کتاب «درآمدی جامعه‌شناختی بر جرم‌شناسی» [Criminology : a sociological introduction] نوشته ایمون کارابین، پام کوکس، مگی لی، کن پلامر و نیگل ساوت با ترجمه هوشنگ نایبی ازسوی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات منتشر شد.

درآمدی جامعه‌شناختی بر جرم‌شناسی» [Criminology : a sociological introduction]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، هدف این کتاب، ارائه مبانی جامعه‌شناختی جرم‌شناسی است. در این کتاب می‌خوانیم که «جرم‌شناسی معانی مختلفی دارد، ولی معقول‌ترین و رایج‌ترین تعریف آن، مطالعه جرم و مجرمان و عدالت کیفری است. در مطالعه جرم‌شناسی، رویکردهای گوناگونی وجود دارد و خود موضوع جرم‌شناسی را رشته‌های گوناگونی شکل داده‌اند. محور این کتاب، جامعه‌شناسی و جرم‌شناسی است. در این کتاب وجه تمایز رویکرد جامعه‌شناسی به جرم و تفاوت آن با رویکردهای دیگر نشان داده می‌شود».

بخش ابتدایی این کتاب به معرفی نویسندگان آن اختصاص دارد. به‌طور کلی، این کتاب به پنج بخش و ۲۲ فصل تقسیم شده است. بخش اول، شامل ۳ فصل است که در هریک، به ذکر کلیات و «تاریخ جرم» و «کندوکاو جرم» پرداخته شده است. در بخش دوم، «تفکر درباره جرم»، نقاط عطف تفکر و نظریه درباره جرم عنوان می‌شود که برای درک بهتر، به‌صورت روایت زمانی از تحولات نظری عمده در مباحث تاریخی و جرم‌شناسی ارائه شده است. مراحل آغازین این فصل نشان‌دهنده مقاطع اصلی در تفکر جرم‌شناسی است که در سراسر کتاب به میان می‌آید.

بخش سوم با عنوان «ارتکاب جرم»، به ارائه و درک تجربیات و الگوهای فعالیت مجرمانه و قربانی جرم شدن اختصاص دارد و همچنین به مکان وقوع جرم اشاره می‌کند. بخش چهارم، «کنترل جرم»، بر فرایندها و نظریه‌ها و مسائل کنترل جرم و مجازات تکیه می‌کند. بخش پنجم و آخرین بخش، «جهانی شدن جرم»، شامل ارائه دیدگاه‌هایی است درباره تأثیر نیروهای جهانی بر جرم و کنترل جرم. هم‌چنین، بر مرزهای پویا و جهت‌گیری‌های احتمالی تخیل جرم‌شناختی نیز اشاره شده است.

کتاب «درآمدی جامعه‌شناختی بر جرم‌شناسی» مجموعاً در ۶۹۰ صفحه و با قیمت ۱۴۲ هزار تومان ازسوی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وارد بازار نشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...