اختتامیه نخستین دوره «دوسالانه کتاب عاشورا»، امروز پنجشنبه ۲۲ مهرماه برگزیدگان خود را شناخت.

حقیقت عاشورا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، در نخستین دوره این دوسالانه از برترین کتاب‌های عاشورایی منتشرشده در سال‌های ۹۸ و ۹۹ تقدیر شد. این دوره ویژه معرفی و تقدیر از برترین کتاب‌های عاشورایی انتشاریافته در سال‌های ۹۸ و ۹۹ بود. در این مراسم از سه چهره شاخص فرهنگ مکتوب عاشورا، مهدی پیشوایی، رحیم نیکبخت و حسین متقی تجلیل شد.

در نخستین بخش این جایزه «فرهنگ و تاریخ» در رشته تصحیح کتاب «رسائل الشعائر الحسینیه» نوشته محمد الحسون به عنوان اثر برگزیده و کتاب «اکسیر السعاده فی اسرار الشهاده» نوشته محمد جاسم الماجدی به عنوان اثر شایسته تقدیر، تجلیل شدند.

در رشته «پژوهش فرهنگی» کتاب‌های «حقیقت عاشورا» نوشته محمد اسفندیاری، «طعنه رقیب یا خطای تاریخ» نوشته ابراهیم صالحی حاجی آبادی و کتاب «تببین جایگاه کوفیان در فرایند نهضت امام حسین(ع)» نوشته حسین قاضی خانی برگزیده و کتاب «اسلام علوی، اسلام اموی» نوشته صابر آداک شایسته تقدیر شناخته شدند.

در رشته «پژوهش اجتماعی» کتاب «مجالس مذهبی در ایران معاصر» نوشته محسن حسام مظاهری برگزیده شد. همچنین هیئت داوران در بخش مقاله هیچ اثری را برگزیده و شایسته تقدیر ندانست.

در بخش ترجمه و رشته «ترجمه به زبان فارسی» کتاب «سفر خروج» ترجمه غلامرضا امامی و کتاب «اسب کربلا» ترجمه طاها ربانی برگزیده شدند.

 دوسالانه کتاب عاشورا

در گروه «ادبیات» رشته شعر کتاب «منظومه آیینه داران آفتاب» نوشته سیداعظم حسینی برگزیده و کتاب «امان نامه‌» نوشته سید اکبر میر جعفری شایسته تقدیر شناخته شد. همچنین در رشته «شعر هیئت» کتاب «کلیات دیوان محمد امین خیابانی دلسوز تبریزی» نوشته محمد و زینب سالک رحیمی شایسته تقدیر شد.

در رشته «ادبیات داستانی» کتاب «سنگ» نوشته قدسیه پائینی؛ در رشته «ناداستان» کتاب «زان تشنگان» نوشته نفیسه مرشدزاده و در رشته «ادبیات نمایشی» کتاب «مجلس نامه غم: تاریخ تعزیه در استان همدان» نوشته اسماعیل مجللی برگزیده شناخته شدند.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...