انتشارات دیباچه مجموعه داستان «آب، گندم و خون» نوشته معصومعلی صیدی نویسنده پیشکسوت کرمانشاهی را منتشر و به بازار کتاب فرستاد.

آب، گندم و خون معصومعلی صیدی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، این کتاب از سه داستان به نام‌های «آب، گندم و خون»، «زن، آب و سرباز» و «آخرین روز» تشکیل شده و نشر دیباچه آن را در قطع وزیری چاپ و منتشر کرده است.

نویسنده، با زبانی ساده اندیشه‌هایش را به مخاطب انتقال داده است. این مجموعه داستان مخاطبان حرفه‌ای را به یاد داستان‌های «منصور یاقوتی» و «علی اشرف درویشیان» نویسنده‌های همشهری معصومعلی صیدی می‌اندازد که در آن اشتراکات محتوایی و زبانی و اندیشه‌ای وجود دارد.

زبان نوشتاری این مجموعه ساده، صمیمی و روان است و مخاطب به راحتی می‌تواند با دنیای داستان‌ها ارتباط برقرار کند. فضای داستان‌ها در روستا اتفاق افتاده و در سبک رئالیسم سنتی استوار است.

نویسنده همچنین اصطلاحات و اسامی بومی و محلی جغرافیای داستان‌ها را به مناطق کردزبان غرب کشور برده است.

محتوا و مضامین داستان‌ها رنج و گرسنگی، فقر و ظلم و ستم و تجاوز و... و یادآور مضامین اغلب داستان‌های نویسندگان همشهری نویسنده است.

بخش‌های ابتدایی از داستان «آب، گندم و خون»:
کیسه را «قمرتاج» آورد و داد به دست «عبدلی»، که خیره شده بود به اسب بی سوار. اسب، در گوشه ای از طويله يله داده بود. می‌شد دنده‌هايش را از زور لاغری شمرد. استخوان‌های پشتش مثل دو گوی بیرون زده بودند. کپل‌هايش به گردی سر بچه ی چند ماهه ای تو رفته بود. حال ديگر می‌گفتی اين اسب، کباب شده ی همان اسب پیش است اين همان اسبی بود که «عبدلی»، نیمه‌های عمر بهار، زين و برگش می‌کرد و پا بر رکابش می‌نهاد و دهانه اش را می‌گرفت و رکاب بر شکمش می‌کشید و می‌رفت سرکشی زمین‌ها. در اصل سرکشی محصول؛ که ببیند هر تخم چند تخم داده است و اينکه ساقه‌ها خشک شده اند و وفت دروشان رسیده، يا نه؟ به تک تک زمین‌ها سر می‌کشید و به هر تکه زمینی که می‌رسید، از اسب پايین می‌آمد و در حالی که لگام هنوز در يکی از دست‌هايش بود، پر محصول می‌نشست. اگر لگام را ول نمی‌کرد، ترسش از اين بود که مبادا حیوان مست شود و عشق بهار و هوای آن، چشم‌هايش را کور کند و تاختی بزند در میدان و محصول مردم را لگدکوب کند.
«عبدلی» طوری که پاشنه ی يکی از پاهايش به کپلش می‌نشست، از پر محصول، خوشه ای برمی داشت. آن را خوب می‌پايید خوشه ای سرشار از شیر گندم، خوشه ای خام و نپخته و برشته نشده را. چند دانه بیرون می‌کشید و زير دندان‌هايش خمیر می‌کرد. به اين ترتیب می‌توانست حدس بزند که چه موقع بايد برای برداشت محصول بیايند... ص 7

معصومعلی صیدی متولد اول مهرماه 1338 در محله تازه‌آباد شهر کرمانشاه و صیدی از پدر و مادری لک و لُر زاده شد. او از نویسندگان پیشکسوت ادبیات داستانی استان به شمار می‌رود. او نوشتن را در سنین 13، 14 سالگی، به تشویق معلم ادبیاتش محمد شَکَری (آرش کرمانشاهی) شروع کرد. در سال ۱۳۵۸ در رشته علوم تجربی دیپلم گرفت و همان سال با شرکت در کنکور، در رشته پزشکی قبول شد؛ اما با انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها نتوانست به تحصیل ادامه دهد. نخستین اثرش با عنوان «آب، گندم و خون» با تشویق دوستش منصور یاقوتی نویسنده نام‌آشنای کرمانشاهی در ویژه‌نامه هنر و اندیشه روزنامه کیهان به سردبیری هوشنگ اسدی به چاپ رساند. نخستین کتابش را در سال 56 در سن 18 سالگی منتشر کرد و خیلی زود وارد عرصه انتشار کتاب شد. این کتاب مورد استقبال قرار گرفت و به چاپ دوم رسید.

او در انتشارات بایندور (تبریز) در سال 1359 کتاب (درد دل بچه‌های کرمانشان) را در تیراژ 10 هزار جلد منتشر کرد.
از معصومعلی صیدی این سال‌ها فعالیت‌های رسانه‌ای داشته و انتشار داستان در مجلات و نشریات و نقد و بررسی آثار ادبیات داستانی و گفت‌وگوهایی تخصصی و جدی در نشریات محلی استان‌های کرمانشاه لرستان و سراسری از فعالیت‌های ادبی و فرهنگی و رسانه‌ای اوست. او آثار زیر را آماده چاپ دارد:
تفنگ و عصیان (مجموعه داستان)
داو (مجموعه داستان)
فصل‌های خزانی (خاطرات و گفتگو)
پرسه در ادبیات داستانی (محموعه نقد و نظر پیرامون داستان نويسان)

نشر دیباچه در کرمانشاه این کتاب را در 500 جلد و در 62 صفحه با طرح جلدی از سهیلا صیادپور چاپ و منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...
به سه دهه نخست انقلاب نیز می‌پردازد و تا انتخابات پرحاشیه‌ی سال 1388 و آغاز دومین دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم پیش می‌‌رود... تاریخ ایران را صرفا در حیات سیاسی و حکومت صاحبان قدرت و شاهان خلاصه نکرده که در حیات جمعی مردم و زیست اجتماعی آنها نیز مشاهده و دنبال می کنند و براین اساس به بررسی دنیای ایرانی و تاریخ آن پرداخته و برای این منظور فراتر از مرزهای کنونی رفته که همانا هویت ایرانی است... آن را بستری برای شناخت و درک ایران امروز می‌سازد ...
بیشترین اخبار مربوط به مبارزه کارگران و به خصوص شوراهای کارگری در نشریات گروه‌های چپ منعکس می‌شد... نقش آیت‌الله طالقانی نیز در ترویج زبان شوراها بسیار مهم بود... منطق دیگری بر ذهنیت کارگران حکمفرما شد... کارگران اغلب از داشتن نماینده واقعی و مقتدر محروم بودند... انحلال نهاد شوراها، اخراج یا بازداشت فعالین مستقل و غیراسلامی در گسست «قدرت دوگانه» شورا و مدیریت، نقش بسیار مهمی داشت ...
نزول از نظم اخلاقی کامو به تحقیر آیرونیک ساراماگو... یکی از اولین‌ مبتلایان، مردی است که در حال رانندگی با ماشین، بینایی خود را از دست می‌دهد. این لحظه بسیار شبیه مسخ کافکاست... راننده‌ ناآرامی نمی‌کند، جیغ نمی‌کشد و شکایتی نمی‌کند. چیزی که او می‌گوید این است: «کسی من را به خانه می‌برد لطفا؟»... مدام ما را به یاد اردوگاه‌های زندانیان سیاسی می‌اندازد، به یاد بی‌عدالتی‌های کاپیتالیسم بدون اندکی خودداری، به یاد سردی و خشکی بروکراسی ...
ایرانیان کورکورانه خود را با ایده‌‎های جدید و محصولات مصرفی تطبیق ندادند، بلکه آنها را به چالش کشیدند... «اندرونی» که غربی‌‎ها به آن انگ مکان زندانی کردن و ستم به زنان زده بودند، به یکی از مراکز فعالیت سیاسی بدل شد... برنامه اصل چهارم ترومن، کمک به دختران جوان ایرانی بود تا بتوانند سلیقه خود را در دکوراسیون و مبله کردن خانه‌‎های‌شان پرورش دهند... اتاق ناهارخوری مطابق با ایده خانه امریکایی بر اساس یک خانواده کوچک پیکره‌بندی شده بود ...