برترین‌های بیست‌وسومین «جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» معرفی شدند.
به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، برگزیدگان بخش‌های مختلف بیست‌وسومین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی در مراسم اختتامیه این‌ رویداد که عصر روز سه‌شنبه ۳۰ آذر در مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون برگزار شد، به شرح زیر معرفی شدند:

برترین‌های بیست‌وسومین «جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

برگزیدگان بخش قصه‌های ۹۰ ثانیه

محسن وظیفه از اردبیل؛ حلما حاجی‌محمدی از خراسان رضوی؛ فاطمه محمدی از قزوین؛ مائده حمیدی از گیلان؛ فهیمه سروندی از خوزستان؛ رها طاهری از قزوین؛ آمنه اولیا از یزد؛ رقیه مینا از خراسان جنوبی؛ زهرا دهستانی از یزد؛ فاطمه زارع از یزد

همچنین سارا طاهرخانی از قزوین، زهرا امیدبخش از اصفهان، زینب نیک‌فر از خراسان جنوبی، امیرحسن جعفری از یزد و مطهره رکن‌الدینی از یزد شایسته تقدیر شناخته شدند.

برگزیدگان بخش جستارنویسی

رضیه حکیمی از قم برای اثر «چند لایه کیک خامه‌ای بشنو»؛ سولماز صادقزاده‌نصرآبادی از آذربایجان شرقی برای اثر «از اثر انگشت تو تا اثر انگشت تو»؛ مریم کوچکی از تهران برای اثر «دایی امین‌الله و جان لیبادی»

برگزیدگان بخش مقاله

سیدمحمدرضا طبسی و مریم صفانیا از سمنان برای اثر «رویکرد بینامتنی و ترامتنی به حضور عناصری از هنرها و صنایع‌دستی در برخی از افسانه‌های عامیانه ایرانی»
سمیه آورند و راضیه احمدی از فارس برای اثر «تحلیل تطبیقی نشانه‌های غیرزبانی قصه‌گویان ایرانی و خارجی در جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان»
طاهره رمضانی‌نژادمقدم و آیت‌الله کریمی‌باغ‌ملک از گیلان برای اثر «اثربخشی قصه‌درمانی گروهی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان پیش‌دبستانی»

برگزیدگان بخش پایان‌نامه و رساله

 

شیوا باباگپ‌پور از تهران برای اثر «تاثیر توسعه گردشگری کودک بر ارتقای رفتار مسئولانه در گردشگری»
سمیه امیری از لرستان برای اثر «بررسی تاثیر قصه‌گویی بر پرورش تفکر مثبت در نوجوانان دختر»
محبوبه قاسم شیرازی از آذربایجان شرقی برای اثر «واکاوی تجارب معلمان قصه‌گو در ارتباط با نقش قصه در اجرای اثربخش برنامه درسی دوره ابتدایی»

برگزیدگان بخش کتاب

علی خانجانی از تهران برای کتاب «قصه‌نامه رسم تجارت و قصه‌نامه کارد و استخوان»
همچنین محسن لعلی، سمیه نجارخدابخش و ناهید رمضانی برای ترجمه کتاب «دستنامه قصه‌درمانی (قصه‌ها و افسانه‌ها در روان درمانی) استفان هامل» و زهرا مهاجری برای کتاب «افسانه‌های ایرانی» شایسته تقدیر شناخته شدند.

برگزیدگان بخش پادکست «پژوهشی» و «قصه‌گویی»

پادکست پژوهشی
محمدرضا رستم‌پور با پادکست «قصه‌های ایران» از ایلام
فاطمه گلچین با پادکست «قصه‌گونه» از استان تهران
علی صادقی با پادکست «قصه ما قصه زندگی» از استان فارس
مریم نوشادقباد با پادکست «کاربرد لهجه در قصه‌گویی» از همدان

پادکست قصه‌گویی (دختران و پسران)
سپهر کریمی برای پادکست «گوسفندی که عصبانی بود... خیلی عصبانی» از زنجان
عسل قیاسی با قصه «کاش بینی من هم سبز بود» از خراسان رضوی
نازنین‌زهرا مهدیزاده از تهران برای پادکست «آرزوی دنیا» به دلیل خلق قصه مناسب و آندیا حیدری از ایلام به دلیل اجرای موفق قصه‌گویی شایسته تقدیر شناخته شدند.

 

پادکست قصه‌گویی (زنان و مردان)
حمیده مختاری برای پادکست «خروس نگو یک ساعت» از فارس
فائزه خسروی برای پادکست «مرد جوان و خیاط حیله‌گر» از خراسان رضوی
پریسا صدایی‌آذر برای پادکست «با خدا باش و پادشاهی کن» از استان اردبیل
مصطفی حدادی برای پادکست «روباه خیاط» از یزد

برگزیدگان بخش ملی (دختران و پسران)

رتبه اول سعیده جهانشاهی از کرمان، رتبه دوم ستاره خالقی از تهران؛ رتبه سوم ضحی مختارپور از یزد
در این بخش مهدیس اخلاقی از البرز، ضحی محزون از فارس و شکیبا فرخی از کرمانشاه شایسته تقدیر شناخته شدند.

برگزیدگان بخش ملی (زنان و مردان)

رتبه اول مریم زارع از استان یزد؛ رتبه دوم رویا هواس‌بیگی از استان ایلام؛ رتبه سوم فرانک حیاتی از استان کرمانشاه
در این بخش آناهیتا محلفی از هرمزگان شایسته تقدیر شناخته شد و لیلا خلیفه‌سقا که از اردبیل در بخش خارج از مسابقه حضور داشت، جایزه ویژه هیات داوران را دریافت کرد.

برگزیدگان بخش آیینی سنتی (دختران و پسران)

رتبه اول آتنا بیات از استان مرکزی؛ رتبه دوم سیدیاسین آل‌داوود از سمنان؛ رتبه سوم مشکات عباسیان از بوشهر

برگزیدگان بخش آیینی سنتی (زنان و مردان)

رتبه اول ندارد؛ رتبه دوم حسین غلامی از مازندران؛ رتبه سوم شیرین کیخایی از سیستان و بلوچستان

برگزیدگان بخش بین‌الملل

رتبه اول مشترکا لیلا ابراهیمی از قزوین و مارسلا سابپیو از آرژانتین؛ رتبه دوم مشترکا داوود ریحانی از خراسان رضوی و شاینا جونز از کانادا؛ رتبه سوم قمر غلامیان از بوشهر

بیست‌وسومین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از پنج‌شنبه ۲۵ آذر در مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون آغاز شد و پس از پنج روز حضور قصه‌گویانی از سراسر کشور به شکل حضوری و قصه‌گویانی از پنج قاره جهان به شکل آنلاین، عصر روز سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰ طی برگزاری مراسمی و با معرفی برگزیدگان به پایان رسید. دبیری این دوره از جشنواره را محمد گودرزی‌دهریزی بر عهده داشت.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...