زمانیان در گفت‌و‌گو با ایبنا گفت: «سعدی‌نامه: بوستان سعدی» عنوان اثری است که در آن به شرح و تفصیل پنج هزار بیت از بوستان پرداخته‌ام. این کتاب حجمی  حدود 900 صفحه دارد.

وی به تفاوت این شرح با دیگر شرح‌های نوشته شده بر اشعار سعدی اشاره و تشریح کرد: این شرح با کارهای غلامحسین یوسفی و محمد خزائلی درباره شرح آثار سعدی متفاوت است. در این اثر هر بیت را به‌طور مستقل شرح داده و قافیه، ردیف، عروض، وزن، حاجب و آرایه‌های آن‌ها را مشخص کرده‌ام. از سوی دیگر معنی واژه‌ها و عبارات دشوار نیز پس از معنی ابیات آمده است.

زمانیان ادامه داد: همچنین آرایه‌های سخن اعم از آرایه‌های لفظی و معنوی در ابیات کاملا مشخص شده‌اند. از سوی دیگر در رابطه با سخنان و اشعار دیگر شاعرانی که با کلام سعدی هماهنگی دارند و یا تحت تاثیر او اشعاری سروده‌اند شاهد مثال‌های بسیاری را ارائه کرده‌ام.

وی از مرداد 86 کار نگارش و تدوین این شرح را آغاز کرده است. این کتاب در اسفند 89 توسط انتشارات رشد آموزش و با ویراستاری مهشید زمانیان و مهسا زمانیان به چاپ رسید. این کتاب در نمایشگاه کتاب امسال ارائه می‌شود.

چاپ دوم کتاب‌های «قالب‌های شعر فارسی» در 416 صفحه توسط انتشارات آوای کلار، «ف‍ره‍ن‍گ‌ ج‍م‍ع‌ م‍ک‍س‍ر» در 1710 صفحه و توسط نشر علوی و «ب‍ررس‍ی‌ اوزان‌ ش‍ع‍ر ف‍ارس‍ی‌: ع‍روض‌ و ق‍اف‍ی‍هب توسط نشر فکر روز در 319 صفحه از دیگر آثار زمانیان هستند که در بیست و چهارمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عرضه می‌شوند.‌

تدوین «ساقی‌نامه و مغنی‌نامه»
این مولف در ادامه از تدوین کتابی با عنوان «ساقی‌نامه و مغنی‌نامه» خبر داد و اظهار داشت: در این کتاب اشعار 59 شاعری که درباره بی‌وفایی دنیا، سرنوشت تلخ آدمی و مشکلات زندگی داد سخن داده‌اند گردآوری کرده‌ و نکات یا ابیات دشوار آن‌ها را توضیح داده‌ام.

وی توضیح داد: مبدع این گونه اشعار نظامی گنجوی است. از دیگر شاعران نیز می‌توانم به پرتوی شیرازی، امیرخسرو دهلوی، حافظ، خواجوی کرمانی و ظهوری ترشیزی اشاره کنم.

این پژوهش‌گر درباره تعداد اشعاری که از هر شاعر در این کتاب آورده است گفت: از هر شاعر به‌طور متوسط حدود 150 تا 250 بیت انتخاب کرده‌ام و حجم کلی کتاب 400 صفحه است. محتوا و مضمون تمامی این اشعار یکسان هستند اما هر شاعر با زبان ویژه خود آن‌‌ها را بیان کرده است.

این کتاب توسط انتشارات آوای کلار مراحل انتشار را طی می‌کند.

صدرالدین زمانیان  فارغ‌التحصیل رشته حقوق، از دانشکده تهران و استاد دانشگاه است. «دستور زبان فارسی»، «فرهنگ جمع مکسر» و «بررسی اوزان شعر فارسی» از جمله آثار منتشر شده اوست.

انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...