نود و نودویکمین شماره از فصلنامه اطلاع‌رسانی در حوزه نقد و تصحیح متون، نسخه‌شناسی و ایران‌شناسی با عنوان «گزارش میراث» از سوی مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب منتشر شد.

91-90 «گزارش میراث»

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، در این فصلنامه هفت بخشی، محمود امیدسالار، در سرسخن به زبان، ادبیات و خودآگاهی ملی پرداخته است و یکی از آسان‌ترین، مفیدترین و ارزان‌ترین راه‌های حمایت از «فرهنگ ملی» را حمایت از نهادهایی می‌داند که به احیای میراث مکتوب این فرهنگ اشتغال دارند.

در بخش «جستار» جلال خالقی‌مطلق، شاهنامه‌پژوه، به تحقیقی پیرامون درجه اصالت برخی بیت‌ها در پیرایش شاهنامه پرداخته و در ادامه این بخش نیز جستاری از عمادالدین شیخ‌الحکمایی، سند‌شناس درباره مهرهای نسخه خطّی المشیخه منتشر شده است.

مریم میر‌شمسی، عضو هیئت مؤلفان لغت‌نامه بزرگ فارسی (دهخدا) در یادداشتی نویافته‌هایی از زندگی علامه علی‌اکبر دهخدا را پیش‌روی مخاطبان قرار داده است. «منقولاتی از چهار مقالۀ نظامی عروضی در متن فارسی گم‌نامی در احکام نجوم، نوشته تاج‌الدین اکرم» را علی صفری‌ آق‌قلعه، پژوهشگر متون مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب به رشته تحریر درآورده است. دو مقاله دیگر در این بخش به قلم میلاد بیگدلو و علی کاملی منتشر شده است که به ترتیب یکی به فرهنگ‌های حلیمی نگاهی داشته و دیگری به تصحیحی از نزهة ‌العاشقین تألیف علی بن محمود‌ بن الحاج پرداخته است.

نخستین مقاله بخش «نقد و بررسی» مقاله‌ای از دکتر مجدالدین کیوانی است که به بررسی کتاب «صوفیان و معارضان آنان در جهان ایرانی‌وار» پرداخته است. به گفته کیوانی، این مجموعه ثمره واپسین مدیریت علمی لئونارد لویسُن است که دو سالی پس از مرگ نابهنگام، به همت شاگرد وفاردار و همکار او، رضا تابنده در آمریکا به چاپ رسید.

مسعود راستی‌پور نیز در این شماره به نقد و بررسی تصحیح زادالمسافر تصحیح سیّد محمّد عمادی حائری پرداخته است.

نگاهی به «اشعار پراکنده»‌ی کلّیّات زلالی خوانساری نوشته مرتضی موسوی و «رفع چند سوءتفاهم درباره سیفی نیشابوری به قلم همایون شِکَری دو مقالۀ پایانی بخش نقد و بررسی را تشکیل می‌دهد.

سید احمدرضا قائم‌مقامی بخش یازدهم «ریشه‌شناس چه می‌کند؟» و مهوش واحد‌دوست گزارشی از یک انتحال دانشگاهی را برای بخش «پژوهش‌هایی در باب تحقیق» ارسال کرده‌اند که در این شماره منتشر شده است.

بیست‌و‌دومین بخش ایران در متون و منابع عثمانی با عنوان «چلبی‌زاده عاصم افندی» نوشته نصرالله صالحی و «از لایپزیگ تا بابل؛ مروری بر زندگی و آثار فرانتس هاینریش وایسباخ پژوهشگر حوزه مطالعات میخی» به قلم سهیل دلشاد در بخش آشنایی با نسخه‌شناسان و متن‌پژوهان در این شماره به چاپ رسیده است.

علاقه‌مندان در بخش پایانی فصلنامه گزارش میراث درباره قطعه منسوب به کافی ظفر همدانی نوشته بهروز ایمانی و یادداشت‌هایی درباره حرف «ض» در زبان فارسی به قلم رضا حیدری‌‌زادی را از نظر می‌گذرانند.

نود و نود‌‌ویکمین شماره از «گزارش میراث» (فصلنامه اطلاع‌رسانی در حوزه نقد و تصحیح متون نسخه‌شناسی و ایران‌شناسی) با مدیر مسئولی و سردبیری اکبر ایرانی از سوی مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب به قیمت ۶۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...