پنجمین دوره جایزه ادبی «ارغوان» با معرفی برگزیدگان و بزرگداشت پرویز دوایی به ایستگاه پایانی رسید.

میترا الیاتی و فرشته احمدی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، پنجمین دوره جایزه ادبی «ارغوان» با معرفی برگزیدگان و بزرگداشت پرویز دوایی شامگاه جمعه ۲۰ خرداد ماه در پردیس موسیقی و تئاتر باغ کتاب تهران و با یک دقیقه سکوت برای همدردی با هم‌وطنانی که در چند وقت اخیر در حادثه‌های غم‌انگیز متروپل آبادان، قطار مشهد و ساختمان کرمانشاه جان باخته‌اند، به کار خود پایان داد.

در ابتدای این برنامه پژمان بازغی که همچون دوره‌های گذشته، اجرای این برنامه را بر عهده داشت، گزارش اوژن حقیقی، دبیر این جایزه را درباره روند کار پنجمین دوره جایزه «ارغوان» با موضوع «دروغ» خواند، در ادامه نیز قطعات موسیقی با هنرمندی امید نعمتی، شقایق صادقیان و سردار سرمست اجرا شد همچنین پخش کلیپی درباره پنجمین دوره «ارغوان»، بخش بعدی این برنامه بود.

سپس فرشته احمدی به عنوان نماینده هیأت انتخاب با ابراز خوشنودی از همکاریش با این جایزه ادبی در چند سال اخیر گفت: در این سال‌ها جایزه ارغوان توانسته ویژگی‌های خاص خود را پیدا کند که گاهی با اعتراض‌هایی مانند محدودیت گروه سنی، تعیین سوژه و … رو به رو شده است در حالی که اینها وجه تمایز این جایزه در قیاس با جوایز دیگر است.

وی داستان‌های امسال را که با موضوع «دروغ» نوشته شده‌اند، اعجاب‌آور و در عین حال غم‌انگیز توصیف کرد که آئینه تمام‌نمای ایران امروز هستند اما انتشار آثار برگزیده و برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای برگزیدگان را از دیگر وجوه مثبت این جایزه خواند.

سپس جوایز برگزیدگان با همراهی میترا الیاتی و فرشته احمدی به ترتیب زیر اهدا شد:

برگزیده دهم: دنیا چهرازی از تهران؛ نهم: واله ساجدی از تهران؛ هشتم: سعید قلی زاده از تبریز؛ هفتم: محدثه سارانی از گلستان؛ ششم: مهران صفرخانی از تهران؛ پنجم: مهسا شاملو از تهران؛ چهارم: رحمان حسینی از افغانستان

در ادامه، برگزیدگان اول تا سوم با حضور احمد پوری، حسین سناپور و لیلی گلستان، که اعضای هیأت داوران جایزه ارغوان هستند معرفی شدند:

سوم: پردیس خلجی از همدان؛ دوم: آرمان عابدیان و اول: نوید عظیمی از کرج.

در این بخش پوری، به عنوان نماینده هیأت داوارن، توضیحی درباره اضافه شدن بخش برنده برندگان و ضرورت برگزاری جوایز ادبی در معرفی جوانان مستعد ارائه کرد.

این داستان‌نویس و مترجم با تعریف خاطراتی از دوره جوانی خود و انتشار اولین داستانش در مجله فردوسی گفت: حق جوانان مستعد ماست که شناخته شوند و در این مسیر، جایزه «ارغوان» با مستقل بودن خود توانسته محبوبیت بسیاری به دست آورد؛ از بین برندگان این جایزه، برنده‌ای داریم که توانست خودش کتابش را منتشر کند در حالی که باور نداشت روزی نویسنده شود.
پوری خطاب به جوانان علاقه‌مند به داستان‌نویسی گفت: هرچند همه به تشویق نیاز داریم ولی به سماجت و استقامت هم احتیاج داریم.

در ادامه برنامه، بزرگداشت پرویز دوایی با حضور هوشنگ گلمکانی، منتقد و پژوهشگر سینما برگزار شد.

وی، دوایی را توصیف‌کننده و ستایشگر عشق، زیبایی، رؤیا و خاطره دانست و گفت: هرچند به دوایی نقد می‌شود که همواره از گذشته و نوستالژی می‌گوید در حالیکه موضوع نوشته‌های غیرسینمایی او فقط خاطره‌های دوران کودکی و نوجوانی نیست بلکه او گاه چنان آدمی را در یک لحظه خاص غرق می‌کند که هیچ ارتباطی هم به نوستالژی ندارد.

گلمکانی افزود: از میان همه هنرمندان تمام رشته‌ها و در همه دوران‌ها هیچ کس برایم جایگاه پرویز دوایی را ندارد.

او در ادامه از حال نامساعد دوایی خبر داد و با ابراز تأسف گفت: ایشان چند ماه پیش گرفتار حادثه‌ای شد و وقتی حالش را پرسیدم، گفت حال مرا نپرس! اما فکر کردم از حال بد او به شما خبر بدهم. شاید امواج مثبت شما در بهبود حال او مؤثر باشد.

گلمکانی در آخر افزود: همواره یکی از عشق‌های من این بوده که برای تمام کسانی که دوست‌شان دارم، قطعه‌ای از پرویز دوایی بخوانم هرچند که همیشه متأثر می‌شوم و نمی‌توانم نوشته او را تا به آخر بخوانم.

 احمد پوری، حسین سناپور و لیلی گلستان

بعد از این بزرگداشت، برگزیدگان بخش برنده برندگان با حضور احمد پوری، حسین سناپور و لیلی گلستان به این شرح اعلام شد:

برگزیده دهم: ندا جبراییلی؛ نهم: عباس عظیمی از افغانستان؛ هشتم: منوچهر زارع‌پور؛ هفتم: مهیا مرادی‌نسب؛ ششم: احسان منصف خوش حساب؛ پنجم: سید رحیم حسینی‌نژاد؛ چهارم: امیر محمد محدثی؛ سوم: زهرا گودرزی؛ دوم: غزل محمدی و اول: فرناز قربانی.

ابراهیم حقیقی، حسن معجونی، مسعود فروتن، عباس یاری، بهرام دهقانی، محمدرضا غفاری، کاوه سمندریان، جوانه دلشاد، کیوان کثیریان، میلاد صدر عاملی، آرش صادق بیگی و …نیز در این برنامه حضور داشتند.

................ هر روز با کتاب ................

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...