«آینده تصویر» اثر ژاک رانسیر، فیلسوف شهیر فرانسوی با ترجمه فرهاد اکبرزاده از سوی انتشارات امیدصبا منتشر شد. رانسیر در این کتاب فهم تصویر را به مثابه فهم هنر در نظر می‌گیرد.

فرهاد اکبرزاده به ایبنا، گفت: جدیدترین ترجمه منتشر شده من از پروژه استتیک رانسیر، فیلسوف شهیر فرانسوی، کتاب «آینده تصویر» است که به تازگی از سوی انتشارات امید صبا روانه کتابفروشی‌ها شد. کتاب چهار فصل دارد که عناوین آن به ترتیب عبارتند از «آینده تصویر»، «جمله، تصویر، تاریخ»، «نقاشی در متن»، «آیا چیزی هست که قابل بازنمایی نباشد؟».

وی افزود: دیگر ترجمه‌های من از این مجموعه کتاب‌های «استتیک و ناخرسندی‌هایش» و «ناخودآگاه زیباشناختی» بودند که هر دو در سال گذشته (1393) به ترتیب از سوی نشر امیدصبا و نشر چشمه در دسترس مخاطبان قرار گرفتند.

اکبرزاده ادامه داد: رانسیر در این کتاب به مفهوم تصویر پرداخته و از طریق آن سعی دارد دگرگونی‌های هنر را درک کند؛ به عبارتی رانسیر در این کتاب فهم تصویر را به مثابه فهم هنر در نظر می‌گیرد. وی همچنین تصویر را به سه دسته «تصویر برهنه»، «تصویر متظاهر» و «تصویر استعاری» طبقه‌بندی می‌کند.

این مترجم در ادامه با اشاره به نقد و تحلیل رانسیر از نظریات دیگر اندیشمندان درباره تصویر، گفت: رانسیر در این کتاب تمام نظریاتی را که متفکران جدید درباره تصویر ارائه کرده بودند، به صورت مستقیم و غیرمستقیم بررسی و نقد می‌کند؛ به عنوان مثال وی با اشاره به نام رولان بارت نظریات وی درباره تصویر را مرور کرده، اما بدون اشاره به نام ژان بودریار، تفکراتش درباره تصویر را نقد کرده است.

«آینده تصویر» نوشته ژاک رانسیر و ترجمه فرهاد اکبرزاده با شمارگان هزار نسخه، 168 صفحه و بهای 13 هزار تومان از سوی انتشارات امیدصبا روانه کتابفروشی‌ها شده است.

ژاک رانسیر، فیلسوف فرانسوی در سال 1940 در الجزایر به دنیا آمد. او را در زمره اندیشمندان متعلق به انقلاب ماه می 1968 فرانسه به حساب می‌آورند.

رانسیر استاد بازنشسته دانشگاه «سنت دنیس» پاریس است. آرای او در علوم انسانی و علوم اجتماعی به ویژه در سال‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

«عدم توافق» با ترجمه رضا اسکندری، «توزیع امر محسوس: سیاست و استتیک و رژیم‌های هنری و کاستی‌های انگاره مدرنیته» با ترجمه اشکان صالحی، «سیاست زیباشناسی» با ترجمه امیرهوشنگ افتخاری راد و بابک داورپناه، «پارادوکس‌های هنر سیاسی» با ترجمه اشکان صالحی، «10 تز در باب سیاست» ترجمه امید مهرگان و «نفرت از دموکراسی» ترجمه محمدرضا شیخ محمدی نام دیگر کتاب‌های ترجمه شده رانسیر به زبان فارسی است.

هنر |
باهوش و بی‌سواد و می‌خواره و یکی از مریدهای دیدرو است... به شیوه‌ی خود، رؤیای آینده‌ای درخشان را در سر می‌پرورانند و خود را از بابت فقری که گرفتارش هستند دلداری می‌دهند... به زن جوانی از طبقه‌ی اشراف برمی‌خورد... از قید قیمومت شوهر پیرش آزاد می‌شود و با لوسین می‌گریزد... وارد محافل روزنامه‌نگاری می‌شود... احتیاج به پول و جاه‌پرستی مایه‌ی آن می‌شود که ادبیات را رها کند و به سوی عالم سیاست برود... او که آزادی‌خواه بود، سلطنت‌طلب می‌شود ...
تن‌تن به نوعی‌ هری‌ پاتر‌ زمان‌ خود بود... فعال، کنجکاو، مؤدب، در عین‌حال سنت‌شکن... یک دریانورد کهنه کار، بددهن و غرغرو که اعتیاد شدید به‌ الکل‌ دارد و شیشه‌ مشروبش عین ناموسش می‌ماند... داستان‌ها توسط تصاویری پشت سرهم‌ و به‌ صورت‌ دکوپاژی‌ دقیق‌ و خطی‌ و روان‌ تعریف می‌شوند... در مجموعه تن‌تن سکس و خشونت محلی‌ از‌ اعراب‌ ندارد... مردم به دو دسته‌ تقسیم می‌شوند یا متمدن شهرنشین‌اند و یا دهاتی و گاوچران! ...
نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...