انتشارات سوره مهر و کانون زبان ایران، ترجمه انگلیسی چهار عنوان از کتاب‌های ادبیات دفاع مقدس را منتشر و راهی بازار نشر کردند.

پروانه در چراغانی و سه کتاب دیگر ترجمه شدند

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، انتشارات سوره مهر با همکاری کانون زبان ایران، چهار عنوان کتاب «آزادی خرمشهر»، «پا به پای باران»، «زنده باد کمیل» و «پروانه در چراغانی» را به زبان انگلیسی ترجمه و منتشر کرد.

پس از انتشار بیش از ۱۶۵ عنوان کتاب ترجمه شده سوره مهر، ۴ عنوان کتاب جدید این‌ناشر با کانون زبان ایران به‌عنوان منابع کمک آموزشی، ترجمه و روانه بازار شدند.

«زنده‌باد کمیل» اولین کتاب محسن مطلق است که دربردارنده خاطرات مطلق از سال‌های ابتدای جنگ عراق علیه ایران است که با زبانی ساده و گاه طنز نوشته شده‌اند.

نویسنده این‌اثر به بیان خاطرات خود از رزمنده‌ها و دوستان شهید و به گفته خودش مظلوم‌ترین و غریب‌ترین انسان‌ها پرداخته است. استفاده نویسنده از طنز و شوخی‌های رزمندگان از جمله ویژگی‌های این‌اثر است که درباره مسائلی چون دشواری‌هایی ازجمله گرما، سرما، تشنگی‌ها و تمامی جزئیاتی هستند که می‌توانند باعث زندگی کنار یک‌جمع جوان بشوند.

محسن مطلق این‌کتاب را سه‌سال پس از پایان جنگ به رشته تحریر درآورده است. به این‌ترتیب «زنده‌باد کمیل» سال ۷۹ در بخش خاطرات مسابقات معرفی ادبیات پایداری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رتبه دوم را کسب کرد.

رهبر انقلاب در تقریظ خود بر این‌اثر نوشته‌اند: «از این نوشته عطر اخلاص به مشام می‌رسد و چه زیباست که روایت صحنه‌هایی که از اخلاص و ایثار سرشار است نیز از سر اخلاص باشد. نویسنده، فروتنانه خود را غالباً در پشت یاران شهیدش پنهان کرده است. خوشا به حال این جوانان نورانی که در یکی از استثنایی‌ترین فرصت‌های الهی در تاریخ، بیشترین بهره را بردند و به مدد اراده و ایمان و فداکاری، به مدارج عالی انسانی، رسیدند. این‌کتاب همچنین به خاطر شیرینی زبان روایتش و طنزی که در خیلی جاها نمک نوشته کرده است. از بعضی دیگر از خاطره‌های مکتوب، خواندنی ‌تر است، باید ترجمه شود.»

کتاب «پا به پای باران» اثر هدایت‌الله بهبودی و مرتضی سرهنگی، هم از دیگر آثاری است که اخیراً به زبان انگلیسی ترجمه شده است. دو گزارش موجود در این کتاب از تأثیرگذارترین گزارش‌هایی هستند که درباره هشت سال جنگ تحمیلی نگاشته‌ شده و نمای شهرهای استان خوزستان را بعد از پایان جنگ به تصویر می‌کشند.

این‌گزارش‌ها ‌مربوط به سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ بوده و موضوع آن، مسائل پیرامون جنگ ایران و عراق ‏است. در این‌گزارش‌ها دیدار از جبهه‌های جنوب، مناطق جنگی، خانه‌ها و مردم جنگ‌زده، محتوای اصلی کتاب است. نویسندگان این‌اثر چندی پس از خاموشی جنگ در خرمشهر و آبادان، به این‌شهرها رفته و از آن مناطق گزارش تهیه کرده‌اند.

رهبر انقلاب درباره این‌کتاب هم فرموده‌اند: آقای سرهنگی و آقای بهبودی کتابی نوشتند به نام «پابه‌پای باران‌» که من دو سه خطی پشت آن نوشته‌ام‌.... این‌ها از روی احساس من است‌... پایین صفحه نوشتم «درود بر سرهنگی‌ها و بهبودی‌ها!»

«آزادی خرمشهر» سومین اثر ترجمه‌شده مشترک سوره مهر و کانون زبان است که حاصل مصاحبه سعید فخرزاده با سردار شهید علی صیاد شیرازی با تدوین احمد دهقان است. این کتاب دربردارنده خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی پیرامون روزهای نزدیک به آزادسازی خرمشهر است.

چهارمین کتاب هم، «پروانه در چراغانی» از عناوین مجموعه قصه فرماندهان است که داستان‌هایی از مقاطع مختلف زندگی شهید حسین خرازی‏ فرمانده لشکر امام حسین (ع) اصفهان را در ایام جنگ ایران و عراق، برای گروه سنی نوجوان روایت می‌کند.

................ هر روز با کتاب ...............

تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...