رمان «با دلفین حرف بزن» [How to speak dolphin] نوشته جینی رربی [Ginny Rorby] و ترجمه مریم رفیعی با مضمونی از زندگی کودکان مبتلا به اوتیسم منتشر و روانه بازار نشر شد.

با دلفین حرف بزن» [How to speak dolphin] نوشته جینی رربی [Ginny Rorby]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر «با دلفین حرف بزن» قصه زندگی پسر بچه‌ای به نام آدام است که توسط خواهرناتنی‌اش، لیلی روایت می‌شود. مادر لیلی با دان که پزشک است ازدواج می‌کند و صاحب فرزندی به نام آدام می‌شوند. مادر متوجه بیماری آدام می‌شود اما پدرش نمی‌تواند این مساله را قبول کند. لیلی که نه سالش است مادرش را از دست می‌دهد و مجبور است هم نقش خواهر و هم نقش مادر آدام را داشته باشد. ولی در عین حال همیشه با مشکل مواجه می‌شود برای همین سعی دارد پدرش را راضی کند که آدام مشکل دارد و باید به دنبال برنامه‌ای برای کمک به او بود.

پرداختن به جزئیات زندگی بیمار اوتیسمی و ایجاد تعلیق در داستان و همچنین وارد کردن ماجرای دلفین مبتلا به سرطان از جمله ویژگی‌های این رمان نوجوان است.

با دلفین حرف بزن، دارای ۴۰ فصل و ۳۰۰ صفحه که در فروشگاه‌های سراسر کشور و همچنین فروشگاه اینترنتی انتشارات مدرسه در دسترس علاقمندان قرار دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...