نخستین چاپ کتاب «چگونه از هر روایتی فیلمنامه اقتباس کنیم؟» [How to adapt anything into a screenplay] به قلم ریچارد کرولین [Richard W. Krevolin] وارد بازار نشر شد.

چگونه از هر روایتی فیلمنامه اقتباس کنیم؟» [How to adapt anything into a screenplay]  ریچارد کرولین [Richard W. Krevolin]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، فیلم و سینما یکی از مهم‌ترین سرگرمی‌های دنیا محسوب می‌شود تا جایی که در بسیاری از نقاط دنیا به این سرگرمی به چشم صنعتی پردرآمد و موفق نگاه می‌شود. ریچارد کرولین، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس از اساتید دانشگاه UCLA لس‌آنجلس است که در گروه سینما این دانشگاه فعالیت دارد. کرولین کتاب «چگونه از هر روایتی فیلمنامه اقتباس کنیم؟» را با اتکای به تجربیات عملی و آموزشی که در سالیان طولانی کسب کرده، نوشته است. از طریق تحلیل نمونه‌هایی از فیلم‌های اقتباسی به معرفی، تبیین و ارائه روش خلاقانه و کاربردی خود در زمینه نگارش فیلمنامه‌های اقتباسی می‌پردارد و مخاطب را با مؤلفه‌های اصلی روش خود در نگارش فیلمنامه اقتباسی مورد نظرش آشنا می‌کند.

در این اثر هر آنچه که مخاطب برای اقتباس ادبی نیازمند است پیش رویش قرار داده می‌شود تا با اتکا به آن بتواند از متنی که خوانده است، چه مقاله باشد یا قطعه‌ای کوتاه، چه داستان کوتاه باشد یا رمان و… اقتباس متنی مناسب با فیلمنامه را انجام دهد. همچنین از آنجایی که اقتباس گاه وقایع حقیقی را در بر می‌گیرند، کرولین در فصلی از کتاب به نحوه شخصیت‌پردازی و گلچین ویژگی‌های یک قهرمان خارق‌العاده از میان ترکیبی از اشخاص واقعی نیز می‌پردازد.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «داستان هر فیلمی نهایتاً به مفهوم و کلمه‌ای واحد ختم می‌شود. رمانی که در حال کار رویش هستید ممکن است با بی‌شمار تم و واقعه سروکار داشته باشد، اما فیلمنامه‌ای که از روی این رمان چند لایه‌ای می‌نویسید باید مجدداً به شکلی پرداخت شود که بتوان کلیت آن را در یک کلمه خلاصه کرد. هر فیلم خوبی را که انتخاب کنید، می‌بینید فقط حول یک چیز واحد است. مثلاً تایتانیک درباره «عشق» بود. درست است. خیلی از فیلم‌ها درباره عشق‌اند ولی لطفاً به این «یک کلمه» گیر ندهید! در عوض از آن به‌عنوان نقطه شروعی برای حرکت به جلو بهره ببرید. به اضافه آن، این «کلمه» می‌واند مثل سیم ظرف‌شویی مواد و عناصر بی‌فایده و ناهمخوان با داستان‌تان را از بطن آن جدا کند و شما را متمرکز نگه دارد.»

کتاب «چگونه از هر روایتی فیلمنامه اقتباس کنیم؟» در ۳۵۰ صفحه به قیمت ۷۰ هزار تومان برای علاقه‌مندان به نویسندگی، فیلم و سینما و فیلمنامه‌نویسی از سوی انتشارات امیرکبیر منتشر شده است.

[این کتاب پیش از این توسط بنیاد سینمای فارابی وتحت عنوان «چگونه از هر چیزی فیلم‌نامه اقتباس کنیم» منتشر شده بود.]

................ هر روز با کتاب ...............

وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...
به سه دهه نخست انقلاب نیز می‌پردازد و تا انتخابات پرحاشیه‌ی سال 1388 و آغاز دومین دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم پیش می‌‌رود... تاریخ ایران را صرفا در حیات سیاسی و حکومت صاحبان قدرت و شاهان خلاصه نکرده که در حیات جمعی مردم و زیست اجتماعی آنها نیز مشاهده و دنبال می کنند و براین اساس به بررسی دنیای ایرانی و تاریخ آن پرداخته و برای این منظور فراتر از مرزهای کنونی رفته که همانا هویت ایرانی است... آن را بستری برای شناخت و درک ایران امروز می‌سازد ...
بیشترین اخبار مربوط به مبارزه کارگران و به خصوص شوراهای کارگری در نشریات گروه‌های چپ منعکس می‌شد... نقش آیت‌الله طالقانی نیز در ترویج زبان شوراها بسیار مهم بود... منطق دیگری بر ذهنیت کارگران حکمفرما شد... کارگران اغلب از داشتن نماینده واقعی و مقتدر محروم بودند... انحلال نهاد شوراها، اخراج یا بازداشت فعالین مستقل و غیراسلامی در گسست «قدرت دوگانه» شورا و مدیریت، نقش بسیار مهمی داشت ...
نزول از نظم اخلاقی کامو به تحقیر آیرونیک ساراماگو... یکی از اولین‌ مبتلایان، مردی است که در حال رانندگی با ماشین، بینایی خود را از دست می‌دهد. این لحظه بسیار شبیه مسخ کافکاست... راننده‌ ناآرامی نمی‌کند، جیغ نمی‌کشد و شکایتی نمی‌کند. چیزی که او می‌گوید این است: «کسی من را به خانه می‌برد لطفا؟»... مدام ما را به یاد اردوگاه‌های زندانیان سیاسی می‌اندازد، به یاد بی‌عدالتی‌های کاپیتالیسم بدون اندکی خودداری، به یاد سردی و خشکی بروکراسی ...
ایرانیان کورکورانه خود را با ایده‌‎های جدید و محصولات مصرفی تطبیق ندادند، بلکه آنها را به چالش کشیدند... «اندرونی» که غربی‌‎ها به آن انگ مکان زندانی کردن و ستم به زنان زده بودند، به یکی از مراکز فعالیت سیاسی بدل شد... برنامه اصل چهارم ترومن، کمک به دختران جوان ایرانی بود تا بتوانند سلیقه خود را در دکوراسیون و مبله کردن خانه‌‎های‌شان پرورش دهند... اتاق ناهارخوری مطابق با ایده خانه امریکایی بر اساس یک خانواده کوچک پیکره‌بندی شده بود ...