کتاب «نظریه‌های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر» در سیزده فصل به قلم صادق رشیدی منتشر شد.

نظریه‌های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر صادق رشیدی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، معرفی و تحلیل طیفی از مهم‌ترین نظریه‌های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر با راهبردی بینارشته‌ای است که از نظریه‌های متن‌محور آغاز می‌شوند و به سمت نظریه‌های فرامتنی پیش می‌روند.

نظریه یک ساختار زبانی است که صورتی از تجربۀ انتزاع شده است. بااین‌وجود تئاتر و ادبیات نمایشی و نظریه را نمی‌توان مستقل از یکدیگر بررسی کرد، زیرا چگونگی درک و استفاده از مفهوم مدرن ادبیات و هنر ارتباط زیادی با روش‌های نظریه‌پردازی هنر و ادبیات دارند. ادبیات نمایشی و تئاتر اساساً فعالیت‌هایی هستند که توسط نظریه فهمیده می‌شوند. تحلیل‌های نظری در مورد ادبیات نمایشی صرفاً توصیف اصول کلی این نوع فعالیت نیست، بلکه از گفتمان‌های وابسته دیگر، مانند فلسفه یا نظریه‌های اجتماعی و ادبی، استفاده می‌کند و دراین‌بین جهت‌گیری‌هایش نیز بعضاً متأثر از نظریه‌ها و پارادایم‌های مسلط دوران خودش است.

تحلیل های نظری در مورد ادبیات نمایشی و تئاتر، صرفاً با روش های بوطیقایی به توصیف اصول کلی این فعالیت های ادبی و هنری ختم نمیشود، بلکه از رویکردهای دیگر، مانند فلسفه یا نظریه های ادبی و علوم انسانی، استفاده میکند. کتابی که در دست دارید، به منظور معرفی، تبیین و تحلیل جامع مهمترین نظریه هایی نوشته شده است که امروزه در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر، کاربردهای بسیاری دارند. این نظریه ها که عمدتاً ویژگی های فرامتنی و انتقادی هم دارند، منظرهای مختلفی را به روی مطالعات علمی ادبیات نمایشی و تئاتر باز می کنند و به همین دلیل، زمینه را برای ورود به عرصۀ مطالعات بینارشته ای فراهم میکنند. این کتاب با مثال هایی از نمایشنامه های مطرح جهان، به منظور آشنایی با نقش عملی نظریه های مورد بحث همراه است.

کتاب "نظریه‌های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر " در سیزده فصل موضوعاتی چون منطق و فلسفۀ ادبیات نمایشی و تئاتر، مبانی گفتمان نقد ادبیات نمایشی، نظریۀ ساختارگرایی، نظریۀ نشانه‌شناسی، نظریۀ بینامتنیت و ابرمتنیت: باختین، کریستوا، ژنت و بارت، نظریۀ پسامدرنیسم، نظریۀ پساساختارگرایی، نظریۀ پسااستعمارگرایی، نظریۀ ایدئولوژی، نظریۀ تحلیل انتقادی گفتمان، نظریۀ مطالعات فرهنگی و ادبیات نمایشی، نظریۀ مطالعات زیست‌محیطی (اکوکریتیسیزم)، نظریۀ مطالعات تطبیقی و ادبیات نمایشی را مورد نقد و بررسی قرار می دهد.

این کتاب در 350 صفحه و با قیمت 80 هزار تومان از سوی انتشارات سروش وارد بازار نشر شد.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...