کتاب «کوهنوردی با نیچه: خود شدن» [Hiking with Nietzsche: On Becoming Who You Are] نوشته جان کاگ [John Kaag] به‌تازگی با ترجمه مریم پیمان توسط نشر خزه منتشر و راهی بازار نشر شد.

کوهنوردی با نیچه [Hiking with Nietzsche: On Becoming Who You Are] نوشته جان کاگ [John Kaag]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نویسنده کتاب، در این‌اثر طی سفر به مناطقی کوهستانی که نیچه بخشی از عمر خود را در آن مناطق گذراند، با روایتی داستان‌گونه، به شرح و بسط اندیشه‌ها و آرای فلسفی این‌فیلسوف پرداخته است. به‌این‌ترتیب، این‌کتاب کاوشی در فلسفه نیچه و یادآور ارتباط میان زندگی او و  زندگی ما در قرن بیست‌ویکم است و جان کاگ در کتابش، از تعادل میان جنون و عقل، کنار گذاشتن خودشیفتگی و پذیرفتن نایافتنی‌ها سخن گفته است.

«کوهنوردی با نیچه» ششمین کتابی است که نشر خزه در قالب مجموعه‌ با عنوان «پیاده‌روی با فلسفه» منتشر می‌کند. از این‌مجموعه، تاکنون کتاب‌های «دور دنیای فلسفه در هشت روز» (دیو رابینسون و ریچارد آزبرن)، «فیلسوف و گرگ» (مارک رولندز)، «زندگی زیبای من» (داویده کالی، پردراگ چیچوواتسکی و یاهوی لو)، «سرهم بندی نکن!» (گری هِیدن) و «جستجوگر» (جِین هوپ) با ترجمه‌ شهاب‌الدین عباسی منتشر شده‌اند.

نشریه استار تریبیون مینیاپولیس درباره کتاب «کوهنوردی با نیچه» نوشته است: این‌کتاب می‌تواند شما را با اندیشه‌های نیچه آشنا کند، اما رمز موفقیتش در این است که یکی از دیدگاه‌های اصلی فیلسوف را مطرح می‌کند، که نیازی هم نیست تمام آثارش را خوانده باشید، تا درکش کنید: ضرورت خودْ شدن. این کتاب را بخوانید و آگاه باشید که ممکن است شما هم ترغیب شوید تا خودتان بشوید.

نیویورک تایمز هم درباره نویسنده کتاب عنوان نوشته است: جان کاگ، قصه‌گویی سرزنده‌ است که زندگی نیچه و خود را مماس هم قرار می‌دهد. کاگ در حفظ تعادل میان زندگی نیچه و افکارش موفق عمل کرده است. او خوانندگانش را به چالشِ خودْ بودن دعوت می‌کند.

نشریه وال استریت ژورنال هم درباره نویسنده کتاب مورد اشاره نوشته است:‌ جان کاگ تألمات فلسفی خود را ماهرانه با بحران‌های بزرگ و کوچک زندگی روزمره درهم‌آمیخته است. صداقت او نشاط‌آور است.

این‌کتاب با ۲۰۸ صفحه و قیمت ۳۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ..............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...