یکی از پروژه‌های اصلی و راهبردی انتشارات علمی و فرهنگی ترجمه مجموعه‌هایی است که ناشران بزرگ دنیا منتشر کرده‌اند. از مجموعه‌هایی که تاکنون پنج جلد آن منتشر شده، مقدمه کمبریج بر نام‌آوران ادبیات و اندیشه است.

به گزارش همشهری آنلاین، این کتاب‌ها با زبان روان و پایه‌ای به معرفی آثار و اندیشه‌های نویسندگان و متفکران بزرگ می‌پردازند. «مقدمه کمبریج بر والت ویتمن» [The Cambridge introduction to Walt Whitman] از آثار این مجموعه است که زندگی و زمانه یکی از اخلاقی‌ترین و تاثیرگذارترین شاعران آمریکا را در قرن نوزدهم روایت می‌کند.

«برگ‌های علف» [Walt Whitman's poems : selections with critical aids]

این کتاب با تمرکز بر شاهکار ادبی وی با نام «برگ‌های علف» [Walt Whitman's poems : selections with critical aids] زمینه‌ای را برای مطالعه شخصیت والت ویتمن به عنوان شاعری تجربی، دموکراتی رادیکال و شخصیتی تاریخی در عصر جنگ‌های داخلی آمریکا فراهم می‌آورد. بزرگنمایی نیست اگر بگوییم ویتمن با انتشار «برگ‌های علف» صورت شعر را در عرصه ادبیات آمریکا دگرگون کرد. کتاب علاوه بر خوانشی دقیق از متون اصلی «برگ‌های علف» با تمرکز بر زندگینامه ویتمن و تاریخ و فرهنگ دوران حیات وی و مرور نقدهای وارد بر کارش به شناختی جامع‌تر از ویتمن و چگونگی تبدیل شدنش به یک شخصیت محوری در ادبیات آمریکا کمک می‌کند.

والت ویتمن در ۳۱ ماه می ۱۸۱۹ در نیویورک به دنیا آمد و ۲۶ مارس ۱۸۹۲ در ۷۷ سالگی در نیوجرزی از دنیا رفت. او روزنامه‌نگاری حرفه‌ای بود که در عین حال شعر هم می‌گفت و پدیدآورنده شعر آزاد در آمریکا لقب گرفت. برخی منتقدان و کارشناسان «برگ‌های علف» ویتمن را بزرگ‌ترین کتاب شعر آمریکا می‌دانند.

«مقدمه کیمبریج بر والت ویتمن» نوشته ام. جیمی کیلینگزورث [M. Jimmie Killingsworth] با ترجمه راضیه سرحدی در شمارگان هزار نسخه به بهای ۳۵ هزار تومان منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.

[‏‫برگ‌های علف: گزیده شعر والت ویتمن‬ با ترجمه و انتخاب منصوره بکوایی در 116صفحه به سال 1395 توسط نشر لیان منتشر شده است.]

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...