قدرت و صاحبان منافع، معنای چندانی نمی‌دهد.»

«دموکراسی برای شماری چند» رویکردی ساختاری دارد و مطابق با همین نگاه تحولات سیاسی را به جای این که نتیجه شانس و تصادف، یا ناشی از تمهیدات این یا آن شخصیت‌، یا رویدادهایی نامتعارف بداند می‌کوشد نشان دهد که اکثر آنچه روی می‌دهد نتیجه چیدمانِ فراگیر قدرت، ثروت، طبقه و نهادها است.

ویراست نهم «دموکراسی برای چند» به قلم مایکل پرنتی با ترجمه مهرداد(خلیل) شهابی و میر محمود نبوی در 562 صفحه، شمارگان 1000 نسخه و قیمت 110 هزار تومان در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...
به سه دهه نخست انقلاب نیز می‌پردازد و تا انتخابات پرحاشیه‌ی سال 1388 و آغاز دومین دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم پیش می‌‌رود... تاریخ ایران را صرفا در حیات سیاسی و حکومت صاحبان قدرت و شاهان خلاصه نکرده که در حیات جمعی مردم و زیست اجتماعی آنها نیز مشاهده و دنبال می کنند و براین اساس به بررسی دنیای ایرانی و تاریخ آن پرداخته و برای این منظور فراتر از مرزهای کنونی رفته که همانا هویت ایرانی است... آن را بستری برای شناخت و درک ایران امروز می‌سازد ...
بیشترین اخبار مربوط به مبارزه کارگران و به خصوص شوراهای کارگری در نشریات گروه‌های چپ منعکس می‌شد... نقش آیت‌الله طالقانی نیز در ترویج زبان شوراها بسیار مهم بود... منطق دیگری بر ذهنیت کارگران حکمفرما شد... کارگران اغلب از داشتن نماینده واقعی و مقتدر محروم بودند... انحلال نهاد شوراها، اخراج یا بازداشت فعالین مستقل و غیراسلامی در گسست «قدرت دوگانه» شورا و مدیریت، نقش بسیار مهمی داشت ...
نزول از نظم اخلاقی کامو به تحقیر آیرونیک ساراماگو... یکی از اولین‌ مبتلایان، مردی است که در حال رانندگی با ماشین، بینایی خود را از دست می‌دهد. این لحظه بسیار شبیه مسخ کافکاست... راننده‌ ناآرامی نمی‌کند، جیغ نمی‌کشد و شکایتی نمی‌کند. چیزی که او می‌گوید این است: «کسی من را به خانه می‌برد لطفا؟»... مدام ما را به یاد اردوگاه‌های زندانیان سیاسی می‌اندازد، به یاد بی‌عدالتی‌های کاپیتالیسم بدون اندکی خودداری، به یاد سردی و خشکی بروکراسی ...
ایرانیان کورکورانه خود را با ایده‌‎های جدید و محصولات مصرفی تطبیق ندادند، بلکه آنها را به چالش کشیدند... «اندرونی» که غربی‌‎ها به آن انگ مکان زندانی کردن و ستم به زنان زده بودند، به یکی از مراکز فعالیت سیاسی بدل شد... برنامه اصل چهارم ترومن، کمک به دختران جوان ایرانی بود تا بتوانند سلیقه خود را در دکوراسیون و مبله کردن خانه‌‎های‌شان پرورش دهند... اتاق ناهارخوری مطابق با ایده خانه امریکایی بر اساس یک خانواده کوچک پیکره‌بندی شده بود ...