جایزه کتارا [katara] برندگان هفتمین دوره خود را در بخش رمان‌های عربی منتشرشده، انتشارنیافته و جوانان معرفی کرد.

جایزه کتارا [katara]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کمیته مرکز رمان «منطقه فرهنگی» کتارا در قطر برندگان هفتمین دوره جایزه رمان عربی کتارا را معرفی کرد.

هفتمین دوره جایزه کتارا بیشترین شرکت‌کننده را از سال 2014 داشته؛ به‌طوری که امسال بیش از 2 هزار نویسنده که بیشتر آن‌ها نویسندگان خلیجی بودند آثار خود را برای ارزیابی به کمیته داوری این جایزه ارسال کرده بودند و گفتنی است که امسال دومین سالی است که این جایزه برندگان خود را به صورت آنلاین معرفی می‌کند.

در بخش رمان عربی حبیب السالمی از کشور تونس برای نگارش رمان «آرزوی همسایه»، احمد القرلاوی از مصر برای رمان «ورثه آل شیخ»، فجر یعقوب از فلسطین برای رمان «ساعات تنبلی- خاطرات پناهندگی»، ایمن رجب طاهر برای رمان «شتربان» و نادر منهل حاج عمر از فلسطین برای رمان «شهرهای دلتنگی» برندگان جایزه کتارا در بخش رمان‌های منتشرشده شدند.

در بخش رمان‌های عربی منتشرنشده، اعتدال نجیب الشوقی از سوریه برای رمان «هذیان مکان‌ها»، غید آل غرب از عراق برای رمان «مستی: مزامیر خون»، یونس اوعلی از مراکش برای رمان «خاطرات دردناک درازمدت»، ولید بن احمد از تونس برای رمان «القرداش» و محمد عبدالهادی از مصر برای رمان «شهرهای شعله‌ور پوشالی» برگزیده شدند.

در بخش مطالعات و نقد ادبی نیز احمد عادل القضابی از مصر برای کتاب «نماینده روایی: مطالعه بنیادین»، رضا جوادی از تونس برای اثر «معماری تجسمی در دستیابی به رمان عربی»، محمد الداهی از مراکش برای کتاب «قدرت بیان در گفتمان رمان‌نویسان عرب معاصر»، ممدوح فراج النابی از مصر برای کتاب «ضد رمان... جغرافیای متون ادبی» و د. یحیی بن الولید از مراکش برای اثر «آینه‌های متمدن‌سازی و ملامت‌گری در رمان معاصر عربی» برگزیده شدند.

ارزش نقدی مجموع جوایز نقدی جایزه کتارا در بخش‌های مختلف 635 هزار دلار است که 300 هزار دلار مختص به مجموع جوایز گروه رمان‌های منتشرشده و هر برنده 60 هزار دلار می‌شود. در بخش رمان‌های منتشرنشده 5 جایزه که ارزش مالی آن 150 هزار دلار است و 30 هزار دلار به هر برنده اعطا می‌شود.

جایزه کتارا در بخش جوانان نیز الهنوف محمد الوحیمد از سعودی برای رمان «سرزمین یوشار»، فیصل محمد عبدالله الانصاری از قطر برای رمان «وقتی که غول‌ها باز می‌گردند»، عمر صوفی محمد از مصر برای رمان «داستان پرنده تنها»، مجدی یونس از مصر برای «فراری‌ها و جامعه سبز» و منیره الدرعاوی از تونس برای رمان «روزالیا، شیرزن کوه‌ها» را به عنوان برندگان این دوره معرفی کرد. ارزش نقدی این جوایز نیز برای هر برنده 10 هزار دلار است.

در بخش رمان قطری منتشرشده نیز شمه شاهین الکواری برای رمان «مکانی در حافظه‌ام است» برنده این دوره از جایزه کتارا شد.

جایزه ادبی عربی کتارا، جایزه سالانه است که شهرک فرهنگی کتارا در سال 2014 میلادی راه‌اندازی کرد. هدف از برگزاری این جایزه حضور برجسته ادبیات عرب و تشویق و تقدیر از ادبای عرب است. همچنین شهرک فرهنگی کتارا آثار برگزیده را به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی ترجمه خواهد کرد.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...