کتاب «هنر آرامش(ماجراجویی در سفر به ناکجا)» [The art of stillness: adventures in going nowhere] نوشته پیکو آیر [Pico Iyer] با ترجمه رضا اسکندری آذر توسط نشر خزه منتشر و راهی بازار نشر شد.

هنر آرامش(ماجراجویی در سفر به ناکجا)» [The art of stillness: adventures in going nowhere]  پیکو آیر [Pico Iyer

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب درباره کسانی است که زندگی خود را وقف پیدا کردن آرامش می‌کنند؛ افرادی مثل لئونارد کوهن، خواننده‌ سرشناس جهانی که لذت‌های ناشی از زندگی تجملاتی‌اش را فرو گذاشت و در صومعه‌ای واقع در کوهستان به تمرین ذن پرداخت. و یا متیو ریکارد که با داشتن دکترای میکروبیولوژی، حرفه‌ آتیه‌دارش را رها کرد تا یک راهب تبتی شود.

خواندن این‌کتاب باعث می‌شود مخاطب به پاسخ این‌سوال برسد که چرا نویسنده‌ای مثل پیکو آیر که تمام عمر در گشت وگذار بوده و از اتیوپی تا کوبا و کاتماندو و باقی نقاط دنیا رفته، به این باور رسیده که ساکت و آرام نشستن در یک اتاق می‌تواند اوج ماجراجویی باشد؟ او پاسخ این سؤال را در کتاب «هنر آرامش» می‌دهد.

در مقدمه این‌کتاب آمده است:

«شخصاً نه در کلیسایی عضو هستم و نه در فرقه و مسلکی؛ هرگز هم در هیچ گروه مدیتیشن و یوگایی (و در کل هیچ گروهی) عضو نشدم. این کتاب درباره این است که چطور آدم سعی می‌کند مراقب عزیزانش باشد، کارش را انجام بدهد، و در این دنیای عجول و دیوانه‌وار جهت حرکتش را حفظ کند. این کتاب را عمداً کوتاه نوشتم تا در یک نشست بخوانید و بلافاصله برگردید سراغ زندگی پرمشغله (و احتمالاً زیادی پرمشغله‌) خودتان.»

این‌کتاب با ۶۴ صفحه و قیمت ۱۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

سیمین جان، عزیز دلم، دختر سیاه‌سوخته شیرازی، چه بگویم؟ عمرم! جان من به لب آمد تا کاغذت رسید... سیمین جان، یک خریت کرده‌ام که ناچارم برایت بنویسم... هوای تو را بو کردم و در جست‌وجوی تو زیر همه درخت‌ها را گشتم ... همین‌طور گریه می‌کردم و هق‌هق‌کنان می‌رفتم... همین یک دسته کوچک مو کافی است... دانه دانه مرتب کرده‌ام و وسط آن را با یک نوار کوچک چسب روی یکی از عکس‌هایت چسبانده‌ام و بو می‌کنم. و راستی چه خوب بوی تو را دارد ...
گروهی از دانش‌آموزان انگلیسی هشت تا سیزده ساله... نخست می‌کوشند تا سازمان اجتماعی و سیاسی ثابتی برقرار کنند... بعد از آنکه ماده خوکی را به نحو وحشتناکی می‌کشند توتمی تأسیس می‌کنند... جزیره به صورت جهنمی درمی‌آید. شکارچیانِ ژولیده‌مو، با بدن نقاشی‌شده، مانند جنگجویان، مسلح به نیزه و تشنه‌ی خون... قصه قابل تفسیرهای مختلف (فرویدی، جامعه‌شناختی و مابعدالطبیعی) است ...
در آغاز دهه‌ی 60 انتشار یافت که خود شاهد جنبش فرهنگی نیرومندی بود: در امریکای شمالی، نخستین نسلی که با تلویزیون بزرگ شده بود، به سن رشد می‌رسید... گسترش فرهنگ کتاب اندیشه‌ی فردیت و ساختار اجتماعی دولت ملی را پدید آورد... با کشف الکتریسیته در مرحله‌ی چهارم تحول، جریان جایگزینی یک «کهکشان» تازه، با «کهکشان گوتنبرگ» آغاز می‌شود... نسل‌هایی که با تلویزیون و دیگر رسانه‌های نوین بزرگ شده‌اند، این توانایی را می‌یابند که آن یکپارچگی روانی جامعه‌ی قبیله‌ای را در «دهکده‌ی جهانی» برقرار سازند ...
مرد جوانی که همیشه در میان بومیان امریکایی زندگی کرده است... آنچه را می‌اندیشد ساده‌دلانه می‌گوید و آنچه را می‌خواهد انجام می‌دهد... داوری‌هایی به‌اصطلاح «ساده‌لوحانه» ولی آکنده از خردمندی بر زبانش جاری می‌شود... او را غسل تعمید می‌دهند... به مادر تعمیدی خود دل می‌بندد... یک کشیش یسوعی به او چنین تفهیم می‌کند که به هربهایی شده است، ولو به بهای شرافتش، باید او را از زندان رها سازد... پزشکان بر بالین او می‌شتابند و در نتیجه، او زودتر می‌میرد! ...
او کاملا در اختیار توست می‌توانی همه خوابها و خیالهایت را عملی کنی‌... او همان دکتری‌ است که سالها پیش در حکومت‌ دیکتاتوری نظامی، پائولینا را مورد شکنجه و تجاوز قرار داده است... بچه‌هاشان و نوه‌هاشان‌ می‌پرسند که‌ راست‌ است که‌ تو‌ این‌ کار را کرده‌ای و اتهام‌هایی که به‌ تو‌ می‌زنند راست است‌ و آنها مجبور می‌شوند دروغ بگویند... چگونه‌ می‌توان کشوری‌ را‌ التیام بخشید که از سرکوب، آسیب بسیار دیده و ترس از فاش سخن گفتن‌‌ بر‌ همه‌ جای آن سایه افکنده است؟ ...