«۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان» اثر نقی سلیمانی با تصویرگری رضا مکتبی و توسط انتشارات به نشر منتشر شد.

۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان نقی سلیمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این کتاب به عنوان کتاب ماه اول از سری ۱۲ جلدی این مجموعه برای گروه سنی چهارم، پنجم و ششم دبستان و بر اساس قرآن، نهج‌البلاغه و با استفاده از کتاب‌ها و روایت‌های معتبر نگارش شده است.

«۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان» ۳۶۶ قصه و حکایت بهم پیوسته درباره زندگی پیامبر (ص) است. در مجلد اول داستان از زمان حضرت ابراهیم (ع) آغاز می‌شود که همه بت می‌پرستند و او تنهاست.. در مدت تمثیلی سی و یک روز داستان به تولد و واگذاری محمد (ص) به حلیمه به عنوان دایه سپرده می‌شود که فراوانی به خانه حلیمه به برکت وجود محمد شیرخوار نمود پیدا می‌کند.

این کتاب برای آشنایی بهتر این گروه سنی با زندگی پیامبر عزیز ما و یاران وی همچون حضرت علی (ع)، حضرت فاطمه (س)، سلمان، ابوذر، عمار یاسر در قالب داستان و با حفظ ترتیب تاریخی نوشته شده است.

طراحی کتاب برای مطالعه یک ساله آن در نظر گرفته شده است در ۳۶۶ روز؛ تا نسل نو با خواندن و شنیدن داستان‌های آن، اشتیاق و فرصت تأمل و تفکر بیشتری داشته باشند. کتاب به موضوعاتی مثل دوراندیشی، صبر، جوانمردی، صداقت، وفاداری، شجاعت، نیکوکاری و بخشش می‌پردازد که در زندگی پیامبر (ص) تجلی کرده است، تا نسل نو، پیامبر عزیز را الگوی نیکوی خویش قرار دهند.

نقی سلیمانی رمان‌نویس، طنزنویس، نویسنده داستان‌های کوتاه، منتقد و پژوهشگر ادبیات داستانی متولد سال سال ۱۳۴۰ در تهران است، اولین داستان سلیمانی در مجله پیام شادی حدود سال ۵۵ و چندسال بعد اولین کتابش با نام «همسفران باد» منتشر شد. بیش از اثر ۳۰ اثر از او برای نوجوانان، کودکان و بزرگسالان در زمینه «رمان»، «داستان کوتاه»، «داستان طنز»، «نقد ادبی»، «زندگی نامه»، «تحقیق و پژوهش» منتشر شده است، که بیشتر آن‌ها با نگاهی اجتماعی نوشته شده‌اند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ۲۵ تیر ماه ۱۳۸۷ به سلیمانی نشان درجه دو هنری در زمینه ادبیات داستانی اعطا کرد.

«۳۶۶ روز با پیامبر عزیزمان» به قلم نقی سلیمانی، ویراستاری رضا کریمی و با تصویرگری رضا مکتبی، طراحی جلدی روح‌الله محمودیان و صفحه‌آرایی نعیمه دین‌پناه و روح‌الله محمودیان در ۹۴ صفحه قطع رحلی کوچک و شمارگان ۲ هزار نسخه با قیمت ۶۸ هزار تومان روانه‌ی کتابفروشی‌ها شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...