سه کتاب داستان و رمان ایرانی در فهرست منتخبین امسال جشنواره ادبی FICEP در فرانسه حضور دارند.

گراف گربه هادی تقی زاده

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، جشنواره ادبی FICEP مثل روال گذشته امسال نیز با حضور آثاری متفاوت از کشورهای مختلف، از ۲۴ سپتامبر آغاز شده و تا ۳ اکتبر در شهر پاریس برگزار می‌شود.

دفتر رایزنی فرهنگی ایران در فرانسه هرسال، هماهنگی‌های این جشنواره را با شهرداری پاریس برقرار کرده و نقش بزرگی در این رویداد معتبر ادبی داشته است.

در برگزاری امسال این فستیوال ادبی که بر ترجمه آثار ادبی حوزه رمان و داستان کوتاه از زبان‌های دیگر به زبان فرانسه تمرکز دارد، ۳ اثر از ادبیات داستانی ایران حضور پیدا کرده و در فهرست آثار منتخب قرار گرفته‌اند.

رمان «بار دگر شهری که دوستش می‌داشتم» از نادر ابراهیمی با ترجمه مهرناز کرانی، کتاب «گراف گربه» در ژانر فانتزی اجتماعی از هادی تقی زاده با ترجمه میترا فرزاد و رمان «او را دیدم زیبا شدم» از شیوا ارسطویی با ترجمه زینب گلستانی و ویراست دانیال بسنج، سه‌کتاب ایرانی حاضر در این رویداد هستند که هر سه اثر بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ توسط انتشارات شمع و مه منتشر شده‌اند.

در سال‌های گذشته، نحوه متفاوت برگزاری این جشنواره جذابیت مضاعفی به آن داده است. در این برنامه‌ها به هر کتاب برگزیده برای معرفی یک محل تاریخی و فرهنگی در شهر پاریس اختصاص داده می‌شد که هم اثر ادبی و هم آن مکان تاریخی در قالب یک‌برنامه معرفی شوند.

به‌دلیل شیوع بیماری کرونا امسال این برنامه به‌صورت مجازی برگزار می‌شود که برنامه معرفی آثار ایران با حضور مترجمین‌شان در شبکه زوم به‌طور زنده پخش و در دسترس مخاطبان خواهد بود.

................ هر روز با کتاب ...............

بازگوکردن روابط عاشقانه بی‌نتیجه‌اش، اقدامش به خودکشی، دوستی‌ها و پروژه‌های ادبی‌ منقطعش، تحت‌‌الشعاعِ بخش‌هایی از پیشینه خانوادگی قرار می‌گیرد که مسیر مهاجرت از جمهوری دومینیکن به ایالات متحده آمریکا را معکوس می‌کند و روی زنان خانواده اسکار متمرکز می‌شود... مادرش زیبارویی تیره‌پوست بود... عاشق جنایتکار بدنامی شد... ارواح شرور گهگاه در داستان به‌کار گرفته می‌شوند تا بداقبالی خانواده اسکار را به تصویر بکشند ...
فهم و تحلیل وضعیت فرهنگ در جامعه مصرفی... مربوط به دوران اخیر است، یعنی زاده مدرنیته متأخر، دورانی که با عناوین دیگری مثل جامعه پساصنعتی، جامعه مصرفی و غیره نامگذاری شده است... در یک سو گرایشی هست که معتقد است باید حساب دین را از فرهنگ جدا کرد و برای احیای «فرهنگ اصیل ایرانی» حتی باید آن را هر گونه «دین خویی» پالود؛ در سوی مقابل، اعتقاد بر این است که فرهنگ صبغه‌ای ارزشی و استعلایی دارد و هر خصلت یا ویژگی فرهنگیِ غیردینی را باید از دایره فرهنگ بیرون انداخت ...
وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...