صد و دوازدهمین شماره ماهنامه ادبیات داستانی ویژه آبان و آذر 86 با عنوان روی جلد «آدمیت، جوهر سیال زندگی» منتشر شد.

به گزارش کتاب‌نیوز به نقل از ستاد خبری سوره مهر، در این شماره از مجله در بخش داستان آثاری چون «یک روز انتظار» ارنست همینگوی، «شبی در یک کلبه» ریچارد هیوز، « 2×2=2+2 « بهرام رضایی، «پرستویی بر دار» محمد حیاتی، «یونس» بیژن کیا، «لباس سفید» ریچارد و جودی داکری یانگ، «لبخند تلخی می زنم» فرخنده حق شنو و در بخش مقاله « ادبیات اقلیمی در رمانهای احمد محمود» از سمیه شکری زاده، «مرگ در داستانهای صادق چوبک» آناهیتا حسین زاده، «استیون ددالوس؛ تصویر هنرمند به عنوان یک مرد جوان"، فرهاد مرسلی پاورسی، «نقد روان شناختی» مسعود کیانی و... به چاپ رسیده است.

در بخش نقد «کرشمه لیلی» و بازتاب گذشته در آینده به قلم شهناز زندی نژاد، «کاش می فهمیدم سارا چه شد» (نقد اسماعیل) از مریم شریف رضویان، «اسماعیل قربانی انقلاب» نوشته سهیلا ازگلی، «چند کیلو آرزو بیشتر» (نقد رمان عادت می‌کنیم) به قلم مهدی سلمان، «نقد آثار رسیده» توسط راضیه تجار، «راز شهرت صادق هدایت و پاسخ به مدعی» از مجتبی حبیبی و... نقدهایی هستند که برای این شماره از ادبیات داستانی انتخاب شده است.

در ادامه، علی الله سلیمی گفتگویی را با احمد بیگدلی با عنوان «شخصیتهای من اخلاق گرا هستند» ترتیب داده است. در بخش گوناگون جعفر سلیمانی کیا گزیده ای از سخنرانی های فاکنر را در دانشگاه های گوناگون آمریکا با عنوان «آدمیت جوهر سیال آدمی» مطرح می کند.

«بازخوانی یک پرونده: صادق چوبک» و «بازتاب تاسیس رشته دانشگاهی ادبیات داستانی» از دیگر مطالب این ماهنامه است. در بخشی از این مطلب می خوانیم: «امروزه نویسندگان جوان ما بدون امید به کار و آینده اقتصادی و به شهرت و به حتی چاپ یک اثر از خود می‌نویسند و در نهایت خیلی زودتر از آنکه باید، جوانمرگ هنری می‌شوند و در وادی ادب حتی نامی از آنها نمی‌ماند. در چنین شرایطی که آثار برتر ما در همین محدوده جغرافیایی هم به خوبی خوانده و پرداخته نمی‌شوند هرگز امیدی نخواهد بود به آنکه از مرزها فراتر رویم و در دنیای ادبی بزرگ تری شناخته شویم.»

ماهنامه ادبیات داستانی به صاحب امتیازی حوزه هنری، در 156 صفحه و با قیمت 900 تومان منتشر شده است.

انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...