نشر فلات، کتاب «بازگشت خدا از تبعید: تحلیلی بر جایگاه دین در دانش روابط بین‌الملل» نوشته روح‌الامین سعیدی را منتشر کرد.

بازگشت خدا از تبعید: تحلیلی بر جایگاه دین در دانش روابط بین‌الملل روح‌الامین سعیدی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این کتاب به‌عنوان پیش‌درآمدی بر نظریه‌پردازی ایرانی و اسلامی در عرصه روابط بین‌الملل به دنبال اثبات این ایده اصلی است که در وضعیت کنونی علوم اجتماعیِ معاصر با توجه به تحولات گسترده نظری و فلسفی، دیگر هیچ مانع عبورناپذیری برای پردازش نظریات غیرغربی وجود ندارد و بلکه تولید چنین نظریاتی برای فهم عمیق‌تر مسائل جهانی بسیار ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. درنتیجه پردازش و ارائه نظریه دینی یا اسلامی روابط بین‌الملل را باید در موضع امکان و حتی ضرورت قلمداد کرد.

در بخشی از مقدمه این کتاب آمده است:

«به نظر می‌رسد پیش از آغاز پردازش نظریه دینی سه گام مهم به ترتیب باید برداشته شود. در گام نخست بسیار ضرورت دارد از طریق بررسی و تشریح مبسوط وضعیت کنونی دانش روابط بین‌الملل و اثبات شکسته شدن حصارهای جریان اصلی و حاکمیت فضای تکثر با استناد به آرا اندیشمندان برجسته غربی، امکان ورود نظریه مستقل غیرغربی ازجمله دینی به قلمرو دانش روابط بین‌الملل مبرهن گردد؛ در گام دوم باید دلایل مرسومی که اغلب برای توجیه چرایی حذف دین از دانش روابط بین‌الملل اقامه می‌کنند، پس از طرح مورد شالوده‌شکنی قرار گیرد تا آشکار شود که غفلت از مقوله دین در مباحث نظری دیگر هیچ توجیه منطقی ندارد. در سومین گام نیز لازم است با تفاوت‌گذاری میان نگاه به دین به‌عنوان موضوع شناخت یا فاعل شناسا نشان دهیم محدود ساختن دین به‌عنوان موضوع شناختِ نظریه‌های موجود روابط بین‌الملل کفایت نمی‌کند و باید به موازات آن دین را فاعل شناسایی دانست که خود می‌تواند به تفسیر و معنابخشی به جهان مبادرت ورزد. برداشتن سه گام مذکور هدف غایی کتاب حاضر بوده که در سه فصل به تفکیک انجام شده است. این کتاب حاصل سه سال پژوهش و نگارش است که نگارنده فروتنانه آرزو دارد بتواند به‌مثابه پیش‌درآمد تلاش‌های آتی برای نظریه‌پردازی دینی در روابط بین‌الملل مورد استفاده پژوهشگران قرار گیرد.»

کتاب «بازگشت خدا از تبعید» نوشته روح‌الامین سعیدی در 184 صفحه و با قیمت 105هزار تومان توسط نشر فلات منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...