چامه شماره دهم که ویژه نامه‌ای برای دکتر شفیعی کدکنی دارد به مدیریت صادق رحمانی و با همکاری شاعران و نویسندگان ایران منتشر شد.

ویژه نامه‌ای برای شفیعی کدکنی در چامه 10

 روی جلد این شماره از چامه به تصویری از دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی اختصاص دارد. بخش ویژه‌ای نیز  یادداشت‌ها و اظهار نظر اهل ادب درباره ایشان را بخوانید. نظرخواهی شماره دهم چامه درباره علاقه نویسندگان اهل قلم برای دیدار با شاعران و نویسندگان ایرانی و خارجی است. در این بخش با یادداشتهایی از این نویسندگان سرگرم خواهید شد:
و نرگس هنگام تولد، مجتبی گلستانی، و امید دستهای توانایی دارد، مریم ذوالفقاری، حسن فرازمند، عباس خوش عمل کاشانی، ابراهیم کارگرنژاد، جواد راهپیما، مرتضی بهرامی خشنودی، محمد خواجه پور، اسماعیل امینی، توی محمد ایازی، مژده نادری، مرجان رضاییان، گالیا توانگر، علیرضا حکمتی، مهتاب میرقاسمی.

در بخش داستان این نام‌ها برایتان نوشته‌اند. :
ریل، حسین اعتمادزاده، عطر می زنم تا به تو فکر کنم، حسین رسولزاده، به پای هم ایستادهایم، وحید ضیایی، نان و شیر، ریحانه گلکار، کتایون، رکسانا حمیدی، مرد ولگرد، نوشته هربرت هریس، ترجمه محمدرضا محمدی نیکو،  اولین عشق، ایزاک بابل، ترجمه ناصر بایزیدی، امید، مریم امیری، داستان آدمها و موشها، مریم شیرازی، تصمیم، سید تحسین گیلانی، ترجمه احمد شهریار، 

در صفحات شعر این شاعران شما را به دنیای خود خواهند برد:
عاشقانه های بی پایان، شعر از دیانا باربو، ترجمه النا کاظمی؛ بر شکوه شاخه ها، شعرهایی از شهزاد کینجه زاده؛ شب را با درختان لرزان انجیر، علیمحمد خضیر، ترجمه فرزدق اسدی؛ شعر سپید شعر امروز، به انتخاب حمیدرضا اکبری شروه و شعرهایی از:

وحید دانا، ابوالفضل عمادآبادی، آزاده کیانی، مصطفی مرتضوی، سخن از روزست، ترجمه محمدامین کرخی، شعر فروغ فرخزاد، اکبر بهداروند، فهیم بخشی، مهدی برآهویی، اکبر ارشن، آیدا عمیدی، آرش نصراللهی، بهاره نوروزی سپهر، سمیه حسنزاده، سهراب رحیمی، ابراهیم کارگرنژاد، فاطمه محمدیانفر، شهرام شاهرختاج، روحاله رویین، رضا روزبهانی، شاپور بنیاد، محمد عزیزی، سریا داوودی حموله، محمدرضا ملکی، سعید اژدر.

در بخش بررسی، گفتار و نقد را خواهید خوانید:
شعر برتر، شعر دیگر، ضیاءالدین خالقی، تکانه، احسان عباسپور،  داد و ستد فکری و فرهنگی ایران و جهان، محمدعلی اسلامی ندوشن، از وایمار تا شیراز، محمد اخگری، آغازگر غزل نو، تحلیلی بر غزلهای منوچهر نیستانی، حسنا محمدزاده،

چامک رویدادهای حوزه ادبیات را برایتان آماده خواهد کرد:
گزارشی از جایزه فتح الله مجتبایی،

در چامه دان با اهل نظر و پدید آورندگان دیداری کوتاه خواهید داشت:
ساناز محب، بیوک ملکی، محمدرضا گودرزی، غلامعلی حداد عادل، دیداری کوتاه با ضیاء موحد، سید علی میرافضلی، واهه آرمند، مشیت علایی، داوود امیریان، امید طبیب زاده، پیمان خاکسار، محمد حنیف، رضا حاجیزاده، ابوتراب خسروی، محمدرضا بایرامی، رضا امیرخانی، حمیدرضا شکارسری، محمود معتقدی، علی مؤذنی، حسین پاینده، یوسفعلی میرشکاک، فائزه مردانی، رضا رضایی، سیروس شمیسا، پارمیس علی بیگی.

ویژه نامۀ دکتر شفیعی کدکنی را با صحبت اهل ادب و اصحاب قلم پی بگیرید:

راستی روزهای سه شنبه، افشین اعلاء، معرف بیدل در ایران، اطهر دهلوی، صدای ادیب را احساس میکنم، شفیعی فرید زمانه است، احمد مهدوی دامغانی، دقت در تحقیق، محمدتقی راشد محصل، شفیعی تحسین همگان، حسن چرچی، درک کلید بیدل، محمدکاظم کاظمی، دیر آمد اما روشن، افسانه غیاثوند، تدریس فقط در دانشگاه تهران، مرتضی کاخی، خوشا پرنده که بی واژه شعر میگوید، منیر پشمی، نامت هنوز ورد زبانهاست، شعر دکتر شفیعی، ترجمه موسی بیدج، سه شنبه های شتابان، درس گفتاری از استاد شفیعی کدکنی، تحقیق در تصوف با دیدگاه مدرن، حسن انوری، ای خوشا راهکی از دره سوی قله کوه، نامه پرویز ناتل خانلری، میان اهل ادب محبوبیت کلان دارد، بوری کریم اف، 

 در کارگاه ترجمه با فرایند برگردان شعر و داستان و تجربه‌های یک مترجم آشنا خواهید شد:
مسجد زمردین بالای تپه، رضا علی حسن، مسعود غفوری، دنبالش را نگیر، راحله بهادر،

و بالاخره در بخش گپ:
ادبیات کودک مرز ندارد، گفتگو با نوش آفرین انصاری را خواهید خواند و با دنیای فکری او آشنا خواهید شد.

شماره دهم چامه را می‌توانید از فروشگاه اینترنتی جار و فیدیبو تهیه و در این نوروز زیباترین آثار ایرانی را مطالعه کنید.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...