«۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان» اثر نقی سلیمانی با تصویرگری رضا مکتبی و توسط انتشارات به نشر منتشر شد.

۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان نقی سلیمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این کتاب به عنوان کتاب ماه اول از سری ۱۲ جلدی این مجموعه برای گروه سنی چهارم، پنجم و ششم دبستان و بر اساس قرآن، نهج‌البلاغه و با استفاده از کتاب‌ها و روایت‌های معتبر نگارش شده است.

«۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان» ۳۶۶ قصه و حکایت بهم پیوسته درباره زندگی پیامبر (ص) است. در مجلد اول داستان از زمان حضرت ابراهیم (ع) آغاز می‌شود که همه بت می‌پرستند و او تنهاست.. در مدت تمثیلی سی و یک روز داستان به تولد و واگذاری محمد (ص) به حلیمه به عنوان دایه سپرده می‌شود که فراوانی به خانه حلیمه به برکت وجود محمد شیرخوار نمود پیدا می‌کند.

این کتاب برای آشنایی بهتر این گروه سنی با زندگی پیامبر عزیز ما و یاران وی همچون حضرت علی (ع)، حضرت فاطمه (س)، سلمان، ابوذر، عمار یاسر در قالب داستان و با حفظ ترتیب تاریخی نوشته شده است.

طراحی کتاب برای مطالعه یک ساله آن در نظر گرفته شده است در ۳۶۶ روز؛ تا نسل نو با خواندن و شنیدن داستان‌های آن، اشتیاق و فرصت تأمل و تفکر بیشتری داشته باشند. کتاب به موضوعاتی مثل دوراندیشی، صبر، جوانمردی، صداقت، وفاداری، شجاعت، نیکوکاری و بخشش می‌پردازد که در زندگی پیامبر (ص) تجلی کرده است، تا نسل نو، پیامبر عزیز را الگوی نیکوی خویش قرار دهند.

نقی سلیمانی رمان‌نویس، طنزنویس، نویسنده داستان‌های کوتاه، منتقد و پژوهشگر ادبیات داستانی متولد سال سال ۱۳۴۰ در تهران است، اولین داستان سلیمانی در مجله پیام شادی حدود سال ۵۵ و چندسال بعد اولین کتابش با نام «همسفران باد» منتشر شد. بیش از اثر ۳۰ اثر از او برای نوجوانان، کودکان و بزرگسالان در زمینه «رمان»، «داستان کوتاه»، «داستان طنز»، «نقد ادبی»، «زندگی نامه»، «تحقیق و پژوهش» منتشر شده است، که بیشتر آن‌ها با نگاهی اجتماعی نوشته شده‌اند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ۲۵ تیر ماه ۱۳۸۷ به سلیمانی نشان درجه دو هنری در زمینه ادبیات داستانی اعطا کرد.

«۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان» به قلم نقی سلیمانی، ویراستاری رضا کریمی و با تصویرگری رضا مکتبی، طراحی جلدی روح‌الله محمودیان و صفحه‌آرایی نعیمه دین‌پناه و روح‌الله محمودیان در ۹۴ صفحه قطع رحلی کوچک و شمارگان ۲ هزار نسخه با قیمت ۶۸ هزار تومان روانه‌ی کتابفروشی‌ها شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

آثاری از این دست فقط ما را عالم‌تر یا محقق‌تر نمی‌کنند، بلکه حال ما را خوش‌تر و خوب‌تر می‌کنند... می‌گوید مفاهیم اخلاقی 8 تاست... ما نخست قهرمانان اخلاقی و قدیسان اخلاقی و فرزانگان اخلاقی (به صورت خلاصه اسوه‌های اخلاقی) را تشخیص می‌دهیم، سپس می‌گوییم هر چه در اینها هست، از نظر اخلاقی خوب یا درست یا فضیلت است... اما ما نمی‌توانیم به احساسات و عواطف صرف تکیه کنیم... ممکن است کسی از یک جنبه الگو باشد و از جنبه‌های دیگر خیر... پس ما معیاری مستقل از وجود الگوها یا اسوه‌ها داریم! ...
شناخت ما از خودمان را معطوف به نوشته‌های غیرایرانی کردند... سرنوشت تاسیس پارلمان در ایران با مشاهدات سفرنامه‌نویسان گره خورده... مفهوم و کارکرد پارلمان در اواخر دوره ناصری... مردم بیشتر پیرو و تابع بودند، یعنی متابعت و اطاعت از دالِّ سیاسی مرکز قدرت، امری پذیرفته شده تلقی می‌شده ... مشورت برای نخبگان ایرانی اغلب جنبه تاسیسی نداشته و تنها برای تایید، ‌همفکری و یاری‌دهندگی به شاه مورد استفاده قرار می‌گرفته... گفت‌وگو و تعاملی بین روشنفکران ملی‌گرا و روحانیون مشروطه‌خواه ...
با خنده به دنیا آمده است... به او لقب سفیر شادی، خنده و گشاده‌رویی می‌دهند... از لرزش بال حشره‌ای تا آه زنی در حسرت عشق را می‌تواند بشناسد و تحلیل کند... شخصیتی که او به‌عنوان معجزه‌گر در روابط انسانی معرفی می‌کند و قدرت‌اش را در برقراری و درک ارتباط با آدم‌ها و سایر موجودات به‌تفصیل نشان می‌دهد، در زندگی شخصی خود عاجز از رسیدن به تفاهم است ...
سرچشمه‌های ایران‌دوستی متعدد هستند... رفتار دوربین شعیبی در مکان مقدسی مثل حرم، رفتاری سکولاریستی است... جامعه ما اما جامعه بیماری است و این بیماری عمدتا محصول نگاه سیاسی است. به این معنا که اگر گرایش‌های دینی داری حتما دولتی و حکومتی هستی و اگر می‌خواهی روشنفکر باشی باید از دین فاصله بگیری... در تاریخ معاصر همین روس‌ها که الان همه تکریم‌شان می‌کنند و نباید از گل نازک‌تر به آنها گفت، گنبد امام رضا (ع) را به توپ بستند اما حرم امن ماند ...
با بهره‌گیری از تکنیک کات‌آپ و ‌تکه‌تکه کردن روایت، متن‌هایی به‌ظاهر بریده‌ و ‌بی‌ربط را نوشته ‌است، تکه­‌هایی که در نهایت همچون پازلی نامرئی خواننده را در برابر قدرت خود مبهوت می‌کند... با ژستی خیرخواهانه و گفتاری مبتنی بر علم از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کند... مواد مخدر به نوعی تسلط و کنترل سیستم بدن ‌ِفرد معتاد را در دست می‌گیرد؛ درست مانند نظام کنترلی که شهروندان بدون آن احساس می‌کنند ناخوش‌اند، شهروندانی محتاج سرکوب امیال­شان... تبعید‌گاهی‌ پهناور است که در یک کلمه خلاصه می‌شود: مصونیت ...