«نیکلاس ماتیو» [Nicolas Mathieu] نویسنده‌یِ «و بعد از آنها کودکانشان» [And Their Children After Them] توانست جایزه کتاب آلبرتین [Albertine Prize] کشور کانادا را در سال جاری کسب کند.

نیکلاس ماتیو» [Nicolas Mathieu]و بعد از آنها کودکانشان» [And Their Children After Them]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، این کتاب از سوی انتشارات «ادرپرس» منتشر شده بود که «ویلیام رودامور» آن را به انگلیسی منتشر کرد. نفر برنده طی مراسمی در کتابفروشی آلبرتین سفارت فرنسه در شهر نیویورک اعلام شد.

نویسنده و مترجم کتاب برنده هر دو در مراسم حضور داشتند و با رای کارمندان کتابفروشی آلبرتین و هیئت داوران آن جایزه خود را دریافت کردند. «گاتان بروئل» مشاور فرهنگی سفارت فرانسه در سخنانی گفت: کتاب نوشته شده توسط نیکلاس ماتیو سوالات یک نسل از جمله مشکلات جنسیتی و نژادی را پاسخ داده و دغدغه‌هایی از جمله محیط زیست و صنعتی شدن را نیز پیگیری کرده است.

وی افزود: این کتاب برای هر دو مخاطب فرانسوی و انگلیسی زبان هیجان انگیز و دارای ارزش‌های ادبی خوبی است. من به هر دو نویسنده و مترجم برای نوشتن این کتاب ارزشمند تبریک می‌گویم و مطمئن هستم که نظر مخاطبان هم با نظر داوران یکی باشد. نیکلاس ماتیو در سال 2018 به خاطر نوشتن این کتاب جایزه پریکس را نیز دریافت کرده بود.

جایزه آلبرتین هر سال توسط سفارت فرانسه در ایالات متحده آمریکا با همکاری فروشگاه کتابی به همین نام به بهترین کتاب انتخاب شده توسط کاربران و مخاطبان انگلیسی زبان اعطاء می‌شود. بخش فرهنگی سفارت فرانسه مسئول اصلی اجرای فرآیند انتخاب و اعطای جایزه به نویسندگان است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...