مجموعه داستان کوتاه «فریادی در شب» نوشته سودابه کاظمی ویسری توسط انتشارات حدیث قلم منتشر شد.

فریادی در شب سودابه کاظمی ویسری
به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر،  سودابه کاظمی ویسری با اعلام انتشار کتاب خود گفت: «فریادی در شب» نخستین مجموعه داستان‌ها کوتاه من است. پیشتر تعدادی از داستان‌های من در چهار مجموعه داستان گروهی منتشر شده بود، یعنی همراه با آثاری از سایر نویسندگان.

وی افزود: در داستان‌های این کتاب تلاش کردم تا با خلق یک راوی مستقل از خودم کار را پی بگیرم. روایان کاملاً مستقل هستند و افکار و عقاید منِ نویسنده دخالتی در نظام فکری شخصیت‌های داستان‌ها نداشته است.

این نویسنده ادامه داد: بحث درباره اخلاق و خصوصیات اخلاقی درون‌مایه این داستان‌هاست. همچنین طرح مشکلات اجتماعی، بدون دخالت و القاء جهت‌گیری‌های خاصی سیاسی نیز در این کتاب اعمال شده و نتیجه‌گیری این مسائل را نیز به عهده مخاطب گذاشته‌ام. به نظرم اینکه نویسنده به جای مخاطب فکر کند و تصمیم بگیرد، به هیچ عنوان امری اخلاقی نیست.

سودابه کاظمی همچنین با بیان این نکته که نگاه این داستان‌ها به مسائل اجتماع از دریچه دید نویسنده بوده است، گفت: این مجموعه داستان گرچه واقعیت‌های اجتماعی را بیان می‌کند، تا مخاطبان را به اندیشه وادارد، اما به هر حال همه شخصیت‌ها، فضاها و… ساخته و پرداخته ذهن خودم است.

مجموعه داستان «فریادی در شب» نوشته سودابه کاظمی ویسری با شمارگان هزار نسخه، ۲۶۸ صفحه و بهای ۱۵۰ هزار تومان توسط انتشارات حدیث قلم در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...