کتاب «شب» شامل داستان‌های برگزیده دومین دوره جایزه ارغوان با گردآوری اوژن حقیقی توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شد.

شب» شامل داستان‌های برگزیده دومین دوره جایزه ارغوان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، دومین‌دوره جایزه داستان‌کوتاه ارغوان سال ۹۸ برگزار شد و دبیری آن به‌عهده اوژن حقیقی بود که حالا داستان‌های برگزیده این‌رویداد را در قالب یک‌مجموعه گردآوری کرده است. نشر مرکز، پیش‌تر کتاب «آخرین روزهای سال» را با گردآوری حقیقی چاپ کرده که داستان‌های برگزیده اولین‌دوره جایزه مذکور را شامل می‌شود.

این‌کتاب مقدمه‌ای دارد که پیش از داستان‌های برگزیده آمده و به قلم حسین‌سناپور نویسنده و پژوهشگر نوشته شده است. مقدمه سناپور با عنوان «صدای بلند داستان‌های کوتاه» در این‌کتاب درج شده است. پس از داستان‌ها هم گزارش دبیرخانه جایزه ارغوان از دومین دوره این‌جایزه و چگونگی برگزیده‌شدن داستان‌های مندرج در کتاب، آمده است.

عناوین داستان‌های برگزیده چاپ‌شده در کتاب و نویسندگانشان به این‌ترتیب است:

«شب پادشاه ستمگر و ننه‌اش» نوشته زهرا گودرزی، «شب‌کاری» نوشته سارا (عظیمه) کنعانی، «یک قوطی نرم‌کننده» نوشته سیده فاطمه حجازیان، «روسیاه»، نوشته منوچهر زارع‌پور، «کابوس‌های شبانه» نوشته فیروزه زارع، «فروردین، ماه اول پاییز»، نوشته محمدصادق افشاری، «فصل کشتار» نوشته محمدرضا عزیزی، «می‌شه بخوابم؟» نوشته آرمیتا زراسی و «شبِ نازبانو» نوشته فرناز (زینب) قربانی.

در قسمتی از داستان «فروردین، ماه اول پاییز» از این‌کتاب می‌خوانیم:

وقتی توی ماشین نشستم ساعت پنج‌ونیم شده بود.
باید می‌رفتم سمت افسریه. کمی هوا گرگ‌ومیش شده بود و این یعنی خطر طلوع خورشید وجود دارد.
بهترین راهم آزادگان بود. وقتی آزادگان را با بیشترین سرعت ممکن به سمت شرق می‌رفتم، آفتاب از روبه‌رویم کم‌کم بالا می‌آمد.
تقریبا مطمئن شده بودم به خانه نمی‌رسم. با یک معکوس سرعتم را بالا بردم. دیگر آفتاب آمده بود بیرون. به‌سختی ماشین را کشیدم کنار اتوبان. دیگر نمی‌شد ادامه داد. ماشین عین اوراقی‌ها شده بود. تکیه دادم به گاردریل کنار ماشین و سیگار روشن کردم. موبایلم را درآوردم. شماره سعید را گرفتم. حتما آن‌موقع توی خط ونک-میدان صنعت بود. برای سومین‌بار که گرفتم، جواب داد. هنوز الو نگفته بودم که قطع شد. صفحه گوشی سیاه شده بود.

این‌ کتاب با 86 صفحه، شمارگان ۹۰۰ نسخه و قیمت ۱۹ هزار و ۸۰۰ تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...