کتاب «شب زمین» [Correspondance] شامل نامه‌نگاری‌های آلبر کامو و رُنه‌شار، دو چهره سرشناس ادبیات جهان است که از سال ۱۹۴۶ آغاز شده و تا چند ماه پیش از مرگ کامو ادامه داشته است.

شب زمین» [Correspondance] شامل نامه‌نگاری‌های آلبر کامو و رُنه‌شار فرانک پلانی [Franck Planeille]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «شب زمین» به همت فرانک پلانی [Franck Planeille] تهیه و منتشر شده است. کتاب شامل مقدمه‌ای از پِلانی است که در آن نشان می‌دهد آشنایی این دو نویسنده چگونه به رفاقتی عمیق تبدیل می‌شود و چگونه آن‌ها در نامه‌هایشان از رنج و آرمان مشترک سخن می‌گویند.

آلبر کامو یکی از شناخته‌ترین چهره‌های ادبی جهان است که اغلب با آثاری چون «بیگانه»، «طاعون» و «سقوط» شناخته می‌شود و بی‌شک می‌توان از او به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان قرن بیستم یاد کرد. این نویسنده که سال ۱۹۱۳ در یکی از روستاهای شمال شرقی الجزایر به دنیا آمد و در تنگدستی و فقر بزرگ شد، توانست در سال ۱۹۵۷ برنده جایزه نوبل ادبیات شود و البته سه سال بعد از آن، در حالیکه فقط ۴۶ سال سن داشت از دنیا رفت.

رنه شار نیز یکی از شاعران قرن بیستم میلادی بود که سال ۱۹۰۷ در فرانسه به دنیا آمد و ۸۰ سال زیست. این شاعر فرانسوی گرچه در ایران آن چنان که باید شناخته‌شده نیست؛ اما در فرانسه همواره مورد تحسین منتقدان و نویسندگان مطرح قرار گرفته و یکی از چهره‌های سرشناس ادبیات کشورش محسوب می‌شود.

آنطور که در این کتاب آمده آلبر کامو (۱۹۶۰-۱۹۱۳) و رُنه شار (۱۹۸۸-۱۹۰۷) دو غول از نسل اسطوره‌های ادبیات قرن بیستم فرانسه‌اند. اولی نویسنده‌ای جریان‌ساز و دومی یکی از قله‌های شعر مدرن جهان. آن‌ها در دوستی نسبتاً طولانی‌شان به هم نامه‌هایی نوشتند که درون‌مایه‌ بسیاری‌شان روایت‌هایی است از رنج و دغدغه‌های‌شان در باب جهان. برای کامو و شار این نامه‌‌نگاری صرفاً گپ‌و‌گفتی کاغذی نیست بلکه انگار خبر دارند در آینده آن‌ها را باز خواهند خواند. نامه‌ها از سال ۱۹۴۶ آغاز و تا ۱۹۵۹ ادامه پیدا می‌کند؛ درست چند ماه قبل از مرگ کامو.

نامه‌‌ اول را رنه شار برای کامو نوشته؛ اول برای این‌که بگوید از کالیگولا خوشش آمده و بعد برای این‌که احساس هم‌دلی‌اش را ابراز کند. این خوش آمدن و هم‌دلی البته متقابل است و همین می‌شود مقدمه‌ نامه‌هایی که تا ۱۹۵۶ ادامه پیدا کرده‌اند. نامه‌هایی هستند که تاریخ ندارند اما تاریخ چه اهمیتی ممکن است داشته باشد وقتی هم‌دلی هست، وقتی میل به گفتن و نوشتن هست. شار در آخرین نامه‌ به کامو توصیه می‌کند که با چاقویی تیز فعالیت‌های خسته‌کننده‌اش را ببُرد و دور بیندازد؛ چون چیزی مهم‌تر از سلامتی نیست.

در بخشی از مقدمه کتاب آمده: «این نامه‌نگاری‌ها گواه دیدار و دوستی‌ای‌اسـت که اندیشه‌مان را در باب این شرایطی که واقعاً در زندگی مهم‌ است غنا می‌بخشد، و گاهی آن را به شکل یک فرصت زودگذر درمی‌آورد.»

«شب زمین؛ نامه‌نگاری‌های آلبر کامو و رُنه‌شار» با ترجمه عظیم جابری در ۳۳۱ صفحه و به قیمت ۹۸ هزار تومان از سوی نشر چشمه منتشر شد.

................ هر روز با کتاب ...............

پزشک اقامتگاه کنار چشمه‌های آب معدنی است که جدیداً افتتاح شده است و برادرش، شهردار آن منطقه... ناگهان کشف می‌کند که آب‌ها، به دلیل زه‌کشی نامناسب، آلوده است... ماجرا را اگرچه بر ضد منافعش برملا می‌کند... با زنش جر و بحث دارد، ولی هنگامی که سیاست‌بازان و روزنامه و مالکان و در پی آنها، جمعیت بر ضد او متحد می‌شوند، زنش جانب مدعای او را می‌گیرد... برای باج‌خواهی از او سرانجام او را متقاعد می‌کند که دشمنان احاطه‌اش کرده‌ بودند! ...
درباره کانون نویسندگان... قرار می‌شود نامه‌ای تنظیم شود علیه سانسور... اما موفق نمی‌شوند امضاهای لازم را جمع کنند... اعضایش به‌لحاظ سرمایه فرهنگی سطح خیلی بالایی داشتند... مجبوری مدام درون خودت را تسویه کنی. مدام انشعاب داشته باشی. عده‌ای هستند که مدام از جلسات قهر می‌کنند... بعد از مرگ جلال دچار تشتت می‌شوند... در عین داشتن این آزادی اجتماعی، تناقض‌ها بیرون می‌زند. این اشکالی ندارد؛ اشکال در عدم توانایی و بلوغ برای حل آن است. ...
ما نگاهی آرمان‌گرایانه به سیاست داریم و فکر می‌کنیم سیاست باید عاری از قدرت‌طلبی و دروغ باشد، درحالی‌که واقعیت سیاست و ریشه و اصل و جوهره سیاست، رقابت برای کسب قدرت است و کسب قدرت می‌تواند خشونت‌بار باشد...جامعه مدرن برای اینکه اجازه ندهد اخلاق کاملا از بین برود نهاد‌های مدنی مانند نهاد‌های نظارتی و سوت‌زنی و رسانه درست کرده است تا سیاستمداران احتیاط کنند... باید از تجارب دیگران یاد بگیریم که آنها چطور مساله خود را حل کرده‌اند... ما ملتی استثنایی نیستیم ...
درس‌های وی در فاصله‌ی سال‌های 1821 تا 1831... دین، به عنوان صعود به سوی حقیقت، قلمروی است که در آن روح خود را از امور حسی و متناهی رها می‌سازد... نخستین مرحله‌ی مفهوم دین، اندیشه در کلیت صوری آن است... فرد احساس می‌کند که بهره‌ای از مطلق را در خود دارد... آیین مذهبی همان فرایند ابدی است که در آن فرد با ذات خود وحدت پیدا می‌کند... مسیحیت دینی کامل و مطلق و آگاهی از روح است، آگاهی از خداست ...
با محرومانتان به بخشش، با افراد مطیع به نیکی و با کسانی که نسبت به ما شک و یا نافرمانی نمایند با شدت عمل رفتار کنم... لذا با افراد فرمانبر مانند پدری بخشنده هستم و تازیانه و شمشیر من علیه کسی‌ست که دستورم را ترک و با سخنم مخالفت نماید... هرکس که در قبیله‌اش از نافرمایان امیرالمومنین یزید پیدا شود و او را معرفی نکند؛ مقابل در خانه‌اش به دار آویخته، از ذمه ما خارج و مال و جانش حلال می‌شود ...