سودای اجتماعات و آینده انسان | اعتماد
«تئاتر برای زندگی» [Theatre for living] با زیر عنوان «هنر و علم در خدمت گفتوگوی اجتماعبنیاد» کتابی است نوشته دیوید دایموند [David Diamond] که به تازگی منتشر شده است. کتاب را مصطفی ظفر قهرمانینژاد ترجمه کرده و از سوی نشر نو راهی کتابفروشیها شده است. دیوید دایموند، نویسنده کتاب بیش از 30 سال از عمرش را در تئاتر زندگی کرده است. ابتدا به عنوان بازیگر حرفهای و بعد در مقام کارگردان هنری. او به همراه گروه خود مبدع فرم ویژهای از تئاتر سیاسی به عنوان «تئاتر برای زندگی» هستند که تحتتاثیر دو کتاب «آموزش سرکوبشدگان» و «تئاتر سرکوبشدگان» است.
![خلاصه کتاب تئاتر برای زندگی» [Theatre for living] دیوید دایموند [David Diamond]](/files/169804508226856178.jpg)
ویژگی گروه دایموند، توجه به این نگاه است که به جای تولید تئاتر برای اجتماعات، تئاتر را همراه با اجتماعات خلق کنند و از این رهگذر سعی کردند تا از زبان تئاتر، کلام و حرکت و ژست و رقص را برای بیان قصههایشان استفاده کنند و مجاری تازه ارتباطی ایجاد کنند و سراغ موضوعات اجتماعی نظیر نژادپرستی و کلیشههای جنسیتی بروند.
نویسنده سعی کرده تا در این کتاب درباره ابعاد نظری و عملی تئاتر برای زندگی بهطور مفصل سخن بگوید و جهانهای بهظاهر گسسته را به هم مرتبط و با مثالهای خاصی که از پروژههای تئاتری میآورد، ملموس کند. او با درهم تنیدن دو مقوله تئاتر و علم، تلاش کرده تا ارتباط دیرینه میان این دو دنیای مجزا را روشن کند و کنشگرانه از نقشی بگوید که قصهگویی و هنر در خلق اجتماعات و زندگی سالم اجتماعی
ایفا میکنند.
داینوند معتقد است: «ما تئاتری میسازیم که جلوهای از اجتماع بزرگتر است. برای این کار باید به دانش خودمان تکیه کنیم و به این حقیقت که این دانش با اجتماع بزرگتری پیوند دارد که خارج از مرزهای فیزیکی محل کار ماست.»
کتاب یک هدف اصلی را دنبال میکند که همان توانمندسازی است و سعی در استفاده از زبان تئاتر برای کمک به اجتماعات دارد. کتاب میخواهد اجتماعات بیشتر با یکدیگر در ارتباط باشند تا سرزنده و خلاقانه بتوانند تغییر معنادار ایجاد کنند؛ چیزی که امروزه مناسب حال تمامی اجتماعات و سازمانهای انسانی است و میتواند الهامبخش تمام کسانی باشد که هم در حوزه تئاتر و هم در خارج از آن دلنگران آینده بشریت هستند.
«تئاتر برای زندگی» شامل 10 فصل است به نامهای «یک تاریخچه کوتاه شخصی»، «تئاتر برای زندگی و رابطه آن با تئاتر سرکوبشدگان»، «اجتماع زنده»، «مدارهای بازخورد»، «هنر تئاتر تعاملی»، «در فضای کارگاه»، «همکاری مهم افراد بومی»، «هشیارسازی گروه»، «موردپژوهیها» و «پیگفتار» تدوین.
این کتاب همچنین به جز این فصلها، بخش ضمیمهای نیز دارد که عناوین آن عبارتند از «تلویزیون و شبکه جهانی اینترنت»، «بازیها و تمرینها»، «دیدن هرآنچه میبینیم»، «گوش دادن به هرآنچه میشنویم»، «حسکردن هرآنچه لمس میکنیم»، «حسهای چندگانه»، «بازیهای اعتماد»، «بازیهای صرفا برای تفریح»، «تمرینهای بیشتر»، «فنون پویاسازی تئاتر تصاویر» و «فنون تمرینی».
................ تجربهی زندگی دوباره ...............
