کتاب «پنجاه و سه منزلگاه توکایدو؛ نگاهی به ژاپن دوره ادو بر اساس مجموعه نقاشی‌های چاپ چوبی اوتاگاوا هیروشیگه» تألیف دکتر سید آیت حسینی، استاد زبان و ادبیات ژاپنی دانشگاه تهران توسط نشر پرنده منتشر شد.

پنجاه و سه منزلگاه توکایدو؛ نگاهی به ژاپن دوره ادو بر اساس مجموعه نقاشی‌های چاپ چوبی اوتاگاوا هیروشیگه» سید آیت حسینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، عباس حسین‌نژاد (مدیر نشر پرنده) با اعلام این خبر عنوان کرد: این کتاب نفیس شامل پنجاه‌وپنج نقاشی چاپ چوبی ژاپنی متعلق به اوایل قرن نوزدهم به همراه توضیحات و شرح و تفسیر هر یک از نقاشی‌ها و اطلاعات جغرافیایی، تاریخی، فرهنگی و مردم‌شناختی مرتبط با تصاویر است. این مجموعه نقاشی امروز جزو گنجینه‌های ملی کشور ژاپن محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: جاده‌ای که از دیرباز شهر اِدو (توکیو امروزی) را به شهر کیوتو وصل می‌کرد توکایدو نام داشت. طول این جاده 495 کیلومتر بود و مهم‌ترین جاده کشور ژاپن محسوب می‌شد.

او با بیان اینکه حکومت وقت در طول این جاده پنجاه و سه منزلگاه ایجاد کرده بود، عنوان کرد: در نیمه‌های تابستان سال 1832 میلادی اوتاگاوا هیروشیگه نقاش مشهور آن دوران به همراه هیئتی رسمی در طول این جاده به سفر پرداخت. هیروشیگه در راهِ رفت، مجذوب مناظر سفر شد و در هر منزلگاه منظره‌ای از زندگی مردم یا طبیعت را انتخاب کرد و طرح زد و در مسیر بازگشت از کیوتو به ادو، طرح‌های خود را کامل کرد.

مدیر نشر پرنده افزود: او دو سال بعد، نقاشی‌های خود از پنجاه و سه منزلگاه جاده توکایدو به‌علاوه دو تصویر از مبدأ و مقصد سفر را به ناشر سپرد. استقبالی که از این مجموعه شد خارج از حد انتظار و تصور بود و تمام نسخه‌های آن به فروش رفت و بارها تجدید چاپ شد.

او با اشاره به اینکه تصاویر این کتاب صرف‌نظر از اهمیت هنری آن، منبع ارزشمندی برای مطالعات فرهنگی و مردم‌شناختی درباره ژاپن دوران ادو به شمار می‌آید، یادآور شد: تک‌تک تصاویر این مجموعه اطلاعات دست اول و مهمی درباره جغرافیا، تاریخ، فرهنگ، حکومت‌داری و... ژاپن و زندگی مردمان آن در اختیار ما می‌گذارند.

وی با بیان اینکه با این حال، رمزگشایی از اطلاعات فرهنگی و اجتماعی نقاشی‌های ژاپنی برای بیننده غیر ژاپنی که با تاریخ ژاپن و فرهنگ دوران ادو آشنا نیست، معمولاً چندان آسان نیست، تصریح کرد: مخاطب ایرانی برای دست‌یابی به فهم کامل تصاویر و درک جزئیات آن نیاز به دریافت توضیحاتی درباره آنچه در تصاویر می‌بیند دارد.

عباس حسین‌نژاد در پایان گفت: این کتاب با هدف ارائه چنین توضیحاتی تألیف شده است؛ حسینی در این کتاب تمام تصاویر مجموعه «پنجاه و سه منزلگاه توکایدو» اثر اوتاگاوا هیروشیگه را آورده است و برای هر یک از تصاویر آن، درباره محلی که تصویر نشان می‌دهد، بناها، آدم‌ها، اشیاء و رویدادهایی که در تصویر دیده می‌شوند و نکات مهم مرتبط با اثر که در تصویر دیده نمی‌شوند، اما دانستن آن‌ها برای درک تصویر ضروری است را توضیح داده است.

کتاب «پنجاه و سه منزلگاه توکايدو؛ نگاهی به ژاپن دوره ادو بر اساس مجموعه نقاشی‌های چاپ چوبی اوتاگاوا هیروشیگه» با چاپ تمام رنگی و نفیس در 144 صفحه (قطع رحلی) با قیمت 750 هزار تومان توسط انتشارات پرنده منتشر شده است و برای نخستین بار در سی‌وسومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ................

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...