آثار برگزیده و شایسته تقدیر سومین دوره جایزه کتاب تاریخ انقلاب اسلامی همزمان با آیین پایانی این جایزه معرفی شدند.

سومین دوره جایزه کتاب تاریخ انقلاب اسلامی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، آثار برگزیده به شرح زیر است:

تحقیقات و پژوهش‌های تاریخی
«تشکیل دولت پهلوی اول و تأثیر آن در فروپاشی نظام ایلی» (با تأکید بر ایل بختیاری) اثر خدابخش قربان‌پوردشتکی؛ مؤسسۀ مطالعات تاریخ معاصر ایران.

مستندنگاری
«جهل مقدس؛ اکبر گودرزی (رهبر گروه فرقان) به‌روایت اسناد» اثر عباس‌علی بخشی؛ مرکز اسناد انقلاب اسلامی‏‫.

تاریخ شفاهی
«خانه‌دار مبارز: خاطرات شفاهی اقدس حسینیان‮‬»‫ مصاحبه و تحقیق: زهرا احسن‌مقدم و مرضیه ذاکری؛ ‏‫راه‌یار‮‬‏‫.

خاطرات و زندگینامه
«نظریه‌پردازی در تبعید» اثر حجت‌الله علی‌محمدی؛ مرکز اسناد انقلاب اسلامی.

و آثار شایستۀ تقدیر به ترتیب عبارتند از:

مستندنگاری
دو اثر زیر به‌صورت مشترک انتخاب شدند:
«انقلاب اسلامی به‌روایت اسناد ساواک: خراسان رضوی، خراسان جنوبی و خراسان شمالی» به‌کوشش مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات؛ مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
«خلخال در انقلاب اسلامی به‌روایت سند و عکس» پژوهش و تألیف سیدمحمدمسعود نقیب، بازنویسی اسناد: جواد کریم‌نژاد؛ ریتم‏‫.

تاریخ شفاهی
«80 سال تکاپوی فرهنگی: خاطرات فرهنگی سیاسی مرتضی آخوندی» گفت‌وگو و تنظیم: رضا اکبری‌آهنگر؛ مؤسسۀ مطالعات تاریخ معاصر ایران.

خاطرات و زندگینامه
دو اثر زیر به‌صورت مشترک انتخاب شدند:
«سید العلماء الاعلام: تاریخ شفاهی زندگی، شخصیت و فعالیت‌های شهید محراب آیت‌الله سیداسدالله‌ مدنی دهخوارقانی(ره)« به‌اهتمام سیدمحمدجواد قربی؛ شاهد.
«مهدی عراقی را بکش!: گفت‌وگوهایی دربارۀ شهید حاج مهدی عراقی» اثر سیدمصطفی حسینی و عبدالرضا نعمت‌اللهی؛ سروش‏‫.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...