نوجوانان در تعطیلات آخر هفته می‌توانند چهار عنوان از آثار جانی رُداری (روداری) [Gianni Rodari] با عنوان‌های «یکی بود که خودش نبود» [C,era due volte il barone lamberto]، «روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌بارید و چند داستان دیگر»[Tante storie per Giocare]، «یاس در دیار دروغگویان» [Gelsomino nel paese dei bugiardi] و «فروشگاه ساحره»[La freccia azzurra] را بخوانند.

به گزارش ایبنا، نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌های پرماجرا می‌توانند در تعطیلات آخر هفته چهار جلد از آثار جانی رُداری، نویسنده مشهور ایتالیایی با عنوان‌های «یکی بود که خودش نبود» با ترجمه غلامرضا امامی، «روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌بارید و چند داستان دیگر» با ترجمه چنگیز داورپناه، «یاس در دیار دروغگویان» با ترجمه محبوبه خدایی و «فروشگاه ساحره» با ترجمه محبوبه خدایی و هما میرزایی را که به تازگی از سوی انتشارات هوپا با رعایت حق کپی رایت راهی کتاب‌فروشی‌ها شده است، بخوانند.

 جانی رُداری از مشهورترین نویسندگان ایتالیایی است که آثار زیادی برای کودکان و نوجوانان نوشته و توانسته است جایزه هانس کریستین اندرسون را دریافت کند. رُداری در سال 1920 در روستای اُمنیا در نزدیکی شهر نُوارا متولد شد. بعد از یک دوره تدریس در مقطع ابتدایی به‌عنوان روزنامه‌نگار شروع به کار کرد و تقریبا تصادفی، نوشتن برای کودکان و نوجوانان را آغاز کرد. او داستان‌های زیادی نوشته که به بسیاری از زبان‌های دنیا ترجمه شده‌اند. به نظر رُداری قصه‌ها و ترانه‌های کودکانه همگی بازگوکننده واقعیت‌های کوچک و بزرگ روزانه‌ای است که در جامعه فانتزی عرضه می‌شوند. او در سال 1980 در شهر رم درگذشت.

جانی رُداری (روداری) [Gianni Rodari] با عنوان‌های «یکی بود که خودش نبود» [C,era due volte il barone lamberto]
«یکی بود که خودش نبود»
رُداری در «یکی بود که خودش نبود» با تصویرگری خاویر سابالا، داستان پیرمرد ایتالیایی 93 ساله‌ای به نام بارون لامبرتو بیان می‌کند که بسیار ثروتمند است و به همراه خدمتکارش در جزیره سن‌جولیو زندگی می‌کند. بارون پیرمردی بیمار است که با 24 بیماری دست و پنجه نرم می‌کند و در آستانه مرگ قرار دارد. او به دنبال یافتن راهی برای جاودانگی است و ناگهان جوان و سرحال می‌شود. در این زمان راهزنان که او را برای دریافت پول گروگان گرفته‌اند از این مساله درعجب‌اند.

 «روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌بارید و چند داستان دیگر»[Tante storie per Giocare]،

«روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌بارید و چند داستان دیگر»
«روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌بارید و چند داستان دیگر» با تصویرگری آنا لائورا کانتونه شامل 20 داستان است که هرکدام پایانی متفاوت دارند و مخاطب می‌تواند هرپایانی که می‌پسندد را انتخاب کند و اگر هیچ پایانی را نپسندید، می‌تواند خودش پایان داستان را خلق کند. در «روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌بارید» داستان شهری از ایتالیا به تصویر کشیده می‌شود که پر از کلاه‌های رنگارنگ و متفاوت است و هرچه مردم کلاه‌ها را جمع می‌کنند باز هم از آسمان کلاه می‌بارد و خیابان‌ها و بالکن‌ها را پر می‌کند؛ کلاه‌های بچه‌ها، بِره‌ها، شاپوها، کلاهای بوقی، کابویی، کلاه‌های نوکدار، نواردار، بی‌نوار و ...

«فروشگاه ساحره»[La freccia azzurra]

«فروشگاه ساحره»
«فروشگاه ساحره» با تصویرگری نیکولا کستا، کتابی خیال‌انگیز و پرماجرا از دوستی اسباب‌بازی‌های جادویی و آدم‌هاست؛ در این کتاب داستان قطار برقی و زیبایی به نام زوبین لاجوردی بیان می‌شود که وقتی ساحره فروشگاهِ اسباب‌بازی آن را در ویترین فروشگاهش می‌گذارد، همه اسباب‌بازی‌ها جان می‌گیرند. اسباب‌بازی‌ها وقتی پسر کوچک فقیری که نمی‌تواند اسباب‌بازی دلخواهش را بخرد، می‌بینند، تصمیم می‌گیرند فرار کنند تا پیش پسرک بروند و به این ترتیب سفری پرماجرا را شروع می‌کنند.

«یاس در دیار دروغگویان» [Gelsomino nel paese dei bugiardi]


«یاس در دیار دروغگویان»
«یاس در دیار دروغگویان» با تصویرگری والریا پترون نیز داستانی درباره راستی و حقیقت است. داستان پسر بچه‌ای به نام یاس که با سایر هم‌ سن‌وسال‌هایش تفاوت دارد؛ صدای او بسیار بلند است و می‌تواند مثل گردباد بپیچد و پنجره‌ها را بشکند و خرابی به بار بیاورد. تااینکه روزی یاس، ناخواسته کاری می‌کند که میوه‌ها از درخت بیافتند. به همین دلیل مردم عصبانی روستا او را با القابی مانند جادوگر و شیطان خطاب می‌کنند و آزارش می‌دهند تا اینکه یاس روستا را ترک می‌کند و از دیار دروغگویان سر در می‌آورد؛ جایی که همه‌چیز در آن وارونه است، حتی حیوانات هم نمی‌توانند صدای واقعی خودشان را به زبان بیاورند؛ سگ‌ها میومیو می‌کنند و گربه‌ها واق واق. یاس تلاش می‌کند با صدای جادویی‌اش به آن‌ها کمک کند.
 
به گفته غلامرضا امامی، دبیر این مجموعه، قرار است تعداد جلدهای این مجموعه‌ به 10 جلد برسد.
 
انتشارات هوپا، کتاب «یکی بود که خودش نبود» را با شمارگان دوهزار نسخه و قیمت 35 هزار تومان، «روزی که در میلان از آسمان کلاه می‌باید و چند داستان دیگر» را با شمارگان دوهزار نسخه و قیمت 38 هزار تومان، «یاس در دیار دروغگویان» را با شمارگان دو هزار نسخه و قیمت 42 هزار تومان و «فروشگاه ساحره» را با شمارگان دوهزار نسخه و قیمت 34 هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...