«شاگی بین» [Shuggie Bain] که نخستین رمان داگلاس استوارت [Douglas Stuart] است عنوان برنده بوکر ۲۰۲۰ [The Booker Prize 2020] را از آن خود کرد.

شاگی بین» [Shuggie Bain]  داگلاس استوارت [Douglas Stuart]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «شاگی بین» نخستین رمان این نویسنده آمریکایی – اسکاتلندی است و بر مبنای کودکی خود وی در گلاسکوی دوران تاچر در دهه ۱۹۸۰ و با مادری که با اعتیاد دست و پنجه نرم می کرد، شکل گرفته است.

استوارت ۴۴ ساله این کتاب را به مادرش تقدیم کرده است. وی وقتی پسرش تنها ۱۶ سال داشت بر اثر اعتیاد به الکل جان باخت.

این نویسنده پس از فارغ‌التحصیل شدن از کالج سلطنتی هنر به نیویورک رفت و به عنوان طراح مد شروع به کار و با برندهای مشهور همکاری کرد. او نوشتن را از یک دهه پیش آغاز کرد و نوشته‌هایش ابتدا در لیت‌هاب و نیویورکر منتشر شدند.

وی در مصاحبه‌ای گفت که کتاب «چقدر دیر بود» برنده بوکر ۱۹۹۴ نوشته جیمز کلمن بود که زندگی او را عوض کرد و او با آن کتاب توانست با مردم سرزمینش و لهجه آنها روی صفحات کاغذ آشنا شود. وی نوشتن دومین رمانش را هم به پایان برده که داستانش در گلاسکو می‌گذرد.

مارگارت بابسی رییس هیات داوران از این کتاب به عنوان اثری یاد کرد که قرار است یک اثر کلاسیک باشد، یک پرتره متحرک و غوطه‌ور در یک دنیای اجتماعی در هم پیچیده از مردم و ارزش‌هایشان.

وی افزود: این رمان داستان دلخراشی از عشق بی‌قید و شرط آگنس بین و شرایط سخت زندگی او به دلیل اعتیاد به الکل و پسر کوچکش را تصویر می‌کند. شوگی با مسئولیت‌پذیری فراتر از سنش برای نجات مادرش از دست خودش مبارزه می‌کند و هم‌زمان با احساساتش و سوال‌هایی درباره خودش و دیگران روبه‌روست. این رمان با کمال ظرافت و قدرتمندی نوشته شده و به دلیل ظرفیت‌های احساسی و عاطفی فراوانش و با توصیفات دقیقش که ناشی از دقت مشاهده وی است، موجب شده تا هیچ چیز به هدر نرود.

استوارت دومین نویسنده اسکاتلندی است که موفق به کسب این جایزه ادبی می‌شود. وی روز دوشنبه در یک برنامه رسمی کتابخوانی و مصاحبه حضور می‌یابد.

دیگر فینالیست‌های بوکر امسال شامل دایان کوک برای «بیابان جدید»، آونی دوشی برای «شکر سوخته»، برندن تیلور برای «زندگی واقعی»، تسیتسی دانگارمبگا برای رمان «پیکر سزاوار سوگواری» و مازا منگیستی برای «شاه سایه» هر یک ۲۵۰۰ پوند دریافت می‌کنند.

................ هر روز با کتاب ...............

فیلمنامه‌ بر اساس رمان جین هنف کورلیتز نگاشته شده... زوج میانسالی با بازی نیکول کیدمن در نقش «گریس فریزر» تراپیست و روانکاور و هیو گرانت در نقش «جاناتان سش فریزر» پزشک و جراح بیماری‌های سرطانی... سانتی‌مانتالیسم رایج در فیلم ترغیبی است برای به رخ کشیدن لایف استایلی از زندگی لاکچری... هنرپیشه و آوازه‌خوان ایتالیایی به عنوان راس سوم مثلث عشقی... زنی نقاش با درونیات مالیخولیایی که به دنبال گمشده درون خود است ...
فرهنگ ما همیشه در تار و پود عنکبوت سیاست گرفتار بوده است. به دلیل نبود نهاد‌های سیاسی و اجتماعی آزاد... وقتی می‌خواهند کتابی یا نویسنده‌ای را بکوبند و محو کنند از حربه «سکوت» و «ندیده» گرفتن استفاده می‌کنند... نمایش‌هایی که از دل کلیسا بیرون آمدند و راجع به مصلوب شدن (شهادت) عیسی مسیح هستند را «تعزیه‌های مسیحی» می‌خوانند... بنام تعزیه، دفتر و دستک دارند ولی چند جلد از این کتاب نخریدند... پهلوی «تکیه دولت» را خراب می‌کند بعد از انقلاب هم تالار «تئاتر شیر و خورشید» تبریز را ...
در نقش پدر دوقلوها ... فیلمنامه‌ی این اثر اقتباسی بومی شده از رمان اریش کستنر است... هنرنمایی مرحوم ناصر چشم آذر در مقام نویسنده‌ی ترانه‌های متن... دغدغه‌های ذهنی خانواده‌ها و روش حل مساله به سبک ایرانی؛ مخصوصا حضور پررنگ مادربزرگ بچه‌ها در داستان، از تفاوت‌های مثبت فیلمنامه با رمان مبدا است... استفاده‌ی به‌جا و جذاب کارگردان از ترانه‌های کودکانه در پرورش شخصیت آهنگساز ایرانی از دیگر نقاط قوت اقتباس پوراحمد است ...
حتی اندکی نظرمان را در مورد پسر ولنگار داستان که روابطی نامتعارف و از سر منفعت با زنان اطرافش دارد، تغییر نمی‌دهد... دورانی که دانشجویان در پی یافتن اتوپیا روانه شهرهای مختلف می‌شدند و «دانشجو بودن» را فضیلتی بزرگ می‌شمردند. دورانی که تخطی از ابرساختارهای فرهنگی مسلط بر روابط بین جنس مخالف تقبیح می‌شد و زیرپوست شهر نوعی دیگر از زیستن جاری بود... در مواجهه با این رمان با پدیده‌‌ی تمام‌‌عیار اجتماعی روبه‌رو هستیم ...
حتی ناسزاهایی که بر زبان او جاری می‌شود از کتاب‌هایی می‌آید که خواندن‌شان برای کودکی هفت‌ساله دشوار است... معلم سرخانه‌ی او، نویسنده‌ای است که از فعالیت‌های روشنفکری سرخورده شده و در کلام او می‌توان رگه‌هایی از تفکر یک اصلاح طلبِ ناامید از بهبود اوضاع را مشاهده کرد... توی کتاب‌ها هیچ‌چیزی درباره‌ی امروز نیست، فقط گذشته است و آینده. یکی از بزرگ‌ترین نواقص کتاب‌ها همین است. یکی باید کتابی اختراع کند که همان موقع خواندن، به آدم بگوید در همین لحظه چه اتفاقی دارد می‌افتد ...