هیئت داوران دوسالانه‌ی تصویرگری براتیسلاوا کتاب «تو یک جهانگردی» به تصویرگری غزل فتح‌الهی را برای دریافت پلاک طلا انتخاب کرد.

تو یک جهانگردی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، هیئت داوران دوسالانه‌ی تصویرگری براتیسلاوا کتاب تو یک جهانگردی به تصویرگری غزل فتح‌الهی را برای دریافت پلاک طلا انتخاب کرد.

تو یک جهانگردی که غزل فتح‌الهی آن را به تصویر کشیده است، به نویسندگی شهرزاد شهرجردی توسط طوطی، کتاب کودک و نوجوان انتشارات فاطمی، منتشر شده است. این کتاب تصویری داستان برادر و خواهری جنگ‌زده را روایت می‌کند که برای زندگی بهتر مجبور به مهاجرت از سرزمینشان می‌شوند. سفر اجباری برادر و خواهر در این داستان به جهانگردی تشبیه شده است؛ آن‌ها در طول سفرشان با مشکلات فراوانی روبه‌رو می‌شوند، اما امیدشان را از دست نمی‌دهند. افزایش امید، ترویج صلح،‌ نکوهش جنگ و درک پدیده‌ی مهاجرت از اهداف مهم این اثر برگزیده است.

تو یک جهانگردی تاکنون در رویدادهای مهمی از جمله دوسالانه‌ی Cow اوکراین، کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، دوسالانه‌ی نشان شیرازه و… به‌عنوان اثر منتخب شناخته شده و حالا برنده‌ی پلاک طلای یکی از مهم‌ترین رویدادهای بین‌المللی تصویرگری کتاب کودک شده است.

دوسالانه‌ی تصویرگری براتیسلاوا یکی از قدیمی‌ترین رویدادهای بین‌المللی تصویرگری کتاب کودک، در کنار جایزه‌ی هانس کریستین اندرسن، از مهم‌ترین جوایز تصویرگری کتاب‌های کودک و نوجوان است. این رویداد از سال ۱۹۶۷ میلادی با پشتیبانی یونسکو و همکاری شعبه‌های ملی دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان در کشور اسلواکی برگزار می‌شود.

هدف مؤسسه‌ی BIBIANA و بنیان‌گذاران این دوسالانه فراهم کردن شرایطی برای ارزیابی و گسترش تصویرگری است. بر همین اساس بهترین آثار منتشرشده در دو سال گذشته به نمایش در می‌آیند و کارشناسان و داوران بین‌المللی از سراسر دنیا از میان آن‌ها آثار برگزیده را انتخاب می‌کنند.

«تو یک جهانگردی»، «جهان مال من است»، «خاله سوسکه»، «لی‌لی کجایی؟»، «به کرگدن بگو بره!» و «ماچوچه و کلاغ» از سوی هیئت داوری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران به‌عنوان نمایندگان طوطی برای شرکت در مسابقه‌ی دوسالانه‌ی تصویرگری براتیسلاوا ۲۰۲۱ انتخاب شده بودند.

گفتنی است که «مشت‌زن» اثر حسن موسوی جایزه‌ی بزرگ این دوسالانه در سال ۲۰۱۹ را از آن خود کرده بود.

نتایج داوری بیست‌وهشتمین دوره‌ی دوسالانه‌ی تصویرگری براتیسلاوا، ۱۵ اکتبر ۲۰۲۱ (۲۳ مهرماه) در قلعه‌ی قدیمی براتیسلاوا با برگزاری کنفرانس خبری اعلام خواهد شد.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...