کتاب «روان‌شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ» [The political psychology of war rape : studies from Bosnia-Herzegovina] به قلم اینگر شلزباک [Inger Skjelsbæk] با ترجمه‌ فاطمه روح‌الامینی توسط نشر صاد منتشر شد.

روان‌شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ» [The political psychology of war rape : studies from Bosnia-Herzegovina]  اینگر شلزباک [Inger Skjelsbæk]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «روان‌شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ: مطالعه موردی جنگ بوسنی» در ۲۶۰ صفحه و دو نسخه‌ الکترونیکی و کاغذی به همت نشر صاد منتشر شد.

اینگر شلزباک اهل نروژ است. او به‌عنوان استاد و پژوهشگر روان‌شناسی سیاسی در مرکز جنسیت، صلح و امنیتِ مؤسسه پژوهش صلح اسلو فعالیت می‌کند. شلزباک استادیار روان‌شناسی فرهنگ و جامعه در گروه روان‌شناسی دانشگاه اسلو است و حرفه‌ پژوهشگری خود را با مطالعه شکل‌گیری هویت زنان در مناطق مورد مناقشه آغاز کرد و رساله‌ دکتری خود را با موضوع پیامدهای تجاوز گروهی و خشونت جنسی در جنگ بوسنی ارائه داد.

در کتاب «روان‌شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ» با بررسی تجربی و مطالعه موردی بوسنی، یک چارچوب مفهومی برای شناخت خشونت جنسی در جنگ و تأثیرات آن ارائه می‌دهد و یک الگوی روشمند را برای مطالعه خشونت جنسی در جنگ از دیدگاه سیاسی و روان‌شناختی پیشنهاد می‌کند. او با رویکرد جامع خود نسبت به تجارب بوسنی، قربانی‌شدن را مفهوم‌آفرینی می‌کند و این فرض را که مطالعه خشونت جنسی به‌دلیل سکوت قربانی کار بسیار دشواری است، به چالش می‌کشد. به بیان دقیق‌تر، نویسنده نشان می‌دهد که شیوه‌های بسیاری برای شناخت تجاوز جنسی در جنگ و تأثیرات آن وجود دارد، بی آن که امنیت و حریم خصوصی قربانیان به خطر بیفتد.

این کتاب راه‌های شکل‌گیری تجارب فردی از تجاوز جنسی در جنگ را برحسب گفتمان‌ ملی و بین‌المللی درمورد جنسیت، مسائل جنسی و سیاست نشان می‌دهد.

نسخه‌ کاغذی کتاب را می‌توانید با قیمت ۶۵۰۰۰ تومان از سایت نشر صاد به نشانی Saadpub.ir تهیه کنید و نسخه‌ الکترونیکی اثر نیز با قیمت ۳۲۵۰۰ تومان قابل دریافت از پلتفرم طاقچه است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...