جدیدترین مجموعه اشعار علی انسانی با نام «رخصت» توسط انتشارات شهرستان ادب وارد بازار نشر شد.

علی انسانی به کتابفروشی‌ها رخصت داد

به گزارش کتاب نیوز به نقل از  مهر، «رخصت» عنوان نام کتابی از سروده‌های جدید علی انسانی است که با محوریت ورزش زورخانه‌ای و پهلوانی در اختیار شاعران قرار گرفته است.

ورزش زورخانه‌ای «پهلوانی» یکی از انواع ورزش‌های قدمت‌دار ایران است که با آئین و قوانین پهلوانی و عیاری عجین است. اثرگذاری ورزش‌های زورخانه‌ای به‌قدری بوده است که می‌توان کشتی ایران، و حتی کشتی پهلوانی را، فرزندان خلف ورزش زورخانه‌ای دانست. از این رو، ورزش زورخانه‌ای، محیط زورخانه و آداب و رسوم مربوط به آن یکی از سرمایه‌های فرهنگی و ورزشی است که نباید از آن غافل شد. خوشبختانه این‌روزها در جهت حفظ این‌سرمایه فرهنگی قهرمان‌پرور و ترویج‌گر آداب و رسوم عیاری، تلاش‌های بسیاری شده است. چاپ کتاب «رخصت» یکی از همین تلاش‌های مکتوب در این زمینه است.

علی انسانی نویسنده و شاعر کتاب «رخصت»، در مقدمه کتاب، خلاصه و موجز به تاریخچه ورزش زورخانه‌ای، جزئیات مربوط به آن و تاثیراتش در جامعه پرداخته و در ادامه نیز، سروده‌های او برای محیط زورخانه و در رابطه با رشته‌های ورزش زورخانه‌ای آمده است.

نویسنده در بخشی از مقدمه به این نکته اشاره کرده است که: «ناگفته نماند سروده‌های ای مجموعه در حول‌وحوش محیط باصفای زورخانه و در رابطه با رشته‌های ورزش زورخانه‌ای و پیام‌های هر رشته از درب کوتاه و دایره‌ای‌بودن گود و فلسفه‌ی سنگ، تخته‌شنا، میل، کباده، لُنگ بستن بر کمر و… به‌صورت ساده سهل و ممتنع و خارج از آرایه‌های شعری و صنایع آن سروده شده است تا غامض نباشد و در مفهوم و پیام آن دچار مشکل نشوند.»

کتاب رخصت به‌عنوان مرام‌نامه ورزش زورخانه‌ای (باستانی)، نوشته علی انسانی، در ۱۰۰۰ نسخه توسط انتشارات شهرستان ادب روانه بازار نشر شده است تا در اختیار علاقه‌مندان به این فرهنگ پهلوانی قرار بگیرد.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...