کتاب «زمان درخشیدن» [Rosie Sprout's time to shine] نوشته آلیسون وورچ [Allison Wortche] و ترجمه معصومه نفیسی برای گروه سنی 3+ سال توسط دپارتمان کودک و نوجوان انتشارات سیمای شرق منتشر شد.

زمان درخشیدن» [Rosie Sprout's time to shine] نوشته آلیسون وورچ [Allison Wortche]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایلنا، کتاب «زمان درخشیدن» نوشته آلیسون وورچ، تصویرگری پاتریک بارتن و ترجمه معصومه نفیسی برای کودکان 3+ سال در 36 صفحه و قطع رحلی توسط کتاب‌های زرافه (دپارتمان کودک و نوجوان انتشارات سیمای شرق) منتشر شده است.

این کتاب که از زمان انتشار یکی از آثار مورد توجه در زبان انگلیسی بوده است، با بیانی همدلانه و به صورت غیرمستقیم تمایل هر کودک برای توجه و تمجید را به تصویر کشیده است و خواندن آن برای کودکانی که خجالتی هستند می‌تواند تاثیر خوبی داشته باشد.

در خلاصه داستان این کتاب آمده است: همه‌ی بچه‌ها موافق هستند که «ویولت» بهترینه...! همه به جز «رُزی». «ویولت» سریع‌ترین دونده، باهوش‌ترین، شیک‌ترین و خاص‌ترین بچه کلاس به نظر می رسد. همه او قبول دارند که او بهترین است. اما «رُزی» از شنیدن این حرف خسته شده. در همین زمان است که بالاخره زمان درخشیدن «رزی» هم فرامی‌رسد... !

خواندن کتاب «زمان درخشیدن» با ترجمه‌ای روان و تصاویری جذاب با قیمت 50هزار تومان برای کودکانی که احساس خجالت و کمتردیده شدن در محیط‌های اجتماعی می‌کنند، پیشنهاد می‌شود.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...