کتاب «با گروتفسکی: تئاتر فقط یک فرم است» نوشته پیتر بروک با ترجمه محمدرضا علی‌اکبری از سوی نشر بیدگل منتشر شد. در این کتاب یادداشت‌ها، مقالات و گفت‌وگوهایی از بروک در تحلیل نظریات تئاتری گروتفسکی درج شده است.

به گزارش ایبنا، کتاب «با گروتفسکی: تئاتر فقط یک فرم است» نوشته پیتر بروک و گردآوری و ویراستاری گئورگ بانو، گژگوژ ژوکوفسکی و پل آلن، با ترجمه محمدرضا علی‌اکبری از سوی نشر بیدگل در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

«گروتفسکی»، «تئاتر مقدس»، «مقدمه‌ای بر فیلم آکروپولیس»، «آرتو و پازل بزرگ»، «مقدمه‌ای بر فیلم با یرژی گروتفسکی. نینادوکا 1980»، «نامه‌ای درباره پروژه درام عینی»، «گروتفسکی، هنر به عنوان وسیله»، «کاملا حساس؛ مصاحبه کریستف دوماگالیک با پیتر بروک»، «شهید و قصه‌گو»، «گروتفسکی این‌چنین بود»، «رفتن به فراسوی تئاتر: مصاحبه ماریا ژماژ ــ کوژانویچ با پیتر بروک»، «کیفیت و مهارت»،‌ «سخنرانی افتتاحیه کنفرانس به سوی ماهیت انسان»، «تئاتر عرصه‌ای برای زندگی است؛ مصاحبه دوبروچنا راتاژاکووا با پیتر بروک» و «ضمیمه: گفت‌وگویی میان پیتر بروک و یرژی گروتفسکی با حضور گئورگ بانو» بخش‌های مختلف این کتاب است.

بخشی از یادداشت ویراستاران کتاب به این شرح است: «در زندگینامه پیتر بروک که در آن مهم‌ترین چهره‌های زندگی‌اش را به تصویر کشیده است، گروتفسکی حضور ندارد. بدون شک دلیل این غیبت، اهمیت زیادی است که گروتفسکی برای پیتر بروک داشته. ارتباط میان آنها برای هر دو سرنوشت‌ساز بوده است. ما گمان کردیم تا با گردآوری مطالبی که پیتر بروک در آنها به گروتفسکی و اندیشه‌های او پرداخته است، بتوانیم این فصل نانوشته از خاطرات وی را بازیابی کنیم.»

«با گروتفسکی» یازدهمین جلد از مجموعه «تئاتر: نظریه و اجرا» است که با دبیری علی‌اکبر علی‌زاد در نشر بیدگل منتشر می‌شود. «دراماتورژی چیست؟ دراماتورژ کیست؟»، «ویوپوینت: راهنمای عملی روش ویوپوینت و کامپوزیشن»، «پنجاه کارگردان کلیدی تئاتر»، «شکسپیر معاصر ما» و «9 گفت‌وگو با روبرتو چولی در باب بداهه پردازی» نام شماری دیگر از کتاب‌های منتشر شده این مجموعه است.

«با گروتفسکی: تئاتر فقط یک فرم است» نوشته پیتر بروک و ترجمه محمدرضا علی‌اکبری با شمارگان هزار نسخه، 126 صفحه و بهای 10 هزار تومان از سوی نشر بیدگل روانه کتابفروشی‌ها شده است.

هنر |
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...
خود را آنارشیستی می‌داند که به دموکراسی عشق می‌ورزد... در جنبش‌های دانشجویی خشونت‌آمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا می‌شود و در گروه نمایشی دوره‌گرد نقش ایفا می‌کند. او مجددا به ژاپن برمی‌گردد و سرآغاز شورش‌های دیگری در روستای اجدادی‌شان می‌شود... کره‌ای‌ها به‌عنوان برده از وطن‌شان به ژاپن آورده شده‌اند و تحت استعمار ژاپنی‌ها قرار دارند ...
همۀ فکر و ذکرش این است که جوک‌های خوب تعریف کند تا تحویلش بگیرند و خودی نشان دهد ولی ماجرا همیشه آن‌گونه که او می‌خواهد پیش نمی‌رود... بخش مهمی از کتاب به تقابل نسلی در قالب ماجرای درگیری‌های پوتر با پسرش اختصاص دارد. پوتر که معتقد است جوانک‌ها تهوع‌آورند، نه از زبان جاهلانه و عامیانه پسرش سر درمی‌آورد و نه از برنامه‌های تفریحی او... سراسر رمان پر است از کلاه‌های گشادی که از تعمیرکار گرفته تا بقال و سبزی‌فروش و همکار و رئیس و فرزند و دوست سرش گذاشته‌اند ...