تلاش برای رسیدن به هدف | الف


مجموعه داستان‌های برگزیده جایزه ا. هنری 2019 [The O. Henry Prize Stories 100th Anniversary Edition (2019)] در صدمین سالگرد این جایزه انتشار یافت. یکی از ویژگی‌های بارز این مجموعه تنوع در رویدادهای مکانی در داستان‌هااست که به قلم نویسندگان مهاجر نگاشته شده است. این مجموعه در ایران به نام «دختر چند فصل» به همت انتشارات نیستان با ترجمه لیلا آقالو در سال 1400 به چاپ رسیده است. مجموعه «دختر چند فصل» شامل 11 داستان کوتاه است.

 داستان‌های ا. هنری 2019 [The O. Henry Prize Stories 100th Anniversary Edition (2019)] دختر چند فصل

امروزه داستان‌های کوتاه ازنظر شکل و نوع بیان تنوع بیشتری پیداکرده‌اند در برخی داستان‌ها تلاش داستان این است تا پایان نامشخصی خلق کند و نتیجه‌گیری نهایی را به عهده خواننده واگذار کند که در مجموعه دختر چند فصل مخاطب با این‌گونه سبک داستان‌ها مواجه خواهد شد.

داستان اول «نقشه‌ها و دفترچه‌ها» نوشته جان ادگار ویدمن است. این داستان درباره سیاه‌پوست جوانی است که به‌تازگی به‌عنوان استاد دانشگاه استخدام‌شده است. که مادرش خبر زندانی شدن پدر را به جرم قتل به او می‌دهد. راوی در طول داستان در میان دفترچه‌ها و نقشه‌های خانوادگی و مرور برخی خاطرات به دنبال ریشه و هویت خانوادگی خود می‌گردد. در این داستان بی‌هویتی و تبعیض نژادی در جامعه آمریکا به‌وضوح بیان می‌شود.

داستان «مار کوچولوی خنده‌دار» نوشته تسا هادلی است. دختر نه‌ساله‌ای به نام روبین که به خاطر جدایی پدر و مادرش، نزد مادر بی‌لیاقتش نگهداری می‌شود. نامادری موضوع را درمی‌یابد و روبین را نزد خود نگه می‌دارد. هاردلی در این داستان این نوید را به مخاطب می‌دهد که افراد مهربان وارث زمین خواهند بود.

داستان «خداحافظ هیچ‌کس» نوشته سارا هال است. داستان از زبان جم دختر 11ساله‌ای روایت می‌شود که مادرش در بخش مرده‌شور خانه بیمارستان کار می‌کند. جذابیت این داستان به خاطر زاویه دید آن و نگاه هوشمندانه دختر کوچکی است که اطرافیان و مسائل پیرامون خود را تجزیه‌وتحلیل می‌کند، به‌گونه‌ای که نگاه طنزآمیز جم به جذابیت آن می‌افزاید.

داستان «دختر چند فصل» نوشته راشل کاندو است. داستان در مائو جزیره‌ای در هاوایی رخ می‌دهد. ابو که عازم جنگ ویتنام است تصمیم می‌گیرد پرنده خانگی موردعلاقه‌اش را قبل از عزیمت بکشد اما مادرش پیشنهاد می‌کند تا پرنده را برای خواهرش که در آسایشگاه معلولان بستری است به‌عنوان هدیه ببرد. نثر ظریف و ژرف نگرانِه راشل کاندو خواننده را به دنیای ابو و معضل دلخراش او می‌کشاند.

داستان «رودخانه پری دریایی» نوشته آلکسیا ارتورز است. راوی پسر نوجوانی است که در خردسالی مادرش از جامائیکا به نیویورک می‌رود تا کار کند و سرانجام او را نزد خود بیاورد، طی این سالها او نزد مادربزرگش زندگی می‌کند. سازگاری با محیط جدید و درعین‌حال حفظ فرهنگ کشور موطن یکی از درون‌مایه‌های داستان است.

داستان «سوما» نوشته کنان اورهان است. سوما شهری در ناحیه اژه ترکیه است. شغل مردم آن کار در معدن ذغال سنگ در زیرزمین ویل در بالای زمین روی توربین‌های بادی است. راوی که نوجوان است قصد دارد برخلاف شغل پدر معدنکارش، مهندس توربین‌های بادی شود. در این داستان مشقات معدن کاران و تلاش راوی دررسیدن به هدف به‌خوبی تصویر کشیده شده است.

داستان «آقای کنعان» نوشته ایزابلا حماد است. بخش ابتدایی داستان در رود اردن اتفاق میفتد وادامه آن در سوئیس. آقای کنعان داستانی دل‌انگیز است که لایه بیرونی به مسائل سیاسی می‌پردازد اما لایه درونی به وفاداری شخصی به سنت‌ها و وطن‌دوستی اشاره دارد.

داستان «عدد اول» نوشته کائولین هیوز است. خانم لینچ معلم مدرسه‌ای است که به‌گونه‌ای نامتعارف و با به‌کارگیری تمرکز و مدیتیشن دریچه‌ای از یادگیری را پیش روی شاگردان خود قرار می‌دهد. مخاطب با نوعی نگاه متفاوت از زندگی آشنا می‌شود که قابل‌تأمل است.

داستان «همزمانی» نوشته جان کیبل است. شخصیت‌های اصلی داستان دو گاومیش هستند که صحبتی نمی‌کنند و داستان را جلو می‌برند. این داستان با درون‌مایه ناتورالیستی خود به‌خوبی چالش انسان و طبیعت را به تصویر می‌کشد.

داستان «خرگوش» نوشته آلکساندر مکلود است. راوی خرگوشی را به‌عنوان حیوان خانگی نزد خود نگهداری می‌کند و دوستی ناگسستنی بین راوی و خرگوش باقی می‌ماند.

داستان «اماکاسه» نوشته ویک ونگ است. زن و مرد آسیایی به رستورانی می‌روند تا برای صرف شام سوشی بخورند. آنها به سفارش سر آشپز اماکاسه سفارش می‌دهند. در این میان صحبت‌هایی که میان سرآشپز و زن و مرد ردوبدل می‌شود بسیار قابل‌تأمل هستند. این داستان سعی دارد تا بخشی از فرهنگ آسیایی را به مخاطب نشان دهد.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...