نشر فلات، کتاب «بازگشت خدا از تبعید: تحلیلی بر جایگاه دین در دانش روابط بین‌الملل» نوشته روح‌الامین سعیدی را منتشر کرد.

بازگشت خدا از تبعید: تحلیلی بر جایگاه دین در دانش روابط بین‌الملل روح‌الامین سعیدی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این کتاب به‌عنوان پیش‌درآمدی بر نظریه‌پردازی ایرانی و اسلامی در عرصه روابط بین‌الملل به دنبال اثبات این ایده اصلی است که در وضعیت کنونی علوم اجتماعیِ معاصر با توجه به تحولات گسترده نظری و فلسفی، دیگر هیچ مانع عبورناپذیری برای پردازش نظریات غیرغربی وجود ندارد و بلکه تولید چنین نظریاتی برای فهم عمیق‌تر مسائل جهانی بسیار ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. درنتیجه پردازش و ارائه نظریه دینی یا اسلامی روابط بین‌الملل را باید در موضع امکان و حتی ضرورت قلمداد کرد.

در بخشی از مقدمه این کتاب آمده است:

«به نظر می‌رسد پیش از آغاز پردازش نظریه دینی سه گام مهم به ترتیب باید برداشته شود. در گام نخست بسیار ضرورت دارد از طریق بررسی و تشریح مبسوط وضعیت کنونی دانش روابط بین‌الملل و اثبات شکسته شدن حصارهای جریان اصلی و حاکمیت فضای تکثر با استناد به آرا اندیشمندان برجسته غربی، امکان ورود نظریه مستقل غیرغربی ازجمله دینی به قلمرو دانش روابط بین‌الملل مبرهن گردد؛ در گام دوم باید دلایل مرسومی که اغلب برای توجیه چرایی حذف دین از دانش روابط بین‌الملل اقامه می‌کنند، پس از طرح مورد شالوده‌شکنی قرار گیرد تا آشکار شود که غفلت از مقوله دین در مباحث نظری دیگر هیچ توجیه منطقی ندارد. در سومین گام نیز لازم است با تفاوت‌گذاری میان نگاه به دین به‌عنوان موضوع شناخت یا فاعل شناسا نشان دهیم محدود ساختن دین به‌عنوان موضوع شناختِ نظریه‌های موجود روابط بین‌الملل کفایت نمی‌کند و باید به موازات آن دین را فاعل شناسایی دانست که خود می‌تواند به تفسیر و معنابخشی به جهان مبادرت ورزد. برداشتن سه گام مذکور هدف غایی کتاب حاضر بوده که در سه فصل به تفکیک انجام شده است. این کتاب حاصل سه سال پژوهش و نگارش است که نگارنده فروتنانه آرزو دارد بتواند به‌مثابه پیش‌درآمد تلاش‌های آتی برای نظریه‌پردازی دینی در روابط بین‌الملل مورد استفاده پژوهشگران قرار گیرد.»

کتاب «بازگشت خدا از تبعید» نوشته روح‌الامین سعیدی در 184 صفحه و با قیمت 105هزار تومان توسط نشر فلات منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...